Mikel Merino, lojtari universal i Spanjës

Më 6 gusht 2014, Osasuna dhe Athletic Bilbao u përballën në El Sadar, në atë që ishte ndeshja e parë në shtëpi për ekipin navarrez në një sezon ku do të kërkonte, pa sukses, rikthimin në La Liga pas rënies një vit më parë. Në krye të ekipit ishte një figurë e njohur, Jan Urban. Një nga fytyrat e reja ishte një lojtar i akademisë, sapo kishte mbushur 18 vjeç, djali i një ish-shoku të trajnerit polak gjatë kohës së tij si lojtar i “rojillos”. Ai ishte Mikel Merino, djali i Ángel Luis Merino. Nga ajo ndeshje kundër Athletic-ut të drejtuar nga Ernesto Valverde – e fituar 3-1 nga “rojillos” – mbetet fotografia e parë që ekziston në MARCA e heroit të Shtutgartit: autori i golit me kokë kundër Gjermanisë që e çoi Spanjën në gjysmëfinale të Kampionatit Evropian në frymën e fundit të kohës shtesë.

Ky Botëror është i pari për Mikelin, kampion i Evropës në vitin 2024 dhe fitues i medaljes së argjendtë olimpike në Tokio. Ai ishte një nga misteret e periudhës së Luis Enriques, trajnerit që e bëri të debutonte, por që më pas e harroi pas humbjes në Suedi në shtator 2021, ku luajti vetëm rreth një çerek ore. Me ardhjen e De la Fuentes, vlera e Merinos në kombëtare u rrit ndjeshëm. Aq sa, me dhjetë gola, ai është golashënuesi i dytë i periudhës së trajnerit nga Rioja, i kaluar vetëm nga 18 golat e Oyarzabalit. Kjo tregon qartë rëndësinë dhe ndikimin e tij në skemën e re të ekipit.

Vetëm një dëmtim mund të vinte në pikëpyetje praninë e Mikelit në Botëror. Dhe kjo ndodhi kur në shkurt iu desh të hynte në sallën e operacionit për shkak të një dëmtimi të pazakontë: një frakturë stresi në këmbë. Afatet ishin shumë të ngushta, por që në fillim një gjë ishte e qartë në Las Rozas: “Nëse Mikelit i hyn në kokë të jetë në Botëror, ai do të jetë.” Dhe ashtu ndodhi. Lojtari i Arsenalit arriti në kohë dhe tani duhet të maten afatet që ndikimi i tij në ekip të jetë i ngjashëm me atë të Euro 2024. Ndryshe nga dy vjet më parë në Gjermani, ku kalendari paraqiste dy finale menjëherë në fillim – Kroacia dhe Italia – në Botëror gjërat mund të menaxhohen ndryshe, pasi dy kundërshtarët e parë janë Kepi i Gjelbër dhe Arabia Saudite. Megjithatë, afatet po përparojnë me shpejtësi.

Në Spanjën kampione të botës në vitin 2010 ishte Javi Martínez. I lindur në Ayegui, ai është i vetmi kampion bote i lindur në Navarra. Në listën e kampionëve të Evropës, prania navarrese zgjerohet: Ignacio Zoco (1964), Javi Martínez (2008) dhe tre në atë të vitit 2024: Nico Williams, Álex Remiro dhe Mikel Merino. Me vlerën e një mesfushori që ishte kampion bote, Javi Martínez flet për MARCA-n rreth asaj që është sot Mikel Merino dhe si është rritur si lojtar. “Evolucioni që ka pasur është shumë i mirë. Kur u largua nga Osasuna për në Gjermani, gjërat nuk ishin të thjeshta,” nis dy herë kampioni i Champions League me Bayernin, duke folur për një hap që edhe ai e bëri, por për të qenë titullar që në momentin e parë.

Mikel mbërriti te Dortmundi, ku mezi u llogarit nga Tuchel, por ku, për shembull, mësoi mekanizma si qendërmbrojtës. “Jo të gjithë lojtarët janë në gjendje ta menaxhojnë këtë. Ka shumë raste kur futbollisti nuk është në gjendje ta kapërcejë, kthehet në shtëpi ose zhduket. Në rastin e tij, kjo e bëri më të fortë mendërisht,” thekson Javi Martínez. Kur flet për lojën e Mikelit, Javi nuk heziton. “Ai është kthyer në një lojtar super të rëndësishëm si te Arsenali ashtu edhe në kombëtare. Filloi si një mesfushor nga zona në zonë, por nga një pozicion më mbrojtës. Tani është specializuar të luajë më afër zonës. Ai menaxhon shumë aspekte në atë zonë: goditje, arritje, i fuqishëm në lojën ajrore, siç e pamë te goli i mrekullueshëm kundër Gjermanisë… Spanja ka nevojë për të në Botëror dhe shpresojmë të arrijë në formë të mirë pas atij dëmtimi të çuditshëm që ka pasur,” përfundon ai që deri tani është i vetmi kampion bote i lindur në Navarra dhe që firmos të mos jetë më i vetmi.

Kjo është radiografia e një lojtari total që ishte qendërmbrojtës me Tuchelin dhe sulmues me Mikel Artetën. Dhe që për De la Fuenten është një thesar i vërtetë. Mikel Merino është një nga ata që formojnë bërthamën më të fortë të Luis de la Fuentes. Sepse kanë kaluar një jetë të tërë së bashku. Dhe plot suksese. Me navarrezen në fushë dhe riojanezin në krye të stolit, Spanja ka qenë kampione e Evropës U19 (2015), U21 (2019) dhe me ekipin e parë (2024). Këtij trifoliumi titujsh i shtohet edhe medalja e argjendtë olimpike e fituar nga kombëtarja spanjolle në Tokio me ta si protagonistë.

Marrë nga Marca