Fytyra e Beatrice Cenci dhe tragjedia që fshihet pas këtij portreti engjëllor të Ginevra Cantofoli

Portreti i Beatrice Cenci është një pikturë që dikur i atribuohet piktorit italian të stilit barok Guido Reni , por tani Ginevra Cantofoli . Është vendosur në Galleria Nazionale d’Arte Antica të Palazzo Barberini , Romë . Piktura trajtonte një temë të diskutueshme të Beatrice Cenci , një grua që u ekzekutua nga autoritetet papale, veçanërisht Papa Klementi VIII Aldobrandini.

Piktura që frymëzoi Shelley dhe Stendahl mendohet të jetë e një gruaje të re të ekzekutuar më 11 shtator 1599 për vrasjen e babait të saj.
Charles Dickens, duke vizituar Romën në fillim të vitit 1845, e gjeti veten të përhumbur nga një pikturë. Ishte, tha ai, ‘pothuajse e pamundur për t’u harruar’. Ishte e një gruaje të re me një çallmë të bardhë, e cila shikonte prapa mbi supe drejt artistit. Dickens pa në sytë e saj ‘shpresën qiellore dhe një pikëllim të bukur dhe një pafuqi të shkretë tokësore’.
Tema e pikturës ishte Beatrice Cenci. Ajo ishte ekzekutuar në shtator të vitit 1599, në moshën 22-vjeçare, së bashku me nënën dhe vëllain e saj, për vrasjen e babait të saj, kontit Francesco Cenci. Disa historianë kanë dyshuar në pretendimin e Beatrice, të bërë në gjyq, se Francesco e përdhunoi atë; nuk ka dyshim se ai ishte i dhunshëm dhe abuziv.
Dickens ishte një nga shumë të prekur nga piktura; Ai frymëzoi vepra nga Shelley dhe Stendahl. Por ajo nuk ishte e lidhur me Beatrice deri në fund të shekullit të 18-të. Më vonë iu atribuua artistit bologneez, Guido Reni, i cili thuhet se e kishte parë Beatrice në qelinë e saj, ose përndryshe në rrugën e saj drejt ekzekutimit.
Tani mendohet se gruaja në tablo është nga Ginevra Cantofoli, një nga disa artiste gra, të harruara në Bolonja gjatë periudhës së barokut, dhe aspak e Cencit. Ndoshta një ekzekutim dhe një fshirje shkojnë së bashku, projeksione romantike i vuajtjeve të një gruaje, që shërbejnë për të errësuar dhe rrafshuar jetën e dy grave.

History Today
Përgatiti: Albert Vataj