Krantja: Ndjej frymëmarrjen e publikut, edhe kur salla është në heshtje

INTERVISTA/ Dirigjenti Ermir Krantja, “Artist i Merituar” tregon emocionet e Koncertit Simfonik të Pranverës



Në kuadër të aktiviteteve që po zhvillohen me rastin e 100-vjetorit të krijimit të shtetit shqiptar, “Koncerti Simfonik i Pranverës”, i cili tashmë është kthyer në një traditë të përvitshme për Forcat e Armatosura, shënoi një hap më të lartë cilësor të Orkestrës Frymore të FA. Ekzekutimi dhe interpretimin mjeshtëror e profesional i veprave muzikore shqiptare dhe të huaja, tregoi për një arritje tjetër të suksesshme. Koncerti u dirigjua nga dirigjenti i mirënjohur, “Artisti i Merituar”, Ermir Krantja, të cilit i morëm këtë intervistë.



“Koncerti Simfonik i Pranverës”, ishte ai që hapi siparin e aktiviteteve për vitin 2012, që po zhvillohen në kuadër të 100-vjetorit të krijimit të shtetit shqiptar, donim të përcillnim diçka më tepër për lexuesin e gazetës “Ushtria”, lidhur me këtë aktivitet.

Dua të theksoj që me “Koncertin Simfonik të Pranverës”, ne kemi hapur siparin e aktiviteteve vjetore edhe më përpara. Por unë jam përpjekur ta thyej këtë traditë duke dashur të krijoj një sezon artistik të rregullt, të programuar edhe me logjikën tematike artistike që i përgjigjet eventeve të rëndësishme të këtij viti, jubileut të madh, 100-vjetorit të Pavarësisë dhe 100 vjetorit të krijimit të ushtrisë. Pra, si një aktivitet nga më të rëndësishmit e vitit, tashmë me një traditë të vetën është i një rëndësie të veçantë, por OFFA në mënyrë të rregullt ka bërë një program artistik sezonal duke perfomuar çdo muaj së bashku me grupet e vogla që bëjnë pjesë në to. Koncertet, kanë filluar në muajin tetor të vitit të kaluar dhe tani në vitin aktual 2012, formacionet e kësaj orkestre kanë vazhduar me performimin e tyre në janar, (ansambli i harqeve, pjesë përbërëse e kësaj orkestre), në muajin shkurt një koncert i tërë orkestrës me dirigjentin Halim Teqja dhe tani për të ardhur në këtë event, “Koncertin Simfonik të Pranverës”. Ky koncert finalizon hapjen e aktiviteteve posaçërisht të menduara për 100-vjetorin festën e rëndësishme për të gjithë shqiptarët. Qëllimi im është që në Shqipëri të ndryshojë mentaliteti ekzistues për një orkestër frymore, pra njerëzit duhet të kuptojnë që orkestra frymore nuk është vetëm për të perfomuar në rrugë, ose për të bërë shërbimin ceremonial (që është një pjesë shumë e rëndësishme e aktivitetit të kësaj orkestre), përkundrazi është një orkestër simfonike ekuivalente me orkestrat e teatrove edhe pse pa ekzistencën e harqeve, pra është një ansambël profesionist orkestral që është në gjendje të transmetojë mesazhe të rëndësishme duke ekzekutuar me të njëjtat cilësi profesionale të një orkestre të një teatri. Interesi i publikut i demonstruar në aktivitete që kjo orkestër ka bërë vitin e fundit, pra një pjesëmarrje jo vetëm sasiore, por edhe kualitative e shoqëruar me vlerësime të artistëve më të shquar shqiptarë, demonstron që iniciativa e marrë ishte e drejtë dhe qëllimi plotësisht i realizuar.

Ju keni disa bashkëpunime me Orkestrën Frymore të FA dhe “Koncerti Simfonik i Pranverës”, tashmë është kthyer në një traditë të përvitshme që shënoi një tjetër arritje të suksesshme, si ndjeheni ju në punën me këtë orkestër?

Kur iu futa kësaj pune nuk pata asnjë dyshim për rezultatin. Përvoja 44-vjeçare si dirigjent, me 40 orkestra shqiptare dhe të huaja në Europë dhe SHBA, si dhe një përvojë e re e përftuar vitet e fundit nga orkestra frymore të huaja, më ngacmoi që të mendoj shumë seriozisht, për të shpalosur vlerat e këtyre muzikantëve, komponentë të OFFA-s. Pata një besim të patundur për realizimin e qëllimit nga bindja që krijova edhe nga disa audicione të mëparshme të orkestrës. Mendoj që të tre koncertet e pranverës në mënyrë të meritueshme kanë krijuar atë që tashmë të quhet traditë, si një event i kërkuar nga publiku. Të gjitha këto koncerte kanë ardhur në rritje dhe interesante është të thuhet se ato nuk kanë përsëritur njëri tjetrin, në strukturën e programeve, në mënyrën e konceptimit dhe të paraqitjes. Në këtë këndvështrim unë them se nga i pari te i dyti, u pa një diferencim i dukshëm dhe në koncertin e fundit mendoj se u bë një shkëputje e rëndësishme e ekzekutimit dhe interpretimit të veprave, gjë që dëshmon edhe për një maturitet të vazhdueshëm të vetë muzikantëve të orkestrës të cilët me këto programime të një sezoni të rregullt sezonal kanë fituar një eksperiencë të re krijuese dhe një besim në vetvete.

