Shqipëria si apartament me qira për trafikun seksual, vajza të reja vijnë nga Kolumbia dhe Venezuela

Në Shqipëri prostitucioni nuk po zhvillohet më në rrugë, por pas dyerve të mbyllura. Jo më nën dritat e neonit, por nën dritën e ftohtë të ekraneve të telefonave. Vajzat nuk qëndrojnë më në trotuare, por në apartamente me qira, të izoluara, të padukshme për publikun dhe për fqinjët, por shumë të dukshme për klientët.

Kjo nuk është thjesht prostitucion. Është tregti njerëzore me forma të reja.

Shqipëria po kthehet gradualisht në një territor tranziti dhe destinacion për vajza të reja nga Amerika Latine, kryesisht nga Kolumbia dhe Venezuela. Jo sepse këtu ka treg më të madh, por sepse këtu ka më pak rezistencë, më pak kontroll dhe më shumë heshtje.

Vajzat vijnë me bileta të paguara nga “miq”, “të dashur” apo “njohje”. Mbërrijnë me idenë e një udhëtimi, një pune të përkohshme, një jete më të mirë. Ajo që i pret është bllokimi i pasaportës, izolimi, varësia totale nga tutori dhe një trup i kthyer në mall me orar.

Kur flasin, thonë të njëjtën gjë: “Nuk e dija që ishte e paligjshme”. Kjo nuk është justifikim, por alarm. Alarm se dikush po i gënjen qëllimisht, po i sjell këtu me vetëdije, sepse Shqipëria shihet si zonë gri ligjore dhe morale.

Çdo ditë, 6 apo 7 burra hyjnë në të njëjtin apartament. Pa emra. Pa fytyra. Pa përgjegjësi. Vajzat nuk kanë të drejtë të dalin, të krijojnë kontakte, të kërkojnë ndihmë. Në rast rreziku, nuk thërrasin policinë, sepse policia për to është fundi, jo shpëtimi.

Dhe këtu nis hipokrizia.

Shteti i heton ato për prostitucion, por ndërkohë pranon se pas tyre fshihen rrjete të organizuara ndërkombëtare. I arreston vajzat, por tutorët lëvizin më shpejt se dosjet. I mbyll apartamentet, por platformat online vazhdojnë të funksionojnë lirshëm.

Nëse vajzat nga Kolumbia e Venezuela vijnë në Shqipëri për prostitucion, kjo nuk ndodh rastësisht. Ndodh sepse dikush u ka thënë se këtu mundet. Se këtu kontrolli është selektiv. Se këtu dënimi bie mbi më të dobëtin.

Kjo është fytyra e re e trafikimit njerëzor. Pa kamionë. Pa kufij të thyer. Pa dhunë të dukshme. Me karta bankare, aplikacione, prenotime online dhe apartamente “Airbnb”.

Pyetja nuk është pse vijnë vajzat.

Pyetja është se pse Shqipëria u bë vendi ku trafikimi seksual ndihet rehat?

Sepse heshtja është bashkëfajësi. Dhe sepse kur një vend mbyll sytë, dikush tjetër hap një derë – zakonisht me qira.