Zlatan Ibrahimovic dikur shprehej se “sekreti qëndron te flokët, janë si Samsoni…”, duke lidhur fuqinë mbinjerëzore me flokët e gjatë. Hakan Calhanoglu, një mik i ngushtë i ish-këshilltarit të Cardinale para se të kalonte falas nga Milani te Interi në vitin 2021, duket se i ka marrë seriozisht fjalët e suedezit. Me një pamje të re të krijuar gjatë verës, ai ka ruajtur qendrën e vëmendjes në skuadrën e Chivu dhe ka qenë protagonist që në fillim të sezonit të ri. Goli i tij i fuqishëm që zhbllokoi ndeshjen kundër Monzës vetëm 6 minuta pas fillimit, konfirmon edhe një herë rëndësinë thelbësore të mesfushorit për ekuilibrin e skuadrës. Pavarësisht thashethemeve të vazhdueshme të merkatos çdo verë, mes telenovelave turke dhe një dëshire të dukshme për t’u kthyer në atdhe, Calhanoglu mbetet gjithmonë aty, në qendër të Interit. Megjithatë, mbetet për t’u parë se cila do të jetë situata pas 12 muajsh, kur kontrata e tij me Interin do të skadojë natyrshëm më 30 qershor 2027. Skenari aktual duket se e shoqëron turkun larg Milanos dhe Italisë, por për momentin, fokusi është vetëm te e tashmja.
Mesfusha është reparti ku Interi ka bollëkun më të madh të lojtarëve: Calhanoglu, Barella, i sapoardhuri Jones, Stankovic i rikthyer, pastaj Zielinski, Sucic, Mkhitaryan dhe Diouf, i cili në rast nevoje mund të kthehet në mesfushor sulmues. Kjo shumëllojshmëri zgjidhjesh është e domosdoshme për të qenë konkurrues si në Itali, ashtu edhe në Evropë. Megjithatë, më i paprekshmi duket të jetë gjithmonë Hakan. Kjo pjesërisht për shkak të mungesës së alternativave të mirëfillta në pozicionin e tij si regjisor – Barella dhe Zielinski mund të përshtaten, ndërsa Stankovic u testua gjatë verës – por mbi të gjitha për shkak të aftësive unike të turkut për të interpretuar rolin: gjeometri, asiste, gola dhe luftë. Asnjë profil tjetër në skuadër nuk garanton cilësinë e Hakanit në qendër të fushës.
Kjo është arsyeja pse, nëse do të duhej të vizatohej një formacion titullar me tre mesfushorë, Calhanoglu do të luante gjithmonë në shoqërinë e Barellës dhe Jones, ndoshta me Zielinskin në vend të anglezit ose njërin mes Sucic, Mkhitaryan dhe Stankovic, por gjithmonë me turkun në qendër. Prandaj, do të jetë interesante të kuptohet se kush do të zërë vendin e Calhanoglu-t vitin e ardhshëm, pasi aktualisht nuk janë parashikuar bisedime për rinovimin e kontratës mes mesfushorit dhe drejtuesve zikaltër. Përkundrazi, skenari më i mundshëm e shoqëron turkun drejt Stambollit, mes Galatasarayt dhe Fenerbahçes, të cilat janë gjithmonë të vëmendshme ndaj zhvillimeve të mundshme. Megjithatë, ajo që është e sigurt është se Calhanoglu synon të nderojë maksimalisht vitin e fundit të kontratës me Interin dhe ta mbyllë në mënyrë të shkëlqyer, ashtu siç e ka nisur. Për gjithë pjesën tjetër, do të gjendet kohë.