Pamë se gjatë shfaqjes koncerti u ndoq me mjaft interes nga të pranishmit, gjithashtu veprat që u interpretuan nga Orkestra Frymore e FA, ishin të autorëve vendas dhe të huaj. Diçka rreth përzgjedhjes së tyre?

Ka gjithmonë një motiv në përzgjedhjen e një programi, pra së pari duhet të mendosh mesazhin që duhet të transmetosh, së dyti elementët me të cilët do të realizosh këtë mesazh, (krijimtaria dhe orkestra me të cilën ti bashkëpunon), së treti publikun të cilit duhet t’i transmetosh mesazhin tënd. Siç e përmendëm më sipër duke qenë pjesë integrale e jubileut të madh, duhet edhe të përfaqësonte krijimtari pa dyshim shqiptare dhe të trevave jashtë Shqipërisë, si dhe pjesë të huaja të një repertori të njohur dhe shumë të vështirë me të cilin do të mundja të evidentoja edhe vlerat e padiskutueshme të muzikantëve të orkestrës, (Karl Orff, Carmina Burana, Baleti Kopelia, Suitë e kompozitorit Leo Delibe dhe vallet hungareze të Brahmsit). Siç jeni në dijeni programi përmbante vepra shqiptare, kosovare dhe muzikë që vjen nga arbëreshët. Rëndësi të madhe kanë edhe solistët, të cilët ishin të përzgjedhur ndër artistët me garanci të padiskutuar profesionale, si soprano Marjana Leka, trompisti Isak Shehu që u paraqit edhe me dy nxënësit e tij, R. Foçi dhe Xh. Daja dhe fagotisti Fatos Jaho.

Gjatë dirigjimit të një vepre, ju krijoni marrëdhënie organike vetëm me orkestrën apo edhe me spektatorin në sallë?

Me kalimin e viteve, çdo artist krijon personalitetin e vet artistik që ka të bëjë me dhuntinë natyrore, e cila lind bashkë me njeriun dhe, me kultivimin e kësaj dhuntie që lidhet me rritjen e informacionit të vazhdueshëm, që ka të bëjë me fushën e tij profesionale, me këndvështrimin, me të cilin artisti e percepton një vepër arti, gjë që përcakton konceptin e tij mbi këtë vepër arti dhe në këtë moment ai është në gjendje të shprehet në publik me atë që quhet individualitet artistik i papërsëritshëm. Pra, është ky element i fundit që përcakton nivelin e një artisti. Rëndësia e zgjedhjes së repertorit e eksperiencës skenike, e nivelit teknik profesional, raporti që krijon artisti me veprën që do të luhet, bashkëpunëtorët e tij dhe me publikun përcakton forcën, me të cilën artisti shprehet. Pra, janë tre elementë, pa të cilët nuk mund të realizohet mrekullia e të qenit në skenë, vepra, artisti interpretues dhe publiku. Nga eksperienca ime e gjatë në skenë unë arrij të ndjej frymëmarrjen e publikut, edhe kur salla është në heshtje të plotë.



SOMARIO

“Përveç bashkëpunëtorëve të mi solistë dhe muzikantëve të orkestrës, me të cilët unë ngjitem në skenë, të gjithë kolegë të nderuar, dua të evidentoj bashkëpunimin me regjisorin e mirënjohur Pali Kuke, skenografit, ekipin teknik që dhanë mundësi të jenë në lartësinë e duhur të eventit, si dhe të gjithë pjesëmarrësit e stafit të QKMBM, nën drejtimin brilant të Zerina Kuke, që u morën me menaxhimin, koordinimin, e të gjithë elementëve të domosdoshëm teknikë për realizimin e kësaj mbrëmje të mrekullueshme brenda kornizës tradicionale, “Koncerti Simfonik i Pranverës”. Dua të falënderoj shefin e Shtabit të Përgjithshëm të FA, gjeneralmajor Xhemal Gjunkshi, për kujdesin e veçantë që tregoi në realizimin e këtij koncerti dhe ministrin e Mbrojtjes, z. Arben Imami, për preokupacionin e vazhdueshëm për ecurinë dhe mbarëvajtjen e OFFA-s, si dhe për idetë e çmuara dhe me shumë interes, që ka dhënë dhe jep për projektet e ardhshme artistike në kuadër të 100-vjetorit”. Intervistoi: Mimoza Golikja