Udhëheqësit e Iranit përballen me kërcënimin më serioz që nga revolucioni i vitit 1979

Miliona njerëz në Iran janë bashkuar rreth shpresës për të shkatërruar Republikën Islamike dhe për të larguar udhëheqësin e saj, Ayatollah Khamenei. Simbolet e shtetit janë dëmtuar ose djegur, dhe tani duket se shumë nuk kanë më frikë nga regjimi. Ajo që filloi dy javë më parë si demonstrata të tregtarëve për gjendjen e ekonomisë – me inflacionin në Iran që po rritej dhe monedhën që po shkërmoqej, çmimi i orizit dhe bukës ishte rritur ndjeshëm – është shndërruar në një revoltë më të gjerë. Këta nuk janë të vetmit faktorë që nxisin këtë revoltë. Iranianët janë të frustruar me klasën qeverisëse, duke bërë që demonstratat të evoluojnë, me njerëz nga të gjitha shtresat e shoqërisë, në të gjithë vendin, që protestojnë.

Historiani iranian Arash Azizi theksoi se qytetarët janë “të lodhur sepse regjimi ka dështuar t’u japë atyre çdo gjë që do të pritej nga një qeveri”. Ai shtoi se kjo është një qeveri që shtyp njerëzit dhe nuk i lejon ata të dëgjojnë muzikën që nuk u pëlqen. Kjo shoqëri iraniane, tejet e sofistikuar, urbane dhe moderne, duhet të përballet me një regjim që ushtron poshtërim të përditshëm. Ndërkohë, lidhjet e internetit dhe telefonit janë ndërprerë në Iran ndërsa protestat intensifikohen, në një përpjekje të regjimit për të izoluar vendin nga bota.

Aktualisht, Irani është nën një bllokim të plotë të komunikimeve, me internetin dhe lidhjet telefonike të ndërprera, ndërsa regjimi përpiqet të shkëpusë vendin nga bota e jashtme. Për shumicën e iranianëve, burimi i vetëm i informacionit tani është media shtetërore iraniane, e cila u ofron njerëzve një narrativë për një numër të vogël anti-revolucionarësh që punojnë për shtete armiqësore. Udhëheqësi suprem i Iranit, Ayatollah Khamenei, u shfaq në televizion më herët gjatë ditës për të akuzuar “mercenarët” e huaj që punojnë për Presidentin amerikan Donald Trump. Këto janë fjalët e dëshpëruara të një udhëheqësi, tashmë në vitin e tij të 86-të, i cili, ndonëse sfidues, me siguri është thellësisht i shqetësuar për kontrollin e tij mbi pushtetin.

Megjithatë, klasa qeverisëse nuk do të heqë dorë vullnetarisht dhe ka të ngjarë të luftojë për të mbetur në pushtet. Anëtarët e regjimit po bëjnë thirrje për një goditje vendimtare. Prokurori i Teheranit deklaroi se ata që janë përgjegjës do të akuzohen për “luftë kundër Zotit”, që nënkupton dënimin me vdekje. Kjo mund të çojë në më shumë vrasje dhe dhunë ekstreme në të ardhmen. Por regjimi iranian përballet me një dilemë të vështirë. Përdorimi i tepërt i dhunës mund të bëjë që Presidenti Trump të ndjekë kërcënimet e tij për të goditur sërish Iranin, ndërkohë që dhjetëra njerëz janë vrarë tashmë.

Nga ana tjetër, dorëzimi ndaj protestuesve është po aq i rrezikshëm. Faktori i frikës për ata në rrugë duket se është zhdukur. Nuk është ekzagjerim të thuhet se ky mund të jetë kërcënimi më serioz për udhëheqësit e Iranit që nga Revolucioni Iranian i vitit 1979, i cili rrëzoi monarkinë e vendit dhe solli në pushtet regjimin aktual.