Wes Streeting ka pranuar se nuk ndihet rehat me deportimin me forcë të familjeve sipas planeve të migracionit të sekretarit të brendshëm, ndërkohë që pohon se kjo është ende gjëja e duhur për tu bërë. The Guardian shkruan se sekretari i shëndetësisë tha se mendonte që numri i largimeve me forcë do të ishte i ulët sipas modelit të propozuar, i cili është i ngjashëm me atë të Danimarkës, sepse do të kishte një nxitje financiare në rritje për njerëzit që hyjnë ilegalisht në Mbretërinë e Bashkuar për tu kthyer në vendin e tyre të origjinës.
Kur u pyet nëse ndihej rehat me një politikë që dhjetëra deputetë laburistë e kundërshtojnë, Streeting tha: Sinqerisht? Rehat? Jo. Por a është gjëja e duhur për t’u bërë për vendin? Po.
Komentet e Streeting duket se sinjalizojnë se ai ka mirëkuptim për disa nga shqetësimet e deputetëve të Partisë Laburiste, dy duzina prej të cilëve kanë ngritur shqetësime në lidhje me familjet që largohen me forcë nëse refuzojnë stimujt financiarë për tu kthyer në vendin e tyre.
Keir Starmer dhe Mahmood po përballen me kërcënimin e një revolte për shkak të politikës, në një kohë kur e majta e butë e partisë po shpreh pakënaqësi në rritje me udhëheqjen e Partisë Laburiste. Politika u kritikua edhe ndërkombëtarisht të mërkurën kur kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, akuzoi Mahmood për “stereotipizim etnik” dhe “demagogji të pahijshme”.
Rama, i cili kryeson partinë socialiste të vendit, vuri në dyshim se si një politikan i Partisë Laburiste mund të “përsëriste kaq dobët retorikën e së djathtës ekstreme populiste” pasi zyrtarët e Mahmoodit veçuan 700 familje shqiptare për deportim.
Ai shkroi në X: “Si mundet një sekretar i brendshëm laburist t’i bëjë jehonë kaq dobët retorikës së të djathtës ekstreme populiste dhe të veçojë 700 familje shqiptare, një pikë statistikore në oqeanin e sfidave të Britanisë pas Brexit, pikërisht në një moment kur Mbretëria e Bashkuar dhe Shqipëria kanë ndërtuar një nga partneritetet më të suksesshme të Evropës mbi migracionin e paligjshëm?
Shqiptarët janë kontribues neto në ekonominë britanike dhe numri i shqiptarëve që marrin përfitime nga Mbretëria e Bashkuar është shumë i ulët në krahasim me komunitetet e tjera. T’i veçosh ata vazhdimisht nuk është politikë – është një ushtrim shqetësues dhe i pahijshëm demagogjie.
Mbretëria e Bashkuar duhet të kërkojë mënyra për të thelluar bashkëpunimin me Shqipërinë në të gjitha çështjet e sigurisë – nga mbrojtja te mbrojtja e kufijve – në vend që t’i fajësojë vazhdimisht shqiptarët dhe kështu t’i ekspozojë qytetarët e një kombi aleat ndaj rreziqeve në rritje, përfshirë ato nga grupet ekstremiste që lulëzojnë mbi narrativa të tilla. Politika zyrtare nuk duhet të udhëhiqet kurrë nga stereotipet etnike.
Një burim nga qeveria shqiptare tha se kishte tensione në rritje midis qeverive të Shqipërisë dhe Mbretërisë së Bashkuar, pavarësisht bashkëpunimit të suksesshëm mbi politikat e imigracionit. Sulmi i Ramës ka shkaktuar gjithashtu shqetësim në Whitehall, sepse Ballkani Perëndimor shihet si një rrugë kryesore tranziti për azilkërkuesit që përpiqen të arrijnë në Mbretërinë e Bashkuar.
Oficerët e sigurisë kufitare të Mbretërisë së Bashkuar u dërguan në Shqipëri, Serbi, Mal të Zi, Kosovë, Maqedoninë e Veriut dhe Bosnjë e Hercegovinë gjatë verës për të ndërtuar lidhje dhe për të mbledhur informacione mbi bandat e kontrabandës.
Duke njoftuar politikën e azilit të hënën, Mahmood tha: Ne duhet të largojmë ata që kanë dështuar në kërkesat për azil, pavarësisht se kush janë ata. Sot, ne nuk po largojmë grupe familjare, edhe kur e dimë që vendi i tyre i origjinës është plotësisht i sigurt. Për shembull, ka rreth 700 familje shqiptare që jetojnë në strehim të financuar nga taksapaguesit, të cilat kanë dështuar në kërkesat e tyre për azil, pavarësisht një marrëveshjeje ekzistuese kthimi dhe Shqipërisë që është nënshkruese e Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut. Pra, tani do të fillojmë largimin e familjeve. Kur është e mundur, do të inkurajojmë një kthim vullnetar, por aty ku është i nevojshëm një kthim i detyruar, kjo është ajo që do të bëjmë.
Ministria e Brendshme ka pohuar se ka rreth 700 familje shqiptare në Mbretërinë e Bashkuar pa të drejtë të qëndrojnë në vend, por deri më tani Ministria e Brendshme ka zgjedhur të mos i japë përparësi dërgimit të tyre në shtëpi. Kërkesat për azil nga shqiptarët mbeten të ulëta dhe ka pasur një rënie prej më shumë se 90% të mbërritjeve nga Shqipëria me varka të vogla që nga viti 2022.
Andi Hoxhaj, një bashkëpunëtor nga Instituti Mbretëror i Shërbimeve të Bashkuara, tha se qeveria e Mbretërisë së Bashkuar duket se po i shënjestron dhe po i veçon shqiptarët në retorikën e saj.
Ai tha: Ne pamë të njëjtin problem edhe nën administratën e mëparshme konservatore dhe si komuniteti shqiptar ashtu edhe qeveria shqiptare janë thellësisht të frustruar nga rikthimi i këtij narrativi. Kjo retorikë duket se lidhet gjithnjë e më shumë me përpjekjen e qeverisë për të riinterpretuar ose reformuar dispozitat e KEDNJ-së mbi të drejtat e familjes, duke përdorur shqiptarët si shembull për të bërë një argument më të gjerë politik, siç kanë bërë Reformistët dhe Konservatorët duke përdorur shqiptarët si shembull. Duke përmendur konkretisht Shqipërinë, sekretari i brendshëm po i përgjigjet gjithashtu mesazheve të Farage, pasi ai i ka bërë shqiptarët një pjesë qendrore të retorikës së tij.
Kjo nuk është hera e parë që Rama, një nga udhëheqësit më ekstravagantë të Evropës, i cili u gjunjëzua ndërsa përshëndeti kryeministren italiane, Giorgia Meloni, në një samit të BE-së në maj, ka kritikuar një Sekretar të Brendshëm të Mbretërisë së Bashkuar.
Në nëntor 2022, ai akuzoi Suella Braverman për “nxitje të ksenofobisë dhe shënjestërim, duke veçuar një komunitet” kur ajo akuzoi disa shqiptarë për abuzim me ligjet e skllavërisë moderne.
Një zëdhënës i Ministrisë së Brendshme tha: Ne e mirëpresim partneritetin me Shqipërinë për kthimet. Megjithatë, sot mijëra familje që nuk kanë marrë azil janë të bllokuara në strehim dhe mbështetje me shpenzimet e taksapaguesve, pavarësisht se vendi i tyre i origjinës është plotësisht i sigurt. Qeveria nuk kërkon falje që ka filluar të zhvendosë familjet në shtëpi.