Bota po pret me padurim takimin e ardhshëm Donald Trump-Vladimir Putin, me CNN që përpiqet të përshkruajë arsyet pse të dyja palët thanë “po” tani për një takim kokë më kokë, si dhe skenarët e mundshëm për përfundimin e luftës në Ukrainë.
Sipas rrjetit amerikan, presidenti amerikan dëshiron të shfrytëzojë fuqinë e personalitetit të tij për të arritur një marrëveshje, duke besuar se intransigjenca gjashtëmujore e Moskës mund të kapërcehet me një takim me udhëheqësin e Kremlinit, pasi ai ende duket se beson se Putini mund të bindet të ndalojë luftën pavarësisht qëndrimeve ekstreme që ka shprehur.
Sa i përket udhëheqësit rus , CNN beson se ai po blen kohë, pasi ka refuzuar tashmë ofertën e evropianëve, SHBA-së dhe Ukrainës për një armëpushim pa kushte në maj, duke ofruar në vend të kësaj dy pauza të njëanshme, të shkurtra dhe të parëndësishme. Forcat ruse po përparojnë në vijat e frontit në një ofensivë verore që mund ta afrojë atë aq shumë me qëllimet e tij sa negociatat në vjeshtë do të jenë rreth një status quo shumë të ndryshme në luftë.
Pesë skenarët për përfundimin e luftës në Ukrainë
Sipas CNN, është një skenar “shumë i pamundur” që Putini të bjerë dakord për një armëpushim me vijat e frontit që mbeten siç janë – SHBA-ja, Evropa dhe Ukraina kishin bërë thirrje për një armëpushim të tillë në maj, nën kërcënimin e sanksioneve, dhe Rusia e hodhi poshtë atë. Trump u tërhoq nga sanksionet, duke preferuar bisedime të nivelit të ulët në Stamboll, të cilat nuk çuan askund.
Kremlini aktualisht po i shndërron fitimet graduale në vijat e frontit në avantazhe strategjike dhe nuk sheh asnjë arsye për ta ndaluar këtë përparim tani që po arrin kulmin. As kërcënimi i sanksioneve dytësore kundër Kinës dhe Indisë – të cilat duken rezistente ndaj presionit të SHBA-së – nuk do ta ndryshojë këtë llogaritje të menjëhershme ushtarake për pjesën tjetër të verës. Të paktën deri në tetor, Putini do të dëshirojë të luftojë sepse po fiton.
Bisedimet mund të rezultojnë në një marrëveshje për më shumë bisedime më vonë, të cilat do të vulosnin fitimet e Rusisë me ardhjen e dimrit, duke ngrirë ushtarakisht dhe fjalë për fjalë vijat e frontit rreth tetorit. Putini mund të ketë pushtuar qytetet lindore të Pokrovsk, Kostyantynovka dhe Kupyansk deri atëherë , duke fituar kështu një pikëmbështetje të fortë për të kaluar dimrin dhe për t’u riorganizuar. Rusia mund të luftojë përsëri në vitin 2026 ose të përdorë diplomacinë për t’i bërë fitimet e saj të përhershme. Putini gjithashtu mund të ngrejë çështjen e zgjedhjeve ukrainase – të shtyra për shkak të luftës dhe për një kohë të shkurtër një temë e diskutimit të Trump – për të sfiduar legjitimitetin e Zelensky dhe madje ta rrëzojë atë në favor të një kandidati më pro-rus.
Në këtë skenar, ndihma ushtarake e SHBA-së dhe Evropës për Ukrainën e ndihmon atë të minimizojë lëshimet në vijat e frontit në muajt e ardhshëm dhe e shtyn Putinin të kërkojë negociata, pasi ushtria e tij ka dështuar përsëri. Pokrovsk mund të bjerë dhe fortesa të tjera në Ukrainën lindore mund të kërcënohen, por Ukraina mund të shohë përparimin e Rusisë të ngadaltë, siç ka ndodhur në të kaluarën, dhe Kremlini madje mund të ndiejë efektet e sanksioneve dhe një ekonomie të mbinxehur.
