Fillimisht, mund t’i quajmë raste të humbura, zgjedhje të gabuara apo vlerësime katastrofike (me retrospektivë). Kështu ndodhi që rrugët e Luciano Moggit dhe Varenne-s u prekën vetëm, pa u kryqëzuar kurrë. Moggi, një pasionant i madh i garave me kuaj dhe ish-pronar i një stallë fituese trotash, kishte fituar Derbin e 3-vjeçarëve në vitin 1992 me kalin Offen Lb.
Gjashtë vjet më vonë, në vitin 1998, ndërsa kërkonte një premtim të ri, Jean Pierre Dubois vuri në shitje dy talente të pastra: Voyant dhe Varenne. Të dy troterë dhe me perspektivë të madhe. Moggi, thuhet, refuzoi Varenne-n për shkak të një problemi në kyçet e përparme, një problem që, me retrospektivë, nuk ndikoi aspak në karrierën e tij legjendare.
Drejtuesi i atëhershëm i Juventusit, Moggi, vuri bast gjithçka te Voyant. Kështu, Enzo Giordano (i ndjerë vitin e kaluar në moshën 71-vjeçare) fitoi “Kapitenin”, legjendën e trotës. Varenne ishte i vetmi kalë që u shpall “Kali i Vitit” në tre shtete dhe i vetmi që fitoi të gjitha garat kryesore në të njëjtin sezon (Grand Prix d’Amerique, G.P. Lotteria di Agnano, Elitloppet, Breeders Crown, në vitin 2001).
Çmimet e fituara gjatë karrierës së tij tejkalojnë 6 milionë euro, shuma më e lartë në historinë e garave me kuaj. Kur Luciano Moggi mbërriti te Juventusi në vitin 1994, Gianni Agnelli e përshkroi atë si “stallierin e mbretit që dinte të njihte hajdutët e kuajve”. Askush nuk është perfekt. Më vonë, Aceto legjendar, fantini historik i Palio di Siena, komentoi: “Është më e lehtë të zbulosh një futbollist të mirë. Për kalin, vetëm intuita mund të të ndihmojë.”
Marrë nga La Gazzetta dello Sport