Në Prime këtë të martë u diskutua edhe debati mes Romeos dhe Julit, dhe përplasjet që ata kishin këtë mëngjes.
Romeo: Juli është një personalitet i madh. Por këtu ka dalë nga vetja. Juli nuk ka argumenta. Nu kështë i vërtetë, është frikacak, kur e nis një debat e lë në mes. Juli të ofendon, i flet mendja para gojës. Është banal, nuk i qëndron mendimeve të veta deri në fund. Në momenti nqë bëhet me nervanuk përmbahet. Është frikacak, i devijon mendimet e tij. Ne ja dimë që të jgithë përgjigjen atyre mendimeve. Shokët e vet ai po i nxjerr jashtë.
Juli: Ti nuk ke shokë o vëlla. Ky njerëzit i konsideron ose shokë, ose ushtarë. Nuk janë njerëzit kështu o Romeo.
Romeo: Juli sapo lëshoi Gazin. E ka lëshuar nga vilajeti i vet, deri sa t’i bëjë gropën. Do lëshojë Ledjonën. Edhe Rozën së shpejti.
Juli: E dëgjuat brigadieri ne shtëpisë, që i ndan njerëzit ushtarë dhe në shokë. Kurse mentaliteti im është që i ndan në personalitete, personazhe të ndryshme, me të cilët do përballesh siç e meriton secili.
Romeo: Ju flisni pa emra. Më thuaj emra, kë kam unë ushtar? Prandaj them je frikacak sepse t’i nuk thua emra.
Juli: Një ushtar është një person i nderuar, i respektuar, Romeo e përdor në konotacion negativ, duhet ta çojnë tek vendi dhe t’i tregojnë çfarë bëjnë ushtarët. Romeo duhet të kultivohet, të lexojë ca libra. Zotëria ëhstë i revoltuar sepse do territor në shtëpi. I meriton të gjitha argumentat që jap unë. E konsideroj si njeri në shtëpi. I jap argumenta për lojën që po bën në shtëpi, për debatet dhe çfarë ka bërë? Thotë Gazi etj etj.