21 qershori shënon tradicionalisht fillimin e sezonit të plotë turistik në tre qytetet që përqafojnë brigjet e një prej pasurive më të çmuara natyrore të Ballkanit – Strugën, Ohrin dhe Pogradecin. Kjo datë nuk është vetëm një piketë kalendarike e verës, por edhe një moment reflektimi mbi vlerat e jashtëzakonshme natyrore, historike dhe kulturore që mbart Liqeni i Ohrit, një nga liqenet më të vjetër dhe më të pasur në botë për nga biodiversiteti.
Për herë të parë, Dita e Liqenit të Ohrit u shënua në vitin 2002, si një nismë e përbashkët që synonte të forconte ndërgjegjësimin për mbrojtjen e këtij ekosistemi unik dhe të promovonte bashkëpunimin ndërkufitar mes komuniteteve që jetojnë në të dy anët e liqenit. Që prej asaj kohe, kjo ditë është kthyer në një simbol të përgjegjësisë së përbashkët për ruajtjen e një trashëgimie që i përket jo vetëm dy vendeve fqinje, por gjithë njerëzimit.
Çdo vit, organizimi i manifestimit kalon nga njëra bashki te tjetra, nga Struga në Ohër, nga Ohri në Pogradec dhe anasjelltas, duke dëshmuar se kufijtë administrativë nuk mund të ndajnë atë që natyra e ka krijuar si një tërësi të pandashme. Megjithëse mikpritësi ndryshon, mesazhi mbetet i njëjtë: nevoja për një angazhim më të madh të qytetarëve, institucioneve dhe pushtetit vendor në mbrojtjen e basenit të Liqenit të Ohrit.
Ky liqen, i shpallur pjesë e trashëgimisë botërore nga UNESCO, përfaqëson një thesar të pazëvendësueshëm natyror, shkencor dhe kulturor. Ai është dëshmitar i historisë së qytetërimeve që kanë lulëzuar në brigjet e tij, strehë e qindra specieve endemike dhe burim jete, identiteti e zhvillimi për mijëra banorë.
Në Ditën e Liqenit të Ohrit, më shumë se një festë, kremtohet një përgjegjësi. Kjo ditë na kujton se ruajtja e këtij mrekullie natyrore kërkon vullnet të përbashkët, vizion afatgjatë dhe një kulturë të qëndrueshme bashkëjetese me natyrën, në mënyrë që brezat e ardhshëm të mund të trashëgojnë të njëjtën bukuri dhe pasuri që gëzojmë sot.
Albert Vataj