Protesta ka nevojë për kokë drejtuese, të gjithëpranuar

Pas javësh protestash të përnatshme përpara Kryeministrisë, është e qartë se kjo lëvizje ka arritur një pikë kthese. Mobilizimi qytetar ka treguar se ekziston pakënaqësi dhe dëshirë për ndryshim, por tashmë lind pyetja thelbësore: kush e drejton këtë energji dhe ku synon ta çojë atë?

Një protestë e përbërë nga rryma të ndryshme, me ide, qëndrime dhe metoda të ndryshme veprimi, nuk mund të mbetet pafundësisht pa një drejtim të qartë. Brenda saj bashkëjetojnë zëra që kërkojnë protesta paqësore, të tjerë që priren drejt përshkallëzimit, si dhe grupe me vizione të ndryshme për të ardhmen e vendit. Kjo larmi është normale në një lëvizje qytetare, por pa një strukturë drejtuese rrezikon ta dobësojë dhe ta bëjë të paqartë për opinionin publik.

Çdo lëvizje që synon të ndryshojë sistemin duhet të ketë një lidership të identifikueshëm ose një grup drejtues që mban përgjegjësi për vendimet, përcakton strategjinë dhe artikulon objektivat. Përndryshe, protesta mbetet një shprehje pakënaqësie, por jo domosdoshmërisht një alternativë për qeverisje.

Nëse synimi nuk është vetëm dorëheqja e qeverisë, por ndryshimi i modelit politik 35-vjeçar, atëherë protesta duhet të paraqesë edhe një projekt politik: çfarë sistemi kërkon të ndërtojë, cilat reforma propozon dhe si synon t’i realizojë ato.

Prandaj, konturimi i një lidershipi dhe i një platforme të qartë politike do të ishte hapi i radhës në evolucionin e kësaj proteste. Vetëm kështu ajo mund të kalojë nga një lëvizje proteste në një alternativë politike që kërkon të fitojë besimin e qytetarëve përmes ideve, programit dhe, në fund, përmes votës.