Administrata Trump ka zbatuar masa për të zbutur rritjen e çmimeve të naftës, të nxitura nga konflikti me Iranin, por çmimet mbeten kokëfortësisht të larta. Po bëhet e qartë se pak mund të bëhet për të ulur çmimet pa i dhënë fund konfliktit. Kjo situatë kërkon një përparim ushtarak për të rikthyer rrjedhën e naftës dhe për të ulur çmimet e energjisë, duke e dalluar thellësisht këtë krizë nga ato të kaluara. Modeli i tensioneve politike të ndjekura nga lehtësimi ekonomik, i vërejtur gjatë presidencës së Trump, mund të jetë duke u thyer, pasi ky problem nuk zgjidhet vetëm me politikë ekonomike.
Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë vlerësoi se lufta do të shkurtojë furnizimin global të naftës me rreth 8 milionë fuçi në ditë në mars, kryesisht për shkak të mbylljes pothuajse të ngushticës së Hormuzit, e cila normalisht transporton deri në 20 milionë fuçi në ditë. Përpjekjet e qeverive, përfshirë administratën Trump, për të lëshuar rreth 400 milionë fuçi nga rezervat strategjike, nuk pritet të mbulojnë mungesën. Pjesa e SHBA-së do të jetë rreth 1.4 milionë fuçi në ditë gjatë katër muajve, ndërsa lëshimi global vlerësohet në rreth 3 milionë fuçi në ditë. Këto shifra sugjerojnë se rezervat qeveritare nuk mund të kompensojnë as gjysmën e mungesës ditore të shkaktuar nga lufta.
Përveç rezervave, administrata po shqyrton lehtësimin e sanksioneve ndaj naftës ruse dhe mbështetjen e sigurimeve për anijet në rajon. Megjithatë, çmimet e naftës vazhduan të rriten. Një gallon benzinë e rregullt u rrit me 0.69 dollarë në një muaj, një rritje prej 23%. Një fuçi nafte në tregun amerikan u rrit nga 63 dollarë në mes të shkurtit në 97 dollarë të premten. Shtëpia e Bardhë pranon shqetësimet, me Presidentin që thekson se kostoja afatshkurtër është e nevojshme për t’i dhënë fund kërcënimit bërthamor iranian. Zyrtarët presin që çmimet të bien ndjeshëm pas përfundimit të luftës.
Trump dhe Sekretari i Mbrojtjes Pete Hegseth fillimisht parashikuan një luftë të shkurtër, por më pas ndryshuan objektivat, duke përfshirë heqjen e regjimit iranian dhe sigurinë e tregtisë. Ndryshe nga krizat e kaluara ku Trump shpesh ndryshonte politikën ekonomike përballë presioneve të tregut (siç ilustrohet nga akronimi TACO), kjo situatë është ndryshe. Problemi me Iranin është thelbësisht ushtarak, jo ekonomik. Sekretari Hegseth theksoi se Irani po qëllon mbi anijet, duke penguar tranzitin në ngushtica.
SHBA-ja dëshiron hapjen e ngushticës së Hormuzit, por Irani kundërshton. Pavarësisht fuqisë ushtarake të SHBA-së dhe Izraelit, nuk ka një afat të qartë për ndryshim. Marina Amerikane mund të shoqërojë cisternat, por kjo mund të fillojë vetëm nga fundi i muajit, dhe trafiku normal i naftës nuk pritet. Kjo situatë ka jehona të Luftës së Irakut, megjithëse nuk flitet hapur për dërgimin e trupave në Iran. Ekonomitë globale mund të përballojnë çmimet e larta të naftës, siç ndodhi pas pushtimit rus të Ukrainës në 2022. Ushtria amerikane mbetet më e fuqishmja, dhe Irani ndoshta nuk mund të rezistojë përgjithmonë. Megjithatë, tregjet dhe ekonomia do të mbeten të cenueshme derisa Irani të dorëzohet ose ushtria amerikane të mbizotërojë.
Marrë nga CNBC