Më 24 nëntor 1983, Nënë Tereza, misionarja shqiptare e njohur në mbarë botën për punën e saj humanitare me të varfrit dhe të sëmurët në Kalkutë, Indi, u nderua me Shenjën e Urdhrit të Nderit të Meritës nga Mbretëresha Elizabeth II. Ceremonia u zhvillua në Rashtrapati Bhavan, rezidenca presidenciale e Indisë në Nju Delhi.
Ky çmim prestigjioz është një nga nderimet më të larta të Mbretërisë së Bashkuar, dhe u jepet personave që kanë kontribuar jashtëzakonisht për të mirën publike. Nënë Tereza u vlerësua për përkushtimin e saj të jashtëzakonshëm ndaj shërbimit njerëzor dhe për ndikimin e saj të madh në përmirësimin e jetës së atyre që vuajnë nga varfëria dhe sëmundjet.
Ky nderim ishte një nga shumë vlerësime ndërkombëtare që ajo mori gjatë jetës së saj, duke përfshirë edhe Çmimin Nobel për Paqen në vitin 1979. Nënë Tereza mbetet një simbol i dashurisë dhe përkushtimit të pakushtëzuar ndaj njerëzimit.
Një detaj i veçantë lidhur me atë ngjarje është fakti se ceremonia e ndarjes së çmimit u zhvillua në një kontekst ku Nënë Tereza tashmë gëzonte një status legjendar, jo vetëm si simbol i bamirësisë dhe përkujdesjes për më të varfrit, por edhe si një figurë ndërkombëtare që lidhte kultura dhe fe të ndryshme. Prania e Mbretëreshës Elizabeth II në këtë ngjarje në Indi simbolizonte jo vetëm vlerësimin britanik për veprën e saj, por edhe një akt diplomatik të veçantë në një vend si India, ku britanikët kishin pasur një histori të gjatë koloniale.
Gjatë ceremonisë, Nënë Tereza e pranoi çmimin me përulësi, duke theksuar vazhdimisht se puna e saj nuk kishte të bënte me lavdinë personale, por me përkushtimin ndaj atyre që vuajnë. Ajo ishte e njohur për zakonet e saj të thjeshta edhe në raste të tilla prestigjioze – veshur me sari-n e saj të bardhë me vijën blu, uniforma e misionit të saj.
Një tjetër detaj interesant është përmbajtja e fjalimit të saj, ku ajo shpesh e kthente vëmendjen nga vetja te nevojtarët, duke shfrytëzuar platformën për të promovuar ndërgjegjësimin për nevojat e të varfërve dhe rëndësinë e dashurisë universale. Për Nënë Terezën, çmimet dhe nderimet ishin mjete për të rritur ndërgjegjësimin për kauzën e saj, jo qëllime në vetvete.
Albert Vataj