Juventus duket se po e gjen veten shpesh duke shpërdoruar raste të shumta për gol, duke e lënë veten të dridhet deri në fund të ndeshjeve. Ndeshja e fundit në Ciociaria, ku bardhezinjtë dolën fitimtarë, tregoi një skuadër që, pavarësisht se arriti objektivin, nuk shkëlqeu në sulm. Fitorja erdhi falë një goditjeje me kokë nga një mbrojtës, duke lënë një shije të hidhur për trajnerin Luciano Spalletti, i cili e kaloi pasditen me një pamje mosbesimi, duke parë rezultatin minimal në tabelën e stadiumit, ndërkohë që dinamika e lojës sugjeronte një epërsi më të thellë. Spalletti theksoi: “Kemi treguar se kemi një identitet, por në disa momente ishim shumë të lehtë, nuk treguam atë vendosmëri që duhet, jemi në fillim…”.
Ky fillim me tre pikë shoqërohet me një sërë dyshimesh rreth ideve të shumta të shpërdoruara nga gabimet e veta. Randal Kolo Muani, në veçanti, dështoi para portës dhe jo vetëm. Trajneri bardhezi vazhdoi kritikën: “Randalin (Kolo Muani) e morëm, e përkëdhelëm, e dimë vlerën e tij, por ai duhet të kuptojë se nëse nuk ka luajtur për dy vjet, ka një arsye, sepse ndonjëherë beson se është i një niveli të jashtëzakonshëm dhe pastaj lë diçka mënjanë… në ndeshje si kjo duhet të shënojë gola, pasi kishte hapësirat e duhura… Ai do të na kthejë atë që nuk na dha këtu.” Këto gola të humbur e mbajnë tregun e transferimeve të hapur dhe aktiv.
Spalletti theksoi nevojën për një profil të ndryshëm sulmuesi: “Sulmuesi që po kërkojmë mund të jetë dikush me karakteristika të ndryshme, sepse ka ndeshje që luhen në njëzet minutat e fundit dhe është më e lehtë ta futësh topin me kokë nëse kundërshtarët mbyllen.” Kjo tregon se puna e bërë deri më tani duhet të plotësohet. Në repartin e sulmit, situata mbetet e njëjtë: David është jashtë loje (edhe dje ishte spektator), ndërsa Zirkzee (ish-lojtari i Bolognës) pret, por po konsiderohet edhe një surprizë e mundshme ose një rikthim si Sorloth i Atletico Madridit. Mesazhi i Spallettit nga Frosinone hap skenarë të rinj, të menduar kur tregu duhej të hynte në momentin më delikat, siç po ndodh tani.
Është e vërtetë që atë që bën një qendërsulmues me njëzet gola mund ta bëjnë edhe fantazistët e ndryshëm në sulm, por mbyllja e rrethit me një “nëntësh të vërtetë” do t’i jepte një dimension të plotë Juventusit të ri. Goli me kokë i Bremerit solli tre pikë, por diçka duhet rregulluar brenda një skuadre që mund të kishte përjetuar një fillim kampionati pa ankth dhe që e gjeti veten duke falënderuar fatin e mirë pasi shpërdoroi një, dy, tre… raste. Kështu, mbetet aktuale, madje bëhet më aktuale se më parë, kërkimi për një sulmues tjetër: një “nëntësh” të cilit t’i besosh kur deti bëhet i stuhishëm, sepse mbrojtjet mbyllen dhe hapësirat zhduken.
Kthesat e fundit të merkatos do të shërvejnë për ta bërë Juventusin një pengesë edhe më të lartë për këdo që dëshiron ta kalojë. Zirkzee është i aftë në hapësira të ngushta, ka cilësi, di të krijojë hapësira, por nuk është një “nëntësh” klasik. Sorloth, nga ana tjetër, i përgjigjet më shumë identikitit të zbuluar nga Spalletti. Topi është në fushën e Giovanni Carnevalit për negociatat. Ndërkohë, përmendet edhe Kessie, me Mirettin një hap larg Besiktasit, dhe sugjerimi për Koopmeiners në Arabinë Saudite.
Marrë nga La Gazzetta dello Sport