Keir Starmer drejt dorëheqjes: Pritet shpallja e afatit kohor

Shenjat po shtohen se e hëna mund të shënojë ditën kur kryeministri britanik, Sir Keir Starmer, do të paraqesë një plan për t’u larguar nga posti. Edhe pse Sir Keir ka këmbëngulur gjithmonë se nuk do të largohej dhe do të luftonte çdo sfidë për lidershipin, atmosfera brenda qeverisë ka ndryshuar ndjeshëm në 48 orët e fundit. Disa burime të brendshme qeveritare tani besojnë se kryeministri mund të shpallë një afat kohor për dorëheqjen e tij, ndoshta që të hënën. Kjo lëvizje e shpejtë u bë e qartë nga deklaratat e Sekretarit të Biznesit, Peter Kyle, i cili i tha BBC-së këtë mëngjes se kryeministri do të bënte “atë që është në interesin më të mirë të vendit”. Kyle shtoi se Sir Keir po reflektonte mbi sfidat me të cilat përballet dhe realitetet politike aktuale.

Sfidat për kryeministrin janë rritur vazhdimisht prej disa kohësh. Deputetët laburistë argumentojnë se problemi nuk është domosdoshmërisht partia, por njeriu në krye. Ata besojnë se kryeministri është personalisht jopopullor dhe se është Sir Keir ai që po e mban pas partinë e tij. Rezultati i zgjedhjeve të pjesshme në Makerfield duket se do të jetë pika kulmore që do të thyejë shpinën e devesë. Fitorja e Andy Burnham nuk ishte as afër – ai mundi Reform Partinë me lehtësi. Për deputetët laburistë që janë të dëshpëruar se si t’i bëjnë ballë partisë së Nigel Farage, ata tani kanë një kandidat për lidership i cili mund të argumentojë se ka një histori suksesi në bërjen pikërisht të kësaj. Dhjetëra deputetë kishin thënë tashmë se Sir Keir duhet të largohej. Kjo listë është rritur që nga e enjtja, me ministra të lartë të kabinetit që kanë shtuar zërat e tyre privatisht.

Fakti që dihet se ministra si Sekretarja e Jashtme Yvette Cooper, Sekretarja e Brendshme Shabana Mahmood dhe Sekretarja e Transportit Heidi Alexander i kanë thënë kryeministrit të largohet dhe megjithatë ata mbeten në postet e tyre, flet shumë për mënyrën se si autoriteti i Starmerit ka rënë. Andy Burnham tani është favoriti dërrmues për të qenë kryeministri i ardhshëm i Mbretërisë së Bashkuar. Nëse Sir Keir jep dorëheqjen në ditët në vijim, pyetja tjetër është nëse do të ketë fare një garë për lidershipin. Wes Streeting, ish-sekretari i shëndetësisë, ka thënë gjithmonë se do të kandidonte. Por aleatët e tij tani po thonë se duhet të ketë biseda midis kandidatëve për postin e kryeministrit rreth asaj se si do të duket e ardhmja. Ka disa shenja se mund të arrihet një marrëveshje, edhe nëse ekipi i Streeting thotë për momentin se pozicioni i tyre nuk ka ndryshuar.

Sigurisht, është e mundur që dikush tjetër të hyjë në garë, por ata nuk do të kenë shumë kohë për të gjetur 81 deputetë që t’i mbështesin për të hyrë në fletën e votimit për lidershipin. Pyetja tjetër është koha – kur do të merrte detyrën kryeministri i ardhshëm? Ka mosmarrëveshje në të gjithë Partinë Laburiste parlamentare rreth asaj se si do të dukej një tranzicion “i rregullt” dhe veçanërisht sa kohë do të zgjaste. Disa figura me ndikim në kampin e Burnham duan që ai të marrë detyrën rreth kohës së konferencës vjetore të Laburistëve në fund të shtatorit, duke besuar se kjo do t’i jepte atij më shumë hapësirë për t’u përgatitur për qeverisjen dhe për të siguruar që ai të fillojë punën menjëherë nëse bëhet kryeministër.

Megjithatë, mbështetës të tjerë kryesorë të ish-kryebashkiakut të Greater Manchester besojnë se ky afat kohor është shumë i ngadaltë, duke argumentuar se një periudhë ndërmjetëse prej tre muajsh do të paralizonte qeverinë, pasi spekulimet rreth planeve të Burnham për qeverisjen do të shndërroheshin në një çmenduri. “Mundësia e tij për të përcaktuar veten do të shkatërrohej nga spekulimet e pafundme,” tha një ministër. Një pyetje thelbësore, e cila tashmë është objekt i spekulimeve intensive, është çështja se kë do të emëronte Burnham si kancelar. Në ditët e fundit, kjo ishte parë nga disa deputetë si një garë e drejtpërdrejtë midis Ed Miliband, sekretarit të energjisë, dhe Shabana Mahmood, sekretares së brendshme. Por Mahmood tani pritet të qëndrojë në rolin e saj aktual nëse Burnham bëhet kryeministër.

Prospekti i Miliband si kancelar po shkakton shqetësim serioz mes atyre në të djathtën e Partisë Laburiste, të cilët do ta shihnin emërimin e tij si një zhvendosje të qartë drejt të majtës. “Nëse ai zgjedh Miliband, rreth 100 deputetë laburistë do të jenë të tërbuar që në fillim,” tha një ministër. Sharon Graham, sekretarja e përgjithshme e sindikatës Unite, tashmë ka nxitur publikisht Burnham të mos emërojë Miliband. Burnham dhe aleatët e tij janë tërhequr këtë fundjavë. Ata donin t’i jepnin Sir Keir kohë për të reflektuar mbi rezultatin e Makerfield dhe për të arritur në përfundimin e tij rreth të ardhmes. Ka shenja në rritje se pikërisht kjo po ndodh. Ditët në vijim mund të jenë vërtet jashtëzakonisht të rëndësishme – për Partinë Laburiste dhe rrjedhimisht për vendin.

Marrë nga BBC News