Partia Demokratike është tashmë nën presion për të vendosur nëse do të nisë protestat e saj apo do të vazhdojë ta shohë nga distanca protestën e “Shqipërisë së Re”.
Protesta qytetare ka një meritë që nuk mund t’i mohohet: e ka mbajtur sheshin të ndezur për më shumë se 100 ditë. Megjithatë, deri tani ajo nuk ka arritur të prodhojë një efekt politik të drejtpërdrejtë mbi Kryeministrin Edi Rama. Qeveria nuk është tërhequr dhe nuk duket se është tronditur seriozisht nga kërkesa për dorëheqje. Associated Press raportoi se protesta ka kaluar tashmë kufirin e 100 ditëve dhe është zgjeruar nga kauza e Zvërnecit në një lëvizje më të gjerë kundër qeverisë.
Në këto kushte, PD-ja nuk mund të qëndrojë pafundësisht spektatore. Ajo është opozita kryesore parlamentare, ka strukturat, financimet, deputetët dhe organizimin në të gjithë vendin. Nëse mendon se qeveria duhet rrëzuar me protesta, atëherë duhet të dalë vetë në krye të tyre.
Por këtu shfaqet edhe dilema e Sali Berishës: PD-ja mund të organizojë një protestë të madhe kombëtare për disa orë, por a është në gjendje ta mbajë sheshin plot çdo natë?
Protestat e mëparshme të PD-së kanë treguar se ajo mund të sjellë mijëra njerëz në Tiranë, por disa prej tyre kanë përfunduar në përplasje dhe dhunë, pa sjellë ndryshimin politik të kërkuar. Kjo është dokumentuar edhe në protestat e shkurtit 2026. Reuters raportoi për përplasjet mes protestuesve dhe policisë, ndërsa vetë Berisha kishte deklaruar se opozita do të vijonte atë që e quante “kryengritje paqësore”. Partia Demokratike kishte paralajmëruar edhe diversifikimin e aksionit opozitar.
Pra, problemi i PD-së nuk është organizimi i një mitingu. Problemi është vazhdimësia.
Mund të ketë edhe një arsye tjetër për hezitimin: protesta e “Shqipërisë së Re” ka përdorur parullën “Rama në burg, Berisha në burg”. Kjo do të thotë se ajo nuk e konsideron PD-në e Berishës si zgjidhje, por si pjesë të sistemit që kundërshton. Nëse PD-ja përpiqet ta marrë protestën nën kontroll, mund ta dobësojë karakterin qytetar të saj. Nëse nuk ndërhyn, rrezikon të duket e pafuqishme dhe e tepërt si opozitë.
Ndoshta PD-ja nuk ka frikë nga protesta. Ajo ka frikë nga prova e sheshit: nga mundësia që të zbulohet se nuk e mban dot ndezur protestën çdo natë, ashtu siç po e mban “Shqipëria e Re”.
Por një opozitë që kërkon pushtetin duhet të marrë edhe rrezikun politik. PD-ja duhet të vendosë: ose të nisë një protestë të sajën, pa dhunë dhe me objektiva të qarta, ose të pranojë se iniciativa opozitare ka kaluar në duart e një lëvizjeje tjetër.