Fuqitë evropiane kanë hartuar tashmë plane për të vendosur “forca garantuese” në Ukrainë si pjesë e garancive të sigurisë. Këto dhjetëra mijëra forca evropiane të NATO-s mund të stacionohen rreth Kievit dhe qyteteve të tjera të mëdha, duke ofruar ndihmë logjistike dhe informative për Ukrainën ndërsa ajo rindërtohet, dhe duke krijuar një pengesë të mjaftueshme që Moska të vendosë t’i lërë vijat e frontit ashtu siç janë. Kjo është më e mira që Ukraina mund të shpresojë.
Putini mund t’i shohë saktë çarjet në unitetin perëndimor pas një samiti me Trumpin që do të përmirësojë marrëdhëniet SHBA-Rusi, por do ta lërë Ukrainën të kujdeset vetë. Evropa mund të bëjë çmos për të mbështetur Kievin, por pa mbështetjen amerikane nuk do të jetë në gjendje të ndryshojë ekuilibrin. Putini mund të shohë që fitimet e vogla në Ukrainën lindore të shndërrohen në një disfatë të ngadaltë të forcave ukrainase në terrenin e sheshtë dhe të hapur midis Donbasit dhe qyteteve qendrore të Dnipros, Zaporizhias dhe kryeqytetit. Mbrojtja ukrainase mund të jetë e dobët, dhe kriza e fuqisë punëtore ushtarake e Kievit mund të shndërrohet në një katastrofë politike kur Zelensky kërkon një mobilizim më të gjerë për të mbështetur mbrojtjen e vendit.
Siguria e Kievit duket përsëri në rrezik. Forcat e Putinit po përparojnë. Fuqitë evropiane po mendojnë se do të ishte më mirë të luftonin Rusinë në Ukrainë sesa më vonë në tokën e Bashkimit Evropian. Por udhëheqësve të Evropës në fund të fundit u mungon mandati politik për t’u angazhuar në një luftë për territor në Ukrainë. Putini po përparon. NATO po dështon të ofrojë një përgjigje të unifikuar. Ky është makthi i Evropës, por është tashmë fundi i Ukrainës sovrane.
Rusia mund të vazhdojë të bëjë gabime, duke sakrifikuar jetën e mijëra ushtarëve çdo javë për përfitime relativisht të vogla, dhe duke parë sanksionet të minojnë aleancën e saj me Kinën dhe të ardhurat e saj nga India. Rezervat financiare të fondit sovran të pasurisë së Moskës mund të shterohen dhe të ardhurat e saj mund të ulen. Mosmarrëveshjet midis elitës së Moskës mund të intensifikohen për mënyrën se si Kremlini ka refuzuar daljet diplomatike nga lufta që ka zgjedhur në favor të këmbënguljes ushtarake. Vëmendja e SHBA-së pas zgjedhjeve të mesit të mandatit do të kthehet në mosmarrëveshjet e saj tradicionale të politikës së jashtme me Moskën dhe mbështetësin e saj, Pekinin.
Në këtë skenar, Kremlini mund të gjendet në një pikë ku rezistenca e tij ndaj vështirësive ekonomike ruse bëhet toksike. Llogaritje të gabuara politike mbështetën pushtimin përfundimisht të pafrytshëm të Afganistanit nga sovjetikët . Momente të ngjashme të dobësisë së papritur të Kremlinit kanë ndodhur tashmë në luftën e Ukrainës, siç është kur i besuari i Putinit, Yevgeny Prigozhin, u përpoq një kryengritje jetëshkurtër me një marshim drejt Moskës.
Putini është i fortë në sipërfaqe, derisa të duket i dobët, dhe pastaj mund të ekspozohet si jashtëzakonisht i dobët. Kjo ka ndodhur më parë si në Rusinë Sovjetike ekspansioniste ashtu edhe në Putin. Problemi me këtë skenar është se ai mbetet shpresa më e mirë e strategëve perëndimorë, të cilët nuk mund të pranojnë as hyrjen e plotë të NATO-s në luftë për të ndihmuar Ukrainën të fitojë, as aftësinë e Kievit për ta shtyrë Moskën ushtarakisht.
“Asnjëra prej këtyre opsioneve nuk është e mirë për Ukrainën. “Vetëm njëra prej këtyre do të nënkuptonte disfatën e vërtetë të Rusisë si fuqi ushtarake dhe një kërcënim për sigurinë evropiane. Dhe asnjëra prej këtyre nuk mund të vinte nga takimi i Trump me Putinin pa u bërë Ukraina pjesë e ndonjë marrëveshjeje më vonë”, përfundon CNN në analizën e saj.