Kryebashkiaku i Shkodrës, Benet Beci, ka ndarë së fundmi një galeri fotosh që përshkojnë një atmosferë verore plot jetë, ku të rinj e të reja zhytën në freskinë e lumit Kir, pikërisht te këmbët e urës legjendare të Mesit. Këto imazhe i ka shoqëruar me diçiturën domethënëse:
“Ura e Mesit dhe Lumi Kir, një tjetër atraksion turistik në këto ditë të nxehta në Shkodër!”
Kjo urë, e ndërtuar në shekullin XVIII dhe e njohur për arkitekturën e saj elegante osmane me harqe guri që ndërthuren me peizazhin alpin, nuk është vetëm një pasuri kulturore e rrallë, por edhe një destinacion i dashur për shkodranët dhe vizitorët që kërkojnë pak freski dhe paqe gjatë ditëve të nxehta të verës.
Ura e Mesit nuk është vetëm urë në kuptimin fizik të fjalës — ajo është një lidhje mes historisë dhe natyrës, mes kujtesës së qytetarisë së lashtë dhe pulsit të gjallë të jetës që rrjedh në lumin Kir. Ujërat e kristalta që zbresin nga bjeshkët përreth, në këtë pikë të qetë dhe të pastër, krijojnë një grykë të natyrshme për banjë dhe relaksim, ku shumë familje dhe të rinj gjejnë çlodhje larg zhurmës së qytetit.
Ky vend është një nga ato pika ku Shkodra i flet vetes dhe botës me zë të ulët, por thellësisht tërheqës — një ftesë për të përjetuar thjeshtësinë, autenticitetin dhe begatinë që vjen nga bashkimi i natyrës me kujdesin e komunitetit.
Krahas promovimit të këtyre perlave të natyrës, mesazhi i Kryebashkiakut Beci është gjithashtu një kujtesë për rëndësinë e ruajtjes së mjedisit dhe inkurajimit të turizmit të qëndrueshëm. Ura e Mesit dhe lumi Kir janë më shumë sesa atraksione — janë pjesë e shpirtit të Shkodrës, të jetës së saj, të një identiteti që nuk ka reshtur së ofruari bukuri, freski dhe trashëgimi brez pas brezi.
Nëse ka një vend ku historia lahet në ujëra të kristalta, ku guri i shekujve flet me gjuhën e valëve, ai vend është te këmbët e Urës së Mesit. Dhe në ditë të tilla të nxehta, është pikërisht aty ku Shkodra shpalos një nga anët më të bukura të saj: mikpritëse, natyrore dhe frymëzuese.
Albert Vataj