Champions League – Tre vjet më parë luanim të gjitha finalet, tani është një katastrofë: një tjetër hap prapa për futbollin italian

Besimi te mrekullitë ekziston, dhe historia e sportit është plot me to, por është shumë e mundshme që fushata evropiane 2025-26 e Italisë të ketë përfunduar virtualisht të enjten. Ndeshjet e para çerekfinale të Europa League dhe Conference League nxorën në pah edhe një herë inferioritetin e klubeve tona në krahasim me ato angleze. Bologna dhe Fiorentina, megjithëse pas dy ndeshjesh shumë të ndryshme, u dorëzuan gjerësisht përballë Aston Villas dhe Crystal Palace, dhe është e vështirë të imagjinohet një përmbysje javën e ardhshme. Kjo situatë vjen vetëm pak ditë pas humbjes tronditëse në play-off kundër Bosnjës, e cila na lë jashtë Kupës së Botës për të tretën herë radhazi. Futbolli italian po përballet me një tjetër rezultat të dobët, duke dërguar të njëjtin sinjal si Kombëtarja: sistemi nuk funksionon. Megjithatë, vetëm tre sezone më parë, jo tre dekada, ne çonim Interin në finalen e Champions League, Romën në atë të Europa League dhe Fiorentinën në finalen e Conference League. Kjo shoqërohej me gjysmëfinalet e Milanit dhe Juventusit, si dhe çerekfinalet e Napolit. Kjo tregon se episodet mund të ndikojnë dhe se ndoshta jo gjithçka është e zezë sot, ashtu siç nuk ishte gjithçka pozitive në sezonin 2022-23. Megjithatë, ky sezon ka nxjerrë në pah të gjitha kufizimet që herë pas here jemi ende të zotë t’i fshehim nën tapet.

Nga vitet ’50 deri në vitet ’90, kupat kishin një strukturë të ndryshme dhe përfshinin një numër më të vogël skuadrash. Shorti ishte i plotë dhe rreziku për t’u eliminuar herët ishte i lartë. Megjithatë, klubet italiane ishin pothuajse gjithmonë protagonistë. Për shembull, në sezonin 1970-71, humbëm 5 skuadra (Cagliari, Bologna, Inter, Lazio dhe Fiorentina) mes raundit të parë dhe të dytë të Kupës së Kampionëve, Kupës së Fituesve të Kupave dhe Kupës së Panaireve, por në këtë të fundit, Juventusi arriti në finale. Në 1975-76, vetëm Milani (Kupa UEFA) arriti në çerekfinale, ashtu si Interi (Kupa e Fituesve të Kupave) në 1978-79, por këto ishin raste të izoluara. Dhe kur gjërat shkonin keq, dështimi ishte i kufizuar dhe nuk prekte të gjithë lëvizjen. Në 1981-82, Juventusi, Roma dhe Interi u eliminuan në raundin e dytë dhe Napoli në të parin. Por ai sezon u mbyll me triumfin e Italisë në Kupën e Botës në Spanjë. Ne nuk ishim të dobët: thjesht ndodhte të humbnim. Kjo histori tregon se dështimet e kaluara shpesh ishin më shumë rezultat i rrethanave specifike sesa i një problemi thelbësor të sistemit.

Duke kufizuar analizën në vitet 2000, ka ndodhur që të mos kemi asnjë skuadër në çerekfinale (2000-01, 2015-16) ose të kemi vetëm një (2011-12) apo dy si tani (2003-04 dhe 2018-19). Realiteti është se nuk kemi fituar Champions League prej gjashtëmbëdhjetë vitesh, duke barazuar agjërimin më të gjatë. Më parë, kishin kaluar gjashtëmbëdhjetë sezone nga suksesi i Milanit në 1969 deri te ai i Juventusit në 1985. Në Europa League, triumfi i Atalantës në 2024 ndërpreu një thatësirë që kishte filluar në 1999. Kupa e vjetër UEFA ishte bërë versioni evropian i Kupës së Italisë, me tetë triumfe midis 1989 dhe 1999, pastaj ndaloi. Conference League dukej si një terren gjuetie bujar: Roma kampione në edicionin e parë, pastaj dy finale të humbura dhe një gjysmëfinale e Fiorentinës, e cila megjithatë këtë vit ka gjëra të tjera për të menduar dhe, mbi të gjitha, gjeti një kundërshtar dukshëm superior në çerekfinale. Argumentet për diskutim nuk mungojnë dhe shtohen atyre të krijuara nga disfata e Kombëtares. Nëse Interi, skuadra referencë e Serie A, eliminohet nga Bodo Glimt; nëse Juventusi për dy vjet radhazi shkatërrohet në play-off; nëse Napoli e mbyll fazën e parë në vendin e 30-të, kjo do të thotë se problemi është i rrënjosur thellë. Ritme të ulëta, shumë taktikë, teknikë e dobët, ndoshta edhe një klimë toksike që e shndërron çdo sfidë në një provim. Duhet të nisim me një mentalitet tjetër dhe është momenti i duhur për ta bërë këtë, sepse nuk kemi më asgjë për të humbur. Këtë vit kemi humbur gjithçka.

Marrë nga La Gazzetta dello Sport