Dilema e Donald Trump-it, “fito ose dyfisho”, po thellohet ndërsa lufta me Iranin përshkallëzohet. Presidenti amerikan ka deklaruar se konflikti mund të zgjasë edhe disa javë, duke ngritur pyetjen nëse SHBA mund ta mbajë këtë ritëm për kaq gjatë. Para fillimit të luftës, rrjedhje informacioni tejet të pazakonta nga Pentagoni zbuluan se komandantët kishin paralajmëruar se forca e mbledhur në rajon do të kishte fuqi zjarri të mjaftueshme për një javë ose dy, në maksimum.
Ora po ecën më shpejt për aleatët e Amerikës në rajon. Raporte të besueshme pohojnë se shtetet e Gjirit tashmë po i luten presidentit amerikan t’i japë fund këtij konflikti sa më shpejt, jo vetëm sepse rezervat e tyre të raketave të mbrojtjes ajrore po pakësohen me shpejtësi shqetësuese. Kjo luftë është asimetrike, e krahasuar me përdorimin e Ferrarive kundër biçikletave elektrike. Një raketë Patriot, me vlerë miliona dollarë, mund të rrëzojë një dron që kushton vetëm mijëra, por një veprim i tillë i pafundëm nuk është i qëndrueshëm.
Strategjia e Iranit për të sulmuar në drejtime të shumta ka befasuar shumë, megjithëse nuk duhet të kishte ndodhur. Ata kanë paralajmëruar prej kohësh se do të “hiqnin dorezat” nëse do të përballeshin me një përpjekje për të ndryshuar regjimin e tyre. Kjo mund t’u kushtojë atyre, pasi shtetet e Gjirit dhe Arabia Saudite tani do të shqyrtojnë mundësinë e bashkimit në luftën kundër Iranit me forcat e tyre.
Megjithatë, për momentin, strategjia e Iranit tashmë po funksionon, duke ushtruar presion mbi SHBA-në nga aleatët jetikë rajonalë për t’i dhënë fund kësaj lufte, por gjithashtu duke detyruar sulmuesit e tyre të shpenzojnë rezervat e tyre të armatimeve astronomikisht të shtrenjta. Ekzistojnë të panjohura, si shpejtësia me të cilën SHBA mund të përforcojë aftësitë e saj luftarake dhe, më thelbësorja, çfarë po ndodh në terren. A po zbut Izraeli pjesë të vendit nga ajri për të mundësuar kryengritje rajonale të armatosura nga agjentë në terren?
Një skenar i tillë mund ta çojë luftën në një drejtim krejtësisht tjetër – fragmentimin e Iranit dhe një luftë civile të brendshme. Megjithatë, nuk ka shenja të tilla ende. Në mungesë të strategjive të tilla, regjimi iranian ka shumë të ngjarë t’i mbijetojë disa javëve të sulmeve ajrore, sado të ashpra të jenë ato.
Kjo luftë është asimetrike edhe në një mënyrë tjetër: ajo e rezultateve të dëshiruara. Për të fituar, Izraeli dhe Amerika duhet të sjellin ndryshimin e regjimit, pasi ky është objektivi i tyre. Për të shpallur fitoren, regjimit iranian i duhet vetëm të mbijetojë, për aq kohë sa të jetë e nevojshme. Dhe mbajtja e ritmit të sulmeve ndaj Iranit pafundësisht, si për SHBA-në ashtu edhe për Izraelin, nuk është një opsion i qëndrueshëm.
Më shumë pilotë amerikanë do të rrëzohen, ose trupa do të vriten në terren, ndikimi në ekonominë globale do të jetë shumë i madh, ndërsa aleatët rajonalë dhe stabiliteti do të vuajnë rëndë. Mbështetja e brendshme për një tjetër luftë të huaj do të vazhdojë të bjerë. Për çfarëdo arsye, kjo luftë do të ketë kufijtë e saj, dhe nëse regjimi iranian qëndron ende kur të arrijë atë pikë, çfarë do të ndodhë atëherë?
Marrë nga Sky News