(Botuar me 12 Janar 1994 në KOHA JONE)
Nga Andi Bushati-
Edhe një herë të dy zv.kryetarët e liderit socialist, Fatos Nano, në konferencën e fundit të tyre për shtyp kërkonin lirimin e menjëhershëm të tij (mbajtja ende në burg e të cilit pa iu provuar fajësia është e paligjshme deklaruan ata) duke dëshmuar përpara gazetarëve dhe publikut të tyre se tashmë që prej 5 muajsh udhëheqja socialiste e mat hapin e saj me hijen e kryetarit të burgosur. Në fakt që prej 30 korrikut të vitit që shkoi, socialistët shqiptarë në fillim me mitingjet entuziaste, më pas me nënshkrime protestash e peticionesh e deri rikthimin e tyre në Parlament për ta transplantuar në auditorin e tij situatën politike (sipas porosisë së Kryetarit të tyre) i harxhuan të gjitha fishekët, të cilët jo vetëm nuk mjaftuan për lirimin e menjëhershëm të Nanos, por së paku as për ndërrimin e masës së arrestit ndaj tij. Në fakt, impenjimi i socialistëve nuk mbaron këtu. Nëse zhurma e fishekëve të tyre varionte me tjetër frekuencë nga ajo e dëgjimit të autoriteteve shqiptare dhe organeve të drejtësisë drejtuar nga ata, një tjetër zhurmë më kredibël, më shpresëdhënëse duket se vjen nga organizmat dhe institucionet evropiane. Të pafuqishëm për ta zgjidhur pokerin politik Nano, me letrat që kishin në dorë, duket tashmë se vartësit e tij asin e shumëpritur po e kërkojnë pranë organizmave ndërkombëtarë. Nuk janë vetëm partitë e majta evropiane si ajo bullgare, hungareze, spanjolle, përfaqësuesit e PASOK-ut që nga maja e piramidës shtetërore e deri tek kryetarët e komunave, por edhe institucionet europiane vëzhguese dhe vendimmarrëse deklaron Namik Dokle duke shtuar se interesimi i Europës ndaj çështjes Nano është evident. Reagime ka pasur edhe nga institucionet e Këshillit të Europës – vazhdon Dokle. Kështu ai përmend vizitën e Nënkomisionit Parlamentar** për të drejtat e njeriut, i cili gjatë vizitës në Shqipëri bisedoi për më se 1 orë e gjysmë në qelinë e Nanos. Tashmë ai po përgatit një raport për Asamblenë Parlamentare të Këshillit të Europës. Po ashtu Dokles i pëlqen të përsërisë edhe shprehjen e A. Langerit, i cili e konsideron arrestimin e Nanos si një “Eliminim juridik i opozitës politike”. Është e kotë të insistosh për heshtjen e Europës ndaj çështjes Nano. “Daullet bien për ata që i dëgjojnë”, të përgjigjet Dokle me të njëjtën shprehje popullore të përdorur në konferencën për shtyp. Por megjithatë shton: “nganjëherë edhe heshtja është një përgjigje. Këshilli i Evropës hesht që prej Majit të 92 për Shqipërinë, dhe kërkesa jonë nuk do të shqyrtohet as në mbledhjen e radhës në fund të janarit. “Ata vonuan Rumaninë për 24 muaj vetëm sepse nuk garantonte statusin e të drejtave të homoseksualëve…”, replikon ai duke hequr një paralele me Shqipërinë ku që pas arrestimit të F. Nanos, Dokle dhe partia e tij pretendon se shkelën të drejtat e njeriut dhe të opozitës. Të tjera zëra nga udhëheqja e PS bëjnë të ditur se edhe vendet anëtare të G24 kanë hartuar tashmë një protestë për çështjen Nano ashtu sikurse rikonfirmojnë lajmin që Unioni Ndërparlamentar në Gjenevë që shqyrton të drejtat e deputetëve do të shqyrtojë nga 24 deri në 26 janar jashtë radhe në një mbledhje këtë çështje pas kërkesës së bërë nga socialistët shqiptarë. Kështu shpëtimin e vetëm të liderit të tyre, socialistët shqiptarë e shikojnë te Europa. Por t’u referohemi burimeve të tyre diçka ka filluar të lëvizë. Fishekët e tyre të harxhuar kanë lëkundur daullet e saj. Dhe duam apo nuk duam Europa nuk mund të godasë kot së koti në daullet e saj ashtu si Oskar Matzerahu, nëse goditjet e saj tashmë kanë filluar do të ishte qesharake dhe miope që këto trokëllitje të krahasoheshin me ato të personazhit shkurtabiq të Gytner Grasit./Andi Bushati/