Ja njeriu që do t’i hajë kokën Maduros, miku i tij personal, ish-drejtor i inteligjencës ushtarake të Venezuelës!

Nuk thonë kot se kur bën krime me shokë, shoku më i ngushtë ta bën “gropën”!

Edhe Maduros do ti nxjerrin mikun e tij të ngushtë si dëshmitar në krime.

Zhvillimet e fundit tregojnë se dosja ndaj Maduro-s nuk mbështetet vetëm në deklarata politike, por po merr formën e një çështjeje penale klasike, të ndërtuar mbi mekanizmat e njohur të drejtësisë amerikane kundër krimit të organizuar.

Sipas revistës amerikane Newsweek, elementi që ndryshon thelbësisht peshën e çështjes është sigurimi i një bashkëpunëtori kyç: Hugo Armando Carvajal Barrios, ish-drejtor i inteligjencës ushtarake të Venezuelës. I njohur me nofkën “El Pollo”, Carvajal nuk është një figurë periferike, por një njeri që ka qëndruar në zemër të pushtetit për më shumë se dy dekada.

Rëndësia e tij qëndron në faktin se ai ka qenë njëkohësisht:

pjesë e aparatit shtetëror të sigurisë;

i lidhur ngushtë me elitën politike dhe ushtarake;

i përfshirë, sipas aktakuzave amerikane, në strukturat e ashtuquajtura të Kartelit “Los Soles”.

Nëse këto akuza provohen përmes dëshmisë së tij, narrativa ndryshon rrënjësisht: nga një konflikt diplomatik SHBA–Venezuelë, çështja shndërrohet në ndjekje penale të një rrjeti kriminal me mbulesë shtetërore.

Fakti që Carvajal është deklaruar fajtor për vepra që parashikojnë burgim të përjetshëm dhe se shpallja e dënimit të tij është shtyrë, nuk është procedurë teknike. Në praktikën amerikane, kjo ndodh zakonisht kur i pandehuri:

pranon të bashkëpunojë plotësisht me prokurorinë;

ofron dëshmi të drejtpërdrejta kundër figurave më të larta në hierarkinë kriminale;

konsiderohet thelbësor për suksesin e një procesi më të madh.

Siç ka theksuar ish-zëvendësprokurori amerikan Elie Honig, një shtyrje e tillë është “sinjal i qartë” se dëshmitari po përgatitet për një çështje tjetër madhore. Në këtë rast, objektivi është i qartë: Maduro.

Karteli “Los Soles” dhe shteti

Akuza qendrore nuk është se Maduro është një trafikant i zakonshëm droge, por se ai ka qenë pjesë ose garantues politik i një sistemi ku trafiku i drogës është institucionalizuar. Karteli “Los Soles”, sipas autoriteteve amerikane, ka funksionuar me mbështetjen e niveleve të larta të ushtrisë dhe shërbimeve të sigurisë, duke shfrytëzuar territorin venezuelian si korridor për kokainën drejt SHBA-së dhe Europës.

Në këtë kuadër, dëshmia e Carvajal-it ka peshë të jashtëzakonshme: ai mund të lidhë dokumente, urdhra, emra dhe data, duke e bërë të vështirë që çështja të rrëzohet si “motiv politik”.

Raportimet se Carvajal mund t’u ketë dhënë autoriteteve amerikane informacione mbi lëvizjet dhe zakonet e Maduro-s, duke ndihmuar CIA-n dhe forcat speciale Delta Force në lokalizimin dhe arrestimin e tij, e shtojnë edhe më tej gravitetin e situatës. Nëse kjo konfirmohet, atëherë kemi të bëjmë jo vetëm me një proces gjyqësor, por me një goditje të koordinuar inteligjence dhe drejtësie penale.

Skepticizmi fillestar ishte i kuptueshëm, sepse historia e marrëdhënieve SHBA–Amerikë Latine është e mbushur me ndërhyrje politike të justifikuara me akuza morale. Por në rastin Maduro, pesha e provave po zhvendoset gradualisht nga retorika drejt procedurës.

Nëse Carvajal dëshmon dhe prokuroria arrin të ndërtojë një zinxhir të qartë përgjegjësie, atëherë procesi ndaj Maduro-s mund të shënojë një precedent të rrallë: gjykimin penal ndërkombëtar të një ish-kreu shteti për bashkëpunim sistematik me krimin e organizuar. Në atë pikë, debati nuk do të jetë më politik, por thellësisht juridik.