Nga Albert Vataj
Ka mëngjese që nuk kanë nevojë për shumë fjalë. Mjafton një peizazh, një pasqyrë uji, një copë qielli dhe ajo qetësi e rrallë që vetëm natyra di ta krijojë.
Kryeministri Edi Rama ka zgjedhur pikërisht një të tillë për t’u uruar “mirëmëngjes” ndjekësve të tij në rrjetet sociale, përmes një fotogalerie që sjell në vëmendje bukurinë magjepsëse të Liqenit të Shkodrës, në Grilë të Malësisë së Madhe.
Në këto pamje, liqeni shfaqet jo thjesht si një hapësirë ujore, por si një univers i tërë qetësie. Uji, gjelbërimi, qielli dhe peizazhi shkrihen në një kompozim natyror ku syri gjen prehje dhe mendja duket sikur largohet për pak nga zhurma e përditshmërisë.
Grila është një prej atyre vendeve ku natyra nuk ka nevojë për zbukurime. Ajo mjafton me vetveten.
Këtu, freskia e Liqenit të Shkodrës bëhet një përgjigje e natyrshme ndaj vapës së verës, ndërsa hapësira e qetë përreth ofron atë që turizmi bashkëkohor po e kërkon gjithnjë e më shumë: largësinë nga zhurma, ritmin e ngadaltë, natyrën e paprekur dhe kohën e kaluar me njerëzit e dashur.
Është një vend për të pushuar, për të marrë frymë thellë, për të shijuar një kafe buzë ujit, për të kaluar orë me familjen apo thjesht për të qëndruar përballë peizazhit dhe për të mos bërë asgjë tjetër veçse ta shijosh atë.
Sepse ndonjëherë edhe kjo është një formë luksi, të kesh kohë, të kesh qetësi, të kesh përballë një liqen.
Në këtë cep të Malësisë së Madhe, liqeni dhe toka krijojnë një marrëdhënie të veçantë. Peizazhi nuk është vetëm dekor; është pjesë e përvojës. Gjelbërimi zbret drejt ujit, hapësira zgjerohet, ndërsa horizonti krijon atë ndjesinë e rrallë të një vendi ku njeriu mund të shkëputet nga ritmi i zakonshëm.
Dhe pikërisht këtu qëndron edhe vlera e publikimit të Edi Ramës.
Një urim i thjeshtë për “mirëmëngjes” shndërrohet, përmes imazheve, në një kartolinë turistike. Një vend që për shumëkënd mund të ketë qenë ende i panjohur, përmes kësaj fotogalerie merr një tjetër dritë dhe një tjetër vëmendje.
Sepse promovimi i Shqipërisë turistike nuk bëhet vetëm me destinacionet tashmë të njohura. Shqipëria ka nevojë të zbulojë dhe të tregojë edhe ato vende që ende nuk janë pushtuar nga turizmi masiv.
Dhe Grila është një prej tyre.
Në një kohë kur gjithnjë e më shumë njerëz kërkojnë vende autentike, larg turmave dhe zhurmës, hapësira të gjelbra, ujë të pastër, natyrë dhe qetësi, brigjet e Liqenit të Shkodrës mbeten një pasuri me potencial të jashtëzakonshëm.
Kjo është edhe një tjetër arsye pse një fotografi e publikuar nga një figurë me ndikim publik merr përtej vlerës estetike një kuptim promovues.
Ajo i thotë kujtdo që e sheh: Shqipëria nuk është vetëm ajo që tashmë njihni.
Ka ende vende për t’u zbuluar.
Dhe Grila, me liqenin, gjelbërimin, ajrin dhe qetësinë e saj, është një prej atyre vendeve ku vera mund të përjetohet ndryshe.
Jo me zhurmën e turmave, por me cicërimën e natyrës. Jo me nxitimin, por me ngadalësinë. Jo vetëm si një udhëtim, por si një kthim te vetvetja.
Në fund të fundit, bukuria e Liqenit të Shkodrës nuk qëndron vetëm në atë që fotografon kamera. Ajo qëndron edhe në atë që fotografia nuk mund ta kapë plotësisht: freskinë e mëngjesit, heshtjen e ujit, dritën mbi sipërfaqe dhe atë ndjesinë e papërcaktueshme se, për një çast, bota mund të jetë shumë më e qetë.
Dhe ndoshta ky është “mirëmëngjesi” më i bukur që mund t’i urohet një vere shqiptare: një mëngjes nga Grila, përballë Liqenit të Shkodrës, aty ku natyra të kujton se pushimi nuk është gjithmonë largim; ndonjëherë është thjesht gjetja e vendit të duhur për të qëndruar.