Evropa po përballet me vështirësi në mbushjen e depozitave të saj të gazit natyror përpara dimrit, duke rritur rrezikun që konkurrenca me Azinë për furnizime të shtyjë çmimet mbi 100 euro (rreth 117 dollarë) për megavat-orë, për herë të parë në katër vjet. Kontratat e së ardhmes holandeze TTF, si pikë referimi evropiane, u ngjitën mbi 68 euro për megavat-orë të martën, niveli më i lartë që nga fillimi i vitit 2023. Analistët e Morningstar parashikojnë çmime 90-120 euro/MWh në rast dimri të ftohtë dhe kufizimesh furnizimi. Goldman Sachs sugjeron çmime mbi 100 euro/MWh për të frenuar kërkesën aziatike, nëse eksportet e GNL nga Lindja e Mesme normalizohen gradualisht deri në 2027.
Shqetësimi kryesor për Evropën është se inventarët e saj të gazit janë historikisht të ulët. Ndërprerjet në Ngushticën e Hormuzit kanë kufizuar eksportet e GNL nga prodhuesit kryesorë të Gjirit, si Katari, gjatë sezonit të rimbushjes. Ndërkohë, vera e nxehtë e kontinentit ka rritur kërkesën për ajër të kondicionuar dhe pajisje të tjera me konsum të lartë energjie, në një kohë kur kërkesa për gaz, i përdorur gjerësisht për ngrohje dhe gatim, zakonisht bie. Kushtet e motit kanë ndikuar edhe në burimet alternative të energjisë; nxehtësia ka shkaktuar rënie të prodhimit bërthamor dhe energjia e erës ka qenë e dobët gjatë verës. Kjo ka lënë depozitat e gazit të BE-së në rreth 63%, një nga nivelet më të ulëta për këtë periudhë, 18 pikë përqindjeje nën mesataren pesëvjeçare.
Matt Drinkwater i Energy Aspects thekson se Evropa po shkon drejt fillimit të dimrit me një tampon të pamjaftueshëm depozitimi. Ai shton se ngjarja klimatike El Niño mund të sjellë një dimër të butë të hershëm në Azinë verilindore, duke ulur kërkesën, por gjithashtu rrit rrezikun që fundi i dimrit të jetë më i ftohtë se zakonisht. Një variabël thelbësore është kthimi i vëllimeve të konsiderueshme të GNL nga Lindja e Mesme para dimrit. Pritshmëritë për një marrëveshje Iran-Oman për tranzit të sigurt në Ngushticën e Hormuzit ndikuan në uljen e çmimeve të së ardhmes. Një rikuperim domethënës i eksporteve të GNL nga Lindja e Mesme do të ndihmonte Evropën të ruante më shumë inventarë për motin e ftohtë kulmor në janar dhe shkurt, megjithëse gjeopolitika rreth kësaj rruge tregtare jetike mbetet e paqëndrueshme.
Nëse flukset e GNL nga Lindja e Mesme nuk kthehen para dimrit, Evropa do të përballet me çmime shumë të larta gazi, fatura më të larta për konsumatorët dhe kufizime në konsumin industrial. Konkurrenca me Azinë për ngarkesat e GNL do të mbetet intensive, pasi rritja e ofertës globale është e kufizuar për 12 muajt e ardhshëm, me zhvillimet e reja në Katar që nuk pritet të arrijnë kapacitetin e plotë para gjysmës së dytë të vitit 2027. Wood Mackenzie e përshkroi Evropën si “që po i afrohet territorit të krizës energjetike”, me pak alternativa afatshkurtra për gaz, ndërsa afati për ndalimin e importeve ruse të GNL afrohet në 2027. Evropa do të kërkojë shumë më tepër GNL nga SHBA-ja nëse furnizimet e tjera mbeten të kufizuara, duke vlerësuar rreth 64 miliardë metra kub GNL amerikan, ekuivalente me 77% të eksporteve totale të SHBA-së. Tërheqja e një pjese kaq të lartë do të kërkonte që Evropa të ofronte një çmim neto materialisht më të lartë se Azia, gjë që në fund mund të balancojë tregun përmes shkatërrimit të kërkesës industriale dhe kalimit në burime të tjera karburanti.
Marrë nga CNBC