Në një kohë kur kinemaja shqiptare shpesh josh publikun me ritmin e komedive të lehta tregtare, premiera e filmit “Me fat”, që shfaqet sonte, më 12 mars 2026, në orën 19:00 në Cineplexx (TEG)—vjen si një ftesë për t’u rikthyer te drama e papërpunuar e realitetit. Nën regjinë e Julian Canametit, ky projekt nuk mjaftohet me rrëfimin e një historie; ai synon ta vendosë spektatorin përballë pasqyrës së thyer të zgjedhjeve, ku fati dhe përgjegjësia personale përplasen në një dyluftim të heshtur.
Subjekti: Ringu i jetës dhe hijet e suksesit
Filmi vizaton portretin e Mefos, një i ri që ushqen ëndrrën e madhe për t’u shpallur kampion boksi. Mirëpo, rruga e tij nuk kalon vetëm përmes litarëve të ringut, por përmes rrugicave të errëta të sfidave sociale dhe botës cinike të pushtetit e parasë. Mes dëshirës për triumf dhe thirrjes atavike të hakmarrjes, “Me fat” eksploron humnerën që ndan vendimet e marra nga dashuria prej atyre të diktuara nga frika.
Një kastë mes surprizës dhe transformimit
Interesi për këtë film është i dyzuar, aq sa nga tema, edhe nga kasta e aktorëve që premton thyerje klishesh:
* Monika Kryemadhi: Në një lëvizje të papritur, ajo shfaqet si aktore dhe bashkëproducente, duke interpretuar rolin e një kryefamiljareje enigmatike. Për të, ky angazhim vjen si një “ikje” artistike nga një stinë e ngarkuar personale dhe politike.
* Visjan Ukcenaj: Aktori i njohur braktis petkun e humorit për të eksploruar një dimension të ri dramatik, duke dëshmuar pjekurinë e tij interpretuese.
* Maksim Aladini & Alban Xhihani: Aladini vjen si motori krijues (skenaristi dhe producenti), ndërsa komentatori sportiv Xhihani debuton në film duke i dhënë një vërtetësi dokumentare skenave të boksit.
Ironia e Realitetit: Nga SPAK-u në Tapetin e Kuq
Ndoshta metafora më e fortë e këtij projekti nuk gjendet vetëm në skenar, por në vetë kronologjinë e kësaj dite. Ka një simbolikë thuajse filmike në faktin që protagonistja, Monika Kryemadhi, e nisi paraditen e 12 marsit në dyert e drejtësisë (SPAK) dhe do ta përfundojë mbrëmjen nën dritat e premierës. Siç u shpreh edhe vetë: “Paraditen në SPAK, pasdite në premierë”. Ky paradoks e bën realitetin të duket si një skenë shtesë e vetë filmit, ku kufiri mes personazhit dhe njeriut bëhet i tejpashëm.
Përfundim
Në thelb, “Me fat” nuk është thjesht historia e një boksieri. Është një meditim mbi momentet kur jeta na vendos përballë udhëkryqeve ku zgjedhja nuk është më mes suksesit dhe dështimit, por mes nënshtrimit ndaj fatit apo guximit për ta rishkruar atë. Jeta, ashtu si kinemaja, mbetet një seri skenash të paparashikueshme, ku njeriu kërkon përjetësisht përgjigjen: A është fati një dhuratë e rastësishme, apo një akt guximi që duhet rrëmbyer?
Përgatiti: Albert Vataj