Ish-ministri i Brendshëm Sandër Lleshaj, ka uruar shkrimtarin e madh shqiptar Ismail Kadare, në 85 vjetorin e lindjes së tij. Lleshaj shkruan se Kadare nuk do perceptojë ndonjëherë realisht kufirin midis tyre.
”Kam bindjen se Kadare as nuk e ka ndonjë përkufizim për jetën e përtejme, për arsyen e rrallë se, paralelisht me jetën e përtejme krejt si të tjerët, ai e di mirë se do të vijojë të ketë edhe jetën e këtejme, ndryshe nga shumica e të tjerëve. I sigurtë për të këtejmen ai e sheh krejt i qetë, deri me mospërfillje atë tjetrën. Madje, mua më duket si ai as nuk do ta perceptojë ndonjëherë realisht kufirin midis tyre”,-shkruan ndër të tjera Lleshaj.
Ish-ministri tregon se e ka takuar pak ditë më parë Kadarenë me të cilin bisedoi për tema të mëdha, ku Shqipëria mbetet kryetema. ”Kadarenë e takova përpara disa ditësh. Ishte një ndër ato ditët vërtet të ftohta të këtij dimri, e cila megjithatë nuk na pengoi për një shëtitje përgjatë detit plot dallgë. Më pas, pranë zjarrit, shijova privilegjin e një bisedë të rrallë, që si përherë të çon nëpër tema të mëdha, ku Shqipëria mbetet kryetema”, vijon Lleshaj.
Shkrimi i plotë
I PASKAJSHMI KADARE
Kadarenë e takova përpara disa ditësh. Ishte një ndër ato ditët vërtet të ftohta të këtij dimri, e cila megjithatë nuk na pengoi për një shëtitje përgjatë detit plot dallgë. Më pas, pranë zjarrit, shijova privilegjin e një bisedë të rrallë, që si përherë të çon nëpër tema të mëdha, ku Shqipëria mbetet kryetema. Në jetën e tij, Kadare ka qenë përherë sfidues dhe jo rrallëherë shpërfillës. Në këtë stinën e epërme të jetës, ai duket se sfidën dhe shpërfilljen tashmë i rezervon kryesisht për kohën.
I plotësuar si rrallëkush që prek majat; sovran mbi një korpus veprash, për të cilat tashmë ai e ka të vështirë të ketë edhe inventarin e plotë për shkak të botimeve të panumërta në gjuhë e vende të ndryshme; i qartë për skajet e jetës biologike por edhe për paskajshmërinë e jetës së tij letrare ai është sot më i qetë se kurrë. Ndryshe nga shumë njerëz të tjerë të moshës së tij, që nxitojnë të mbyllin punët e pakryera, të shkruajnë kujtimet e pashkruara apo të njohin çaste të panjohura nën trysninë e kohës së pamjaftueshme, Kadare mbretëron universin e veprës së tij krejt larg këtyre shqetësimeve.
Kryerja e punëve deri në përkryerje bën që ai sot ta shohë me qetësi kohën që ka kaluar dhe atë që vjen. Kam përshtypjen se ai është krejt shpërfillës ndaj asaj që vjen dhe, deri diku, duket sikur argëtohet me vitet që shkojnë, duke i konsideruar ato më shumë si trofe të fituara se sa si kohë e shkuar.
Kam bindjen se Kadare as nuk e ka ndonjë përkufizim për jetën e përtejme, për arsyen e rrallë se, paralelisht me jetën e përtejme krejt si të tjerët, ai e di mirë se do të vijojë të ketë edhe jetën e këtejme, ndryshe nga shumica e të tjerëve. I sigurtë për të këtejmen ai e sheh krejt i qetë, deri me mospërfillje atë tjetrën.Madje, mua më duket si ai as nuk do ta perceptojë ndonjëherë realisht kufirin midis tyre. GËZUAR DITËLINDJEN MJESHTËR!