”Le Constellation” lavdia e Crans-Montanës e shndërruar në kurth vdekjeprurës

Me shkronjat e saj të kuqe në një sfond të zi, tabela e lokalit ”Le Constellation” në Crans-Montana mezi shihet, pasi është e vendosur në një rezidence me ballkone druri dhe është e rrethuar nga dyqane ku merren ski me qira.

Megjithatë, bari ka qenë një qendër e njohur për të rinjtë në këtë vendpushim luksoz alpin për vite me radhë.

”Bar-restoranti, i drejtuar që nga viti 2015 nga një çift francez, është një institucion i Crans-Montanës”, pohon 21-vjeçari Elliot Alvarez, banor i këtij qyteti të vogël në rajonin Valais të Zvicrës jugperëndimore, i vendosur në një lartësi prej 1 500 metrash.

Të kujtosh të kaluarën e këtij lokali, edhe pse kishte një emër tjetër, ngjall nostalgji dhe emocione tek kamerierët dhe turistët e rregullt, të intervistuar nga AFP.

Edhe për ta, bari është i pandashëm nga ky resort luksoz, i konsideruar më miqësor për familjet sesa fqinji i tij ”Zermatt”.

Në natën e Vitit të Ri, ”Le Constellation” u bë një kurth vdekjeprurës kur dhoma e tij në bodrum u përfshi nga flakët, duke marrë jetën e 40 personave – sipas numërimit të fundit të së premtes – dhe duke plagosur më shumë se njëqind të tjerë, shumica e të cilëve të rinj, zviceranë ose të kombësive të tjera.

“Ne ishim shpesh atje. Është e vërtetë që në dimër, është një vend i gjallë, ka shumë njerëz. Por, është gjithashtu shpesh një vend ku pimë një lloj pije para darkës para se të shkojmë diku tjetër”, tha Elliot Alvarez, thellësisht i prekur nga tragjedia.

“Është një bar i ngrohtë dhe miqësor ku na pëlqen të takohemi përpara se ndoshta të shkojmë në bare që qëndrojnë të hapura më vonë në resort”, shpjegoi ai.

Jashtë sezonit, kur qyteti me rreth 10 000 banorë rifiton njëfarë qetësie, vende si ”Le Constellation”, ”Monk’is” dhe bare të tjera bëhen qendra shoqërore.

“Vendasit, është e vërtetë që kur gjithçka është pak e mbyllur dhe nuk është më sezon vere apo dimri, takohen rregullisht atje së bashku. (…) Ne gjithashtu e njihnim shumë mirë stafin, me disa prej të cilëve u bënë miq me kalimin e kohës”, shtoi i riu.

Një nga kamarieret që ai njihte vdiq.

“Na pëlqente të shkonim atje”, thotë Dejan Bajiç, një klient i rregullt në vendpushim që nga vitet 1970, ku, thotë ai, si të tjerët, “të gjithë i njohin të gjithë”.

“Ishte atëherë kur baret ishin kryesisht në bodrume dhe kur mund të pije edhe cigare atje”, shton ai.

Këto vende janë mjaft diskrete krahasuar me rezidencat shumëkatëshe që i ngjajnë vilave zvicerane, të ndërthurura me rrugica të mbushura me dyqane të shumta luksoze, restorante luksoze dhe hotele me pesë yje që i shërbejnë një klientele ndërkombëtare.

Resorti, i cili krenohet me tre milionë vizitorë çdo vit, është gjithashtu një destinacion kyç për Kampionatin Botëror të Skive; ngjarjet janë planifikuar të zhvillohen nga 30 janari deri më 1 shkurt.

”Kur hyn në lokal, me dritat e tij neoni rozë dhe atmosferën vjollcë të sallonit, është një tarracë, e mbuluar me xham”, tha Judith Guzman, 46 vjeç, një turiste nga Republika Dominikane që jeton në Itali.

Ajo kishte qenë atje përsëri më 31 dhjetor.

”Përveç tarracës, ka një hyrje tjetër ku mund të gjesh një vend më të qetë. Kishte më shumë njerëz atje, le të themi më shumë të rritur, të ulur në heshtje me laptopët e tyre”, shtoi ajo, ”dhe poshtë, ku ishin të gjithë të rinjtë, ishte më shumë një atmosferë klubi nate, një atmosferë rinore”.

Ajo kujton se zbriti një shkallë që e përshkroi si të pjerrët.

“Pashë që kishte kaq shumë të rinj dhe mendova, jo, ky nuk është vendi im. Në natën e Vitit të Ri, pas mesnatës, kishte ende shumë njerëz përreth (…) dhe për këtë arsye mendova me vete, jo do të kthehem në hotel”, shton ajo.

Disa minuta më vonë, rreth orës 01:30, u bë telefonata e parë në shërbimet e emergjencës duke raportuar tym dhe zjarr.

“Gjithçka sugjeron se qirinjtë e ndezur shkaktuan flakën vdekjeprurëse”, sipas prokurores Béatrice Pilloud.

Që nga e premtja, disa dyqane dhe bare janë mbyllur. ATSH