Interi synon Manu Koné: Zbulohen detajet e ofertës së re

Që nga fillimi i këtij udhëtimi 2025-26, madje që nga fundi i hidhur i sezonit të kaluar, kur mes rrënojave po organizohej udhëtimi amerikan i Kupës së Botës për Klube, drejtuesit zikaltër kanë jetuar gjithmonë në simbiozë me trajnerin. Që kur Cristian Chivu është në krye, Interi ka qenë gjithmonë një trup i vetëm, një entitet i pandarë. Takimet e vazhdueshme ndërmjet stafit dhe menaxherit në Appiano Gentile janë bërë aq të zakonshme saqë mezi përbëjnë lajm. Ka pasur diskutime frytdhënëse para ndeshjes me Atalantën dhe para asaj me Fiorentinën, të cilat nuk shkuan siç duhet, dhe këto biseda do të vazhdojnë edhe gjatë kësaj pushimi, i cili shërben për të lejuar të paktën një pjesë të skuadrës së lodhur të marrë frymë. Diskutimet do të vijojnë edhe në muajin prill dhe më tej, kur sezoni do t’i afrohet fundit, gjithmonë nën mbikëqyrjen e Oaktree. Fondi pronar është frymëzuesi i një tregu të ri transferimesh, ku pritet të mbërrijë një element i rëndësishëm dhe i kushtueshëm. Dhe Interi, thellë-thellë, nuk ka pushuar kurrë së besuari se ai dikush mund të jetë ende Manu Koné, mesfushori romanist i kërkuar me ngulm vetëm pak muaj më parë. Jo një mesfushor i ngjashëm me të, por pikërisht francezi vetë.

Me një titull kampionati ende për t’u luajtur dhe me erën e Milanit dhe Napolit që fryn pas shpine, klubi zikaltër nuk mund të shpërqendrohet shumë nga e tashmja. Edhe për këtë arsye, një plan i saktë për fushatën e transferimeve të verës ende nuk ekziston, por është e sigurt që sesioni veror do të shënojë një ndryshim thelbësor nga e kaluara. Do të ketë shije revolucioni, qoftë edhe vetëm për numrin e elementëve që duhen zëvendësuar, pasi shumë lojtarë do të largohen në fund të kontratës. Ndërkohë, megjithatë, një koncept është miratuar tashmë unanimisht: pavarësisht se si do të përfundojë ky sezon, në të ardhshmin zikaltrit do të shpenzojnë para, madje shumë nëse është e nevojshme, për të ndryshuar dimensionin e skuadrës. Për t’u rritur në madhësi. Do të ketë përforcime më të reja, sipas linjës së sjelljes së epokës së re, por edhe më të fuqishme dhe më të shpejta. Me pak fjalë, Interi do të përpiqet t’i shtojë skuadrës një dozë force që më pas të prodhojë një intensitet më të lartë në fushë, edhe me koston e lëshimit të çeqeve që në Viale della Liberazione nuk kanë qarkulluar prej kohësh. Pikërisht në këtë pikë të diskutimit, rikthehet nga dera ajo që kishte dalë nga dritarja muaj më parë: mesfushori “total”, Koné, për të cilin zikaltrit janë gati të investojnë vërtet. Mund të kalohet shifra e 40 milionë eurove dhe të shkohet drejt 50 milionëve për të përfunduar operacionin që verën e kaluar ishte afër realizimit.

Francezi i madh, njeriu që në mendimin e trajnerit rumun duhet të ndryshojë thellësisht mesfushën dhe, rrjedhimisht, vetë shpirtin e skuadrës, mund të jetë xhevahiri i ri i çmuar i klubit. Për një pjesë kaq strategjike në koleksion, drejtuesit do të arsyetojnë ndryshe nga e kaluara, me më pak frenime ndaj shpenzimeve. Ekziston një mirëkuptim i ndërsjellë edhe për këtë ndryshim kursi: klubi zikaltër, në fakt, nuk ka investuar më shumë se 40 milionë euro, 43 për të qenë të saktë, që nga viti i largët 2020, kur ende Covid-19 nuk kishte dobësuar zgjerimin e pronësisë kineze dhe Achraf Hakimi mbërrinte për të bërë “rrëmujë” në fushë. Kjo tregon një ndryshim të rëndësishëm në politikën financiare të klubit, duke sinjalizuar një gatishmëri për të bërë investime të mëdha për lojtarë kyç, të cilët mund të transformojnë performancën e skuadrës dhe të rrisin ambiciet për sukses në nivele më të larta.

Dy muajt e ardhshëm për Chivun do të jenë, sidoqoftë, një himn jetësor. Cristian i kapet mbijetesës (sportive): në lojë është e tashmja, titulli kampion që nuk duhet t’i rrëshqasë nga duart si paraardhësit, dhe e ardhmja, ndërtimi i skuadrës që do të drejtojë. Në mendjen e trajnerit do të jetë rasti për të inovuar gjithçka ose pothuajse gjithçka, nga moduli më i ndryshueshëm deri te karakteristikat e vetë lojtarëve. Mbi këto baza, askush nuk do të ishte më i përshtatshëm se Koné, i cili di të jetë njëkohësisht digë dhe sulmues, dhe është ndryshe nga të gjithë zikaltrit në skuadër. Fundja, Interi e kishte bllokuar atë në gusht të vitit të kaluar për shifra të ngjashme (pak a shumë të njëjtat të kontraktuara më parë për Lookman), por më pas kthimi pas i “giallorossa”-ve, në valën e revoltës së tifozëve, bëri që negociatat të shpërthenin si një bombë. Në atë pikë, 24-vjeçari i kombëtares së Deschamps mund të ishte zhdukur përgjithmonë nga horizonti zikaltër, por, edhe pa njoftime teatrale, mendimi për atë goditje të madhe ka mbijetuar në nivelet më të larta të Viale della Liberazione. E përkthyer, ata do të provojnë ta rekrutojnë sërish, duke u mbështetur edhe te nevojat e skuadrës së Gasperinit, e detyruar të gjenerojë të ardhura deri më 30 qershor, pavarësisht kualifikimit në Champions League.

Nuk është thënë se plani i sulmit të Interit do të realizohet, edhe sepse janë shumë variabla në lojë: mundësia që “giallorossa”-t të vazhdojnë të bëjnë mur ose të realizojnë një plusvalencë shpëtimtare me lojtarë të tjerë, oferta të mundshme më të larta (kujdes ndaj PSG-së), pa nënvlerësuar Kupën e Botës që, që në fillim, mund të bëjë që çmimi të rritet përtej të lejuarës. Të gjithë këta faktorë shtojnë pasiguri në procesin e transferimit, duke kërkuar nga Interi një strategji të kujdesshme dhe fleksibile. Megjithatë, të paktën në teori dhe të paktën tani, zikaltrit duan të bëjnë më në fund një investim të rëndësishëm, sa më të madh të jetë e mundur, për të forcuar ndjeshëm skuadrën dhe për të arritur objektivat e tyre ambicioze. Kjo tregon një vendosmëri të fortë nga ana e klubit për të mos lënë asnjë gur pa lëvizur në kërkim të lojtarit të duhur që do të sjellë ndryshimin e dëshiruar.

Marrë nga La Gazzetta dello Sport