Kosova dhe Serbia firmosën veç e veç marrëveshje me SHBA në Uashington. Profesori Enver Bytyçi, njohës i mirë i marrëdhënieve ballkanike dhe ndërkombëtare, thotë se marrëveshja më shumë kishte synim të tërhiqte vëmendjen për vendosjen e paqes në Lindjen e Mesme ose marrëdhënieve të mira me Izraelin sesa pajtimin mes Kosovës dhe Serbisë.
Bytyçi: Presidenti serb në një intervistë u shpreh se evituam nënshkrimin e një marrëveshje me Kosovën për shkak se do të pranonim se ishim palë. Këmbëngulëm dhe nënshkruam marrëveshje veç e veç me SHBA sepse nuk duam të njohim Kosovën si shtet të pavarur dhe sovran. Simbolika është kjo, përmbajtja është tjetër. Në përmbajtjen e kësaj marrëveshje gjej elementë të pazakontë në marrëdhëniet ndërkombëtare. Marrëveshja më shumë kishte synim të tërhiqte vëmendjen për vendosjen e paqes në Lindjen e Mesme ose marrëdhënieve të mira me Izraelin sesa pajtimin mes Kosovës dhe Serbisë.
Në një intervistë për Ora News, analisti Bytyçi vlerëson se marrëveshja e nënshkruar në Uashington ishte e kompletuar vetëm në variantin e parë si draft.
Ai thotë se do të mirëkuptonte heqjen e pikës 10, angazhimin e Serbisë për njohjen e Kosvës, në këmbim të bnjiohjes së Kosovës nga Vatikani.
Bytyçi: Marrëveshja ishte e kopmpletuar në draftin e saj. Në të gjitha pikat përveç pikës 10 dhe pikës ku flitej për njohjen e shtetit të Kosvës nga Izraeli, ishin në favor të Serbisë. Do ta quaja të justifikueshem një marrëveshje të tillë nëse nuk do të hiqej pika 10 ku Serbia angazhohej të njihte Kosovën në një të ardhme. Heqja e kësaj pikë zhbën të gjithë marrëveshjen. Kushti ra, duhet të binte dhe marrëveshja. Për mua marrëveshja është e rënë. Pala shqiptare nuk nxjerr mësime nga dialogu 20 vjeçar me Serbinë. Në Kosovë dhe Shqipëri kemi dy elementë negativë, së pari u besojmë miqve por miqtë bëjnë atë që kërkon ti dhe së dy ne shqiptarët i nisim punët dhe i lëmë përgjysëm.Nuk kujdesemi të shkopjmë përballë Serbisë me një axhendë progresive dhe të zgjuar. Delegacioni i Kosovës duhej të parashikonte se diçka do të ndodhte në atë takim, minimumi kundërshtitë e palës serbe për tu angazhuar për njohjen e Kosovës. Duhet të kishte një plan B. Mund ti kërkonte SHBA njohjen nga Vatikani në këmbim, kjo do të bënte që BE të ushtronte presion ndaj 5 vendeve që se kanë njohur Kosovën. Nëse këto 5 vende e njohin, Kosova pranohet pa pengesa në BE dhe NATO. Ky pranim pa negociata fare me Serbinë e çon automatikisht Kosovën pas disa kohësh të jetë anëtare e OKB.
Ai thotë se Serbia ka krijuar kultin se Kosova nuk bëhet e pavarur nëse nuk do ajo.
Bytyçi: Serbia ka krijuar kultin se ti nuk bëhesh i pavarur nëse nuk dua unë. Këtë funksion e kanë përvetësuar jo vetëm qytetarët e Kosovës, por e kanë injektuar me sa fuqi kanë pasur analistë, politikanë të Kosovës. Edhe Presidenti Thaçi ka krijuar një fiksion në publik që duhet patjetër në na njohë Serbia për të krijuar shtetësinë. Për mua shtetësia e Kosovës bëhet në dy mënyra, së pari me të bërit shtet dhe së dyti me njohjen nga 5 vendet e BE.
Optimist ai nuk është as për takimin e nesërm në Bruksel, ku paralajmëron se pranimi nga Kosova i krijimit të një Republike Srpska brenda shtetit të saj është po aq e rrezikshme sa shkëmbimi i territoreve.
Bytyçi: Nesër në Bruksel do të diskutohet mes dy delegacioneve për Asosacionin e Komunave Serbe. Gjykata Kushtetuese e ka hedhur poshtë atë marrëveshje.Një riformulim i kësaj marrëveshje nëse do të pranohet të diskutohet për të do të jetë e përafërt me atë të 2013. Krijimi i një Republike Srpska brenda shtetit të Kosovës është gati njësoj e rrezikshme sa shkëmbimi i territoreve.