Një nga lajmet më të mira për Spanjën e Luis De la Fuente është rikthimi i Rodrit, fituesit të Topit të Artë 2024, në nivelet e tij më të larta, pas një periudhe të vështirë me dëmtime. Që nga dëmtimi i ligamentit kruciat në shtator 2024, ai humbi 27 ndeshje mes Manchester City-t dhe kombëtares, duke u rikthyer plotësisht në mes të majit. Kapiteni i “La Roja”, një lider natyral dhe një lojtar që i kushton vëmendje fjalëve po aq sa topit, shprehet se ndihet shumë mirë, si fizikisht ashtu edhe mendërisht. Pas fitores së dy trofeve të tjerë me City-n, ai është i lumtur dhe krenar që përfaqëson vendin e tij në Botëror, duke nisur me besim dhe dëshirë të madhe për të treguar potencialin e tij, si individualisht ashtu edhe kolektivisht.
Lidhur me shqetësimet për problemet fizike të disa shokëve të skuadrës, përfshirë Lamine Yamal, i cili ka qenë jashtë fushës që nga 22 prilli, Rodri thekson se po bëjnë një përgatitje të mirë që do t’i ndihmojë të gjithë të rifitojnë ritmin, duke shtuar se përgjigjen përfundimtare do ta japë fusha. Edhe pse bastet e shohin Spanjën si favorite, Rodri nuk e di nëse janë kombëtarja më e fortë në botë, por beson se duhet të synojnë titullin. Ai e sheh Botërorin si një proces ndërtimi, ngjashëm me Kampionatin Evropian, ku Spanja mundi kundërshtarët më të vështirë, duke theksuar rëndësinë e ambicies në këtë rrugëtim.
Përzierja e të rinjve dhe veteranëve në skuadër funksionon, sipas Rodrit, pasi rinia sjell adrenalinë, guxim dhe mungesë frike, ndërsa eksperienca ofron stabilitet, duke krijuar një ekuilibër kyç që pasuron grupin. Ai thekson rëndësinë e cilësive njerëzore dhe bashkëjetesës në një turne që mund të zgjasë deri në dy muaj, një aspekt shpesh i nënvlerësuar. Rodri vlerëson rolin e trajnerit De la Fuente në menaxhimin e grupit, duke zgjedhur jo vetëm lojtarët më të talentuar, por edhe ata me cilësitë më të mira njerëzore. Ai shton se në momentet kur morali bie, Nico Williams dhe Lamine Yamal janë aty për ta ngritur atë, duke treguar shpirtin e shëndetshëm të grupit.
Lidhur me rolin e tij si lider, Rodri pranon se tani është figura kryesore pas largimit të Dani Carvajal dhe Alvaro Morata, por thekson se po shfaqen figura të tjera si Unai Simon, Oyarzabal dhe Ferran Torres. Ai nuk sheh ndryshime të mëdha në rolin e tij, përveç mbajtjes së shiritit të kapitenit, dhe i pëlqen të jetë mbështetje për shokët e skuadrës në nevojë. Për figurën e De la Fuente, Rodri shprehet se është një person me eksperiencë të madhe, i cili i ka udhëhequr drejt fitores, duke krijuar besim të madh. Marrëdhënia e tyre e gjatë, që nga ekipet e të rinjve, bën që të kuptohen me një shikim, pa pasur nevojë të flasin, ndërsa qetësia dhe komunikimi i tij janë thelbësore në momentet e vështira të turneut.
Ndryshe nga Kampionati Evropian, ku Spanja nisi me pak besim, në Botëror shkojnë si favorite, por Rodri thekson se kjo nuk ndryshon asgjë. Mentaliteti mbetet i njëjtë: të konfirmojnë se janë më të mirët jo vetëm në Evropë, por në botë, pasi Botërori është aspirata maksimale për një futbollist. Rodri, si një “futbolldashës” i vërtetë, do të ndjekë me vëmendje ndeshjet e rivalëve gjatë turneut. Ai parashikon se Botërori me 48 skuadra do të jetë më kërkuesi në histori, me një raund shtesë dhe 10 ditë më shumë nëse shkojnë deri në fund. Për këtë arsye, menaxhimi i ngarkesës së punës do të jetë kyç, duke mos shpërdoruar energji në fillim për të qenë në formë në ndeshjet e rëndësishme. Ai këshillon shokët e skuadrës se këto turne janë të bëra me momente dhe jo me ndjesi, prandaj duhen shfrytëzuar situatat specifike. Rodri nuk tërhiqet nga etiketa e favoritit, por thekson se futbolli jeton me momente, siç u pa në Euro ku fituan pa qenë favoritë. Ai pret kandidatët e zakonshëm, por edhe surpriza, pasi niveli i përgjithshëm është rritur dhe ka një ekuilibër të madh mes shumë kombëtaresh.
Marrë nga La Gazzetta dello Sport