Lionel Messi dhe Erling Haaland, “Pleshti” dhe “Përbindëshi”, dy lojtarë me stile krejtësisht të ndryshme, ndajnë një pikë kontakti të çuditshme: ata “ecin” në fushë. Mes 618 lojtarëve të Kupës së Botës, argjentinasi është ai që ka shënuar më shumë dhe ka vrapuar më pak, me një mesatare prej 8 golash dhe 8.1 km për ndeshje. Siç ka shpjeguar Pep Guardiola, Messi, kur ecën, nuk del nga loja, por hyn në të. Ai rrotullon kokën si një far për të skanuar territorin, duke avancuar ngadalë dhe duke vëzhguar me kujdes, në mënyrë që kur topi t’i vijë, ai të dijë tashmë cilat hapësira të sulmojë dhe cilët kundërshtarë të shmangë.
Ndryshe nga Messi, Haaland nuk është 39 vjeç dhe kur shpërthen, duket si një tren me shpejtësi të lartë. Megjithatë, edhe ai përdor një strategji të ngjashme. Për shembull, në golin e tij të parë kundër Brazilit, ndërsa mbrojtësit tërhiqeshin, ai ecte ngadalë, duke skanuar zonën. Kur krosimi u nis, ai i befasoi të gjithë nga pas, duke u hedhur dhe shënuar. Të dy lojtarët, Messi me Egjiptin dhe Haaland me Bregun e Fildishtë, shënuan në minutat e fundit të ndeshjeve, duke qëndruar “të fshehur” gjatë pjesës më të madhe të lojës, duke e kaluar atë duke ecur.
Ata ndajnë artin e grabitqarëve të mëdhenj, të cilët i afrohen preve me hapa të butë. Në një botë të “fast-food” dhe “fast & furious”, ata predikojnë cilësinë “slow”, virtytin e ngadalësisë, duke mësuar mençurinë e durimit. Siç shkroi Leopardi në “Zibaldone”, “Durimi është virtyti më heroik, pikërisht sepse nuk ka asnjë pamje heroike.” Lionel dhe Erling, të parë pranë njëri-tjetrit, duken si Masha dhe Orsi, dy pelegrinë që ecin drejt të njëjtit trofe.
Marrë nga La Gazzetta dello Sport