Kryebashkiaku i zgjedhur i Nju Jorkut, Zohran Mamdani, do të zhvendoset në rezidencën historike Gracie Mansion në Manhattan, e cila ka shërbyer si shtëpia e paraardhësve të tij. Ky vendim vjen pasi ai lë pas një apartament me qira të stabilizuar, i cili u bë objekt debatesh të ashpra gjatë fushatës së tij elektorale. Gracie Mansion, një ndërtesë që daton nga viti 1799, ka shërbyer si rezidencë për shumicën e kryebashkiakëve të Nju Jorkut që nga Lufta e Dytë Botërore, duke u bërë një simbol i postit dhe një pjesë integrale e historisë politike të qytetit.
Megjithatë, Mamdani, për të cilin strehimi i përballueshëm është një çështje qendrore e platformës së tij, nuk e konfirmoi menjëherë pas fitores së tij në nëntor se do të jetonte atje. Ai shpjegoi vendimin e tij në një deklaratë të hënën, duke theksuar: “Ky vendim erdhi për shkak të sigurisë së familjes sonë dhe rëndësisë së përkushtimit të gjithë fokusit tim në zbatimin e agjendës së përballueshmërisë për të cilën votuan banorët e Nju Jorkut.” Deri tani, Mamdani ka jetuar në lagjen Astoria në Queens, një zonë e njohur për komunitetet e saj të shumta emigrante, kuzhinën globale dhe si shtëpi për shumë familje të klasës së mesme. Në deklaratën e tij, ai i shprehu mirënjohjen Astorias, duke thënë: “Ndonëse mund të mos jetoj më në Astoria, Astoria do të jetojë gjithmonë brenda meje dhe punës që bëj.”
Gjatë fushatës së tij, Mamdani e lidhi platformën e tij kryesore – ngrirjen e qirave – me situatën e tij personale të strehimit. Por rivalët e tij, kryesisht ish-guvernatori i Nju Jorkut, Andrew Cuomo, e kritikuan Mamdanin për zënien e një apartamenti me qira të stabilizuar, pavarësisht se ai vinte nga një familje e njohur dhe me status. Nëna e tij është regjisorja e famshme Mira Nair, dhe babai i tij, Mahmood Mamdani, është profesor në Universitetin Columbia, duke sugjeruar një sfond financiar të ndryshëm nga ai i shumë banorëve që mbështeten te qirat e stabilizuara.
Nuk janë të gjithë kryebashkiakët që kanë zgjedhur të jetojnë në Gracie Mansion. Michael Bloomberg, sipërmarrësi miliarder dhe themeluesi i kompanisë financiare dhe mediatike me të njëjtin emër, zgjodhi të jetonte në shtëpinë e tij private në lagjen Upper East Side të Manhattanit gjatë tre mandateve të tij, të cilat përfunduan në vitin 2012. Bloomberg argumentoi se Gracie Mansion duhet të ishte një hapësirë për funksione publike të qytetit dhe ai shtyu për një rinovim të gjerë të pronës së vjetërsuar, duke e transformuar atë në një qendër për ngjarje zyrtare dhe pritje diplomatike.
Kur Mamdani të zhvendoset, rreth kohës së inaugurimit të tij më 1 janar, ai do ta gjejë veten në rrethana shumë të ndryshme nga banesa e tij modeste në Astoria. Gracie Mansion, me ngjyrën e saj të verdhë gjalpi, grilat jeshile dhe kangjellat e bardha, është një shtëpi e stilit federal që ngjan me një tortë dasme, me pamje nga lumi East River. Brenda, kati i poshtëm i rezidencës është dekoruar në frymën e epokës origjinale të shtëpisë. Kompleksi, i cili thuhet se ka pesë dhoma gjumi, gjithashtu ka siguri të shtuar për të mbrojtur kryebashkiakun dhe familjen e tij. Disa banorë kanë pohuar se Gracie Mansion ka edhe “qiramarrës” mbinatyrorë. Chirlane McCray, bashkëshortja e ish-kryebashkiakut Bill De Blasio, u tha gazetarëve se dyert hapeshin dhe mbylleshin vetë, dhe dërrasat e dyshemesë kërcisnin në mënyrë të frikshme. Kryebashkiaku në largim, Eric Adams, ishte më i sigurt, duke deklaruar në vitin 2022: “Nuk më intereson çfarë thotë kushdo. Ka fantazma atje, njeri.”
Apartamenti aktual i Mamdanit është me qira të stabilizuar, çka do të thotë se qyteti vendos kufizime se sa mund t’i rrisin qiramarrësit qiranë çdo vit. Banorët e Nju Jorkut i konsiderojnë këto apartamente si një shpëtim të vlefshëm, pasi kostoja e strehimit tejkalon atë që shumë prej tyre mund të përballojnë. Të dhënat treguan se Mamdani paguante rreth 2,300 dollarë (1,725 £) çdo muaj për apartamentin e tij. Sipas platformës së pasurive të paluajtshme Zillow, qiraja mesatare për një apartament me një dhomë gjumi në Nju Jork është 3,500 dollarë (2,625 £) në muaj, duke theksuar avantazhin financiar të situatës së tij të mëparshme dhe rëndësinë e politikave të strehimit të përballueshëm.