Nga Albert Vataj
Shkodra, qyteti me traditë të pasur muzikore dhe kulturë të rrënjosur thellë në ADN-në kombëtare, përjetoi një tjetër mbrëmje të paharrueshme artistike. Kryebashkiaku Benet Beci, përmes një publikimi të bërë në rrjetet sociale, ndau emocionet dhe krenarinë për koncertin e fundit të Orkestrës Simfonike të Shkodrës, duke e vlerësuar këtë ngjarje si një dëshmi e kthimit të identitetit artistik të qytetit në podiumin që i takon.
“Momente nga koncerti i Orkestrës Simfonike të Shkodrës,” – shkruan Beci, duke theksuar se “pas riformatimit të kësaj orkestre si një institucion i rëndësishëm për qytetin, publiku duartrokiti jo vetëm performancën e artistes Ana Naqe, por edhe drejtimin mjeshtëror që vetëm Elda Laro di të ofrojë.”
Orkestra, tashmë e rikthyer në formacion të plotë dhe me një vizion të ri artistik, solli një repertor të zgjedhur që përfshinte vepra të kompozitorëve klasikë shqiptarë dhe të huaj, duke i dhënë Shkodrës emocionin e munguar të muzikës së madhe të interpretuar “live”.
Interpretimi i sopranos Ana Naqe, një emër i mirënjohur në skenën lirike shqiptare, ishte një nga momentet kulmore të mbrëmjes. Ajo u prit me duartrokitje të gjata nga një publik entuziast, që mbushi sallën për të dëgjuar dhe për të përjetuar një përvojë kulturore të nivelit të lartë. Në të njëjtën linjë, drejtimi i dirigjentes Elda Laro solli një finesë dhe një ndjeshmëri që u përçua përmes çdo notë të luajtur.
Kryebashkiaku Beci e ka cilësuar riformatimin e Orkestrës Simfonike si një akt strategjik për rilindjen kulturore të Shkodrës. Me vizionin për të kthyer artin në një nga shtyllat e zhvillimit urban dhe shpirtëror të qytetit, ai premton mbështetje të vazhdueshme për projekte që i japin jetë dhe dritë Shkodrës.
“Kjo nuk është vetëm një ngjarje artistike. Është një hap drejt ringjalljes së një Shkodre të denjë për historinë e saj. Një qytet që e ka merituar gjithnjë të dëgjojë muzikën e madhe, të ngjitet në skena të mëdha dhe të ketë institucione që frymëzojnë,” – thekson më tej Beci.
Me këtë koncert, Shkodra jo vetëm që afirmon vendin e saj në hartën kulturore të Shqipërisë, por ofron një model të qartë se si mund të ndërtohet qytetaria përmes artit, duke bashkuar të kaluarën me të ardhmen në gjuhën universale të muzikës.