A duhet tani që PD të nxjerr emrin e kandidatit për kryeministër, por jo Berishën!?

Mendimi i hedhur në publik se duhet që tani PD dhe Berisha të shpallin një kandidat për Kryeministër (i ndryshëm nga kryetari aktual), me marrëveshje që nëse fiton bëhet edhe kryetar i PD, ndërsa Berisha të kalojë “President Nderi” – është në thelb një model “transicioni i kontrolluar”.

Mund të funksionojë, por vetëm nëse bëhet realisht (jo thjesht si fasadë).

Pse kjo ide ka kuptim politik sot

1) Sepse problemi kryesor i PD nuk është “programi”, por besueshmëria e fitores.

Në perceptimin publik, PD shpesh shihet si e polarizuar rreth një figure, e vështirë të zgjerojë elektoratin përtej bërthamës, e konsumuar nga konfliktet e brendshme.

Ndaj deri tani rezultati është se shumë votues opozitarë nuk mobilizohen, ose zgjedhin “asnjërën”.

2) Sepse “fytyra e garës” ndikon drejtpërdrejt te votuesit gri dhe diaspora

Zgjedhjet e fundit të përgjithshme treguan se Rama dhe PS arritën të marrin mandat tjetër, ndërsa PD hyri në garë e drejtuar nga Berisha.

Kjo s’do të thotë automatikisht “faji i një njeriu”, por do të thotë se marka elektorale e garës u lexua kështu.

3) Sepse ka edhe dimension ndërkombëtar (reputacion/legjitimitet)

Berisha është shpallur “non grata” nga SHBA nën autoritetin 7031(c) (dhe kjo është ende e publikuar zyrtarisht).

Edhe nëse PD s’e pranon si kriter, votuesi gri dhe elitat ekonomike e lexojnë si “kostume ndërkombëtare” për qeverisje.

Çfarë fiton PD nëse e bën këtë (përfitimet)

1. A) “Rivendosja e shpresës së fitores”

Shpallja e një kandidati për Kryeministër që nuk mbart konfliktet e vjetra, ka profil qeverisës, ka gjuhë bashkuese, mund t’i kthejë elektoratit opozitar ndjesinë: “këtë herë ia vlen të dalim”.

1. B) “Dyert e hapura” për votuesit që s’votojnë

Shumica e të pavendosurve s’vijnë sepse nuk janë dakord me programin, por sepse kanë neveri nga stili i konfliktit,kanë frikë nga rikthimi i ciklit “hakmarrje politike” dhe se prapë i njëjti person tash 35 vite.

Nëse “fytyra e zgjedhjeve” në PD është tjetër, Rama humbet një armë propagandistike kur thotë se “prapë këta me Saliun”.

Pse kjo ide mund të dështojë (rreziqet)

1) Rreziku i madh: dy pushtete në një parti. Nëse Berisha mbetet realisht “komandant”, ndërsa kandidati për Kryeministër është vetëm “poster”, publiku e ndien menjëherë dhe efekti kthehet boomerang duke thënë se “e kanë bërë për sy e faqe”, “s’ka ndryshim real”.

Kjo është arsyeja pse kjo zgjidhje ose bëhet me transferim real, ose më mirë fare.

2) Kandidati mund të digjet nga brenda

Nëse nuk ka autoritet real mbi listat, ekipin, programin dhe fushatën, ai del i dobët.

3) Berisha humbet rolin e “motorit” pa u zëvendësuar energjia

Berisha ka një bazë militante që mobilizohet. Ai diku te 300 mijë veta, por nuk mjaftojnë për të rrëzuar kryeministrinRama.

Nëse kjo bazë saliste mendon se “po e heqin Berishën  me hile”, mund të ketë demotivim ose sabotim pasiv.

Kur funksionon realisht ky model?

Që të funksionojë, duhen 4 kushte “të hekurta”:

Marrëveshje e shkruar politike (publike):

kandidati = Kryeministër nëse fiton

kandidati = kryetar i PD pas fitores (ose menjëherë pas zgjedhjeve, sipas skemës)

Berisha = President Nderi, pa kompetenca ekzekutive

Kompetenca reale për kandidatin për kryeministër që ditën e pare që duhen të jenë: drejtimi i fushatës, prezantimi i programit, ekipi i qeverisjes në hije (“shadoë cabinet”), fjala e parë për listat dhe koalicionin, rregull statut që shmang dualizmin.

Mesazh i qartë publik nëse Berisha pranon këto kushtet të kandidatit për kryeministër. Pra “Berisha i jep PD-së energjinë historike, kandidati i jep PD-së fitoren dhe qeverisjen.”

Çfarë profili duhet të ketë kandidati që kjo të ketë efekt?

Nëse zgjidhet “një emër i zakonshëm partie”, ideja s’ka vlerë. Me mirë Berisha, siç është!

Ndaj kandidati për kryeministër duhet të ketë profil qeverisës (administrim, ekonomi, siguri, diplomaci),  gjuhë jo-konfliktuale, por e prerë, aftësi për të tërhequr të pavendosurit, ekip të pastër e të besueshëm, distancë të mjaftueshme nga konfliktet e brendshme dhe mbi të gjitha karizmatik, që di të flasë e të bindë njerëzit se PD-ja ka ndryshuar realisht.

Tani është koha që të dalë emri i kandidatit për kryeministër të opozitës, sepse kuotat e PS janë minimale pas shumë skandalëve dhe arrestimeve nga SPAK.

Më vonë, Rama e ka provuar se di të rikuperohet mjeshtërisht.

Duhet që Berisha të bindë veten, sepse kandidati gjëndet kur është deshira e mirë e liderit demokrat për tu vetlarguar me kujdes.