Donald Trump ka luajtur sërish me fatin, duke tronditur botën me zgjedhjen e opsionit më ekstrem ndaj Iranit. Vendimi i tij për të sulmuar dhe përpjekur të rrëzojë regjimin e Iranit, me mbështetjen e Izraelit, e zhyt Lindjen e Mesme në një luftë masive që mund të zgjasë me javë. Ky hap i papritur vjen pas një periudhe ku pritej më shumë diplomaci, duke shënuar një kthesë dramatike në marrëdhëniet ndërkombëtare dhe duke ngritur alarmin për stabilitetin rajonal.
Deri në fund të javës së kaluar, skena ishte përgatitur për më shumë diplomaci. Bisedimet në Gjenevë kishin shënuar disa përparime dhe ishin planifikuar takime të tjera për të hënën. Megjithatë, kjo duket të ketë qenë një dredhi, për të mashtruar armikun duke e bërë të mendonte se një sulm nuk ishte i afërt. Zoti Trump ka lëshuar forcën ushtarake amerikane pa miratimin e OKB-së apo të Kongresit të SHBA-së. Nuk ka pasur asnjë pretendim për të siguruar qoftë edhe një justifikim minimal sipas ligjit ndërkombëtar, duke e bërë këtë veprim të paprecedentë dhe të diskutueshëm nga pikëpamja ligjore.
Aleatët në rajon, përveç Izraelit, e kishin nxitur Trumpin të shmangte luftën. Nëse ky veprim çon në fundin e regjimit të ajatollahëve, do të ketë gëzim mes tyre, por kjo është një “nëse” shumë e madhe. Irani kishte paralajmëruar se do të “hiqte dorezat” nëse sulmohej dhe ka shumë të ngjarë të bëjë pikërisht këtë, pasi udhëheqja e tij e sheh këtë si një luftë për mbijetesë. Tashmë ka raporte për sulme ndaj vendeve dhe instalimeve në të gjithë Gjirin Persik. Ky është një kalim detar përmes të cilit kalon një e pesta e naftës botërore, kështu që një konflikt i zgjatur ka të ngjarë të ketë pasoja të mëdha në ekonominë globale, duke shkaktuar paqëndrueshmëri dhe rritje të çmimeve.
Ofensiva amerikano-izraelite paraqet një dilemë për Britaninë. Kryeministri Sir Keir Starmer, i shqetësuar për implikimet sipas ligjit ndërkombëtar, ka përjashtuar përdorimin e bazave britanike për të mbështetur sulmin ndaj Iranit. Do të ketë shqetësime të thella në nivelet më të larta të qeverisë britanike lidhur me mençurinë dhe ligjshmërinë e këtij veprimi të paprecedentë nga aleati më i ngushtë i Britanisë. Megjithatë, do të ketë gjithashtu një vendosmëri që ky veprim të mos dëmtojë marrëdhëniet transatlantike, duke balancuar shqetësimet ligjore me interesat strategjike.
Përveç kësaj, do të ekzistojë dyshimi se ky veprim është motivuar më shumë nga problemet e thelluara të brendshme të Donald Trumpit sesa nga një mendim i shëndoshë ushtarak. Ai përballet me një krizë të përballueshmërisë ekonomike në vend dhe presion të vazhdueshëm lidhur me skandalin Epstein. Kjo situatë e brendshme mund të ketë ndikuar në vendimin e tij për të ndërmarrë një hap kaq të rrezikshëm në arenën ndërkombëtare.
Ky është një rrezik i madh nga një president amerikan, popullariteti i të cilit po bie ndjeshëm. Ai ka vendosur objektivin lart, duke shpresuar të dëmtojë mjaftueshëm regjimin e Iranit në mënyrë që populli i tij të mund të ngrihet dhe të marrë kontrollin. Çdo gjë më pak se kjo mund të shihet si një dështim i shtrenjtë, i cili mund t’i kushtojë shumë zotit Trump në prag të zgjedhjeve jetike afatmesme të këtij viti në SHBA.
Marrë nga Sky News