Erling Braut Haaland po shkëlqen në Kupën e Botës, duke demonstruar një efikasitet të jashtëzakonshëm që e dallon nga yjet e tjerë të futbollit. Ndërsa Leo Messi driblon dhe shënon gjashtë gola, dhe Kylian Mbappé vrapon si gepard duke shënuar po ashtu gjashtë gola, apo Harry Kane që mashtron rivalët dhe godet pesë herë në rrjetë, Haaland ka nevojë për vetëm një prekje për të qenë vendimtar. Ai ka shënuar pesë gola, pavarësisht se ka humbur një ndeshje për shkak të rotacionit. Stili i tij është një “puthje vdekjeje” për kundërshtarët, një dënim i thatë, thelbësor dhe shkatërrues. Në të gjitha golat e tij në turne, atij i ka mjaftuar gjithmonë kontakti i parë me topin për të festuar. Haaland “one touch” nuk lë shpëtim, duke e çuar Norvegjinë në fazën e 1/8-ave kundër Brazilit.
Kjo prirje për “tap-in”, edhe pse teknikisht shpesh nuk është vetëm kaq, është shfrytëzuar edhe nga një prej sponsorëve të tij për një spot publicitar, duke e krahasuar me një kartë krediti që funksionon me vetëm një kontakt. Erling nuk ka nevojë për slallome apo mbajtje të gjatë të topit; atij i mjafton vetëm një kontakt për të qenë vendimtar, duke ua hequr kohën mbrojtësve. Ndjenja e portës dhe e golit, çlirimi shpesh përmes vrapimit dhe koordinimi i mirë janë parakushtet kryesore për të arritur në detyrën e tij kryesore: shënimi i golave. Kjo qasje minimaliste, por maksimale në efikasitet, e bën atë një kërcënim të vazhdueshëm.
Në katër ndeshjet e luajtura në Kupën e Botës, Haaland ka regjistruar gjithsej 69 prekje topi. Pesë golat e tij përbëjnë 7.25% të këtyre prekjeve, përqindja më e lartë që nga viti 1966, sipas të dhënave të Opta, mes lojtarëve me më shumë se 60 prekje. Për më tepër, të gjitha 14 goditjet e tij drejt portës janë bërë me prekjen e parë. Askush si ai nuk ka arritur një efikasitet të tillë. Kjo performancë e jashtëzakonshme ka ndihmuar Norvegjinë të kualifikohet për në 1/8-at e finales, ku do të përballet me Brazilin në Nju Jork, duke rishikuar këtë fazë të turneut pas 28 vitesh. Kjo ndeshje ka një rëndësi të veçantë historike, duke sjellë kujtime nga Botërori i vitit 1994.
Është e njohur se sulmuesi i Manchester City-t është djali i një futbollisti: babai i tij, Alfie, ka qenë gjithashtu pjesë e kombëtares norvegjeze në Botërorin e vitit 1994. Alfie, një mesfushor i ashpër, u përfshi negativisht në skenën e golit të vetëm të pësuar nga Italia në fazën e grupeve të atij turneu, pikërisht në Nju Jork, ku të dielën norvegjezët do të përballen me Brazilin. Megjithëse Erling ka një rol tjetër nga babai i tij, sipas shumë njerëzve, përfshirë trajnerin e Norvegjisë, Stale Solbakken, ka qenë nëna ajo që i ka transmetuar atij fizikun dhe koordinimin, cilësi thelbësore për suksesin e tij, veçanërisht në sulmet e shpejta drejt portës.
Gry Marita Braut, nëna e Erling, ka qenë kampione e heptatlonit në Norvegji në vitet ’90, një provë e shumëfishtë e atletikës së lehtë e përbërë nga shtatë disiplina. Ajo e ka rritur djalin e saj me parimet e saj sportive. Vetë Erling ka treguar: “Nëna ime ishte vërtet e shpejtë, gjyshja ime ishte vërtet e shpejtë, babai im ishte i shpejtë, por jo si ato.” Nënë Gry nuk shfaqet shpesh në qendër të vëmendjes, por djali i saj e ka nderuar atë në Kupën e Botës duke vendosur edhe mbiemrin e saj në fanellë. Një gjest klasi që thekson rëndësinë e saj në formimin e tij si sportist.
Haaland, 25 vjeç, në Dallas ka arritur kuotën e 60 golave në 53 ndeshje me kombëtaren. Për të festuar, ai ka blerë çizme dhe kapele kaubojsh teksanë. Efikasiteti i tij, edhe pse me “kursim” energjie, sipas Solbakken, buron nga instinkti: “Erling ka diçka që ndoshta nuk mund të stërvitet shumë: instinktin e golit, ndjesinë se topi do t’i vijë në këmbë, dhe mendoj se kjo është forca e tij më e madhe.” Sulmuesi ka shënuar vazhdimisht në 13 ndeshjet e fundit me kombëtaren. Jo të gjitha golat janë “one touch”, por ato janë simbol i një force të pakundërshtueshme. Solbakken e përmbyll duke thënë: “Nuk do ta ndërroja me asnjë tjetër, ai është sulmuesi më i mirë në botë. Kur ke një si ai, i jep qetësi dhe ftohtësi skuadrës. Është i jashtëzakonshëm.”
Marrë nga La Gazzetta dello Sport