Shifrat aktuale tregojnë një fillim të vështirë për Napolin e Massimiliano Allegrit, duke grumbulluar vetëm 7 pikë në pesë ndeshjet e para të kampionatit. Pas fitores ndaj Genoas në ndeshjen e parë, skuadra kaloi në humbje kundër Comos dhe Interit, më pas fitoi me Bolognën dhe barazoi me Fiorentinën në “Franchi”. Kjo shënon nisjen e dytë më të keqe të Napolit në njëmbëdhjetë vitet e fundit, me vetëm Maurizio Sarri që kishte grumbulluar më pak pikë (6) në sezonin e tij të parë. Megjithatë, analiza e asaj periudhe zbulon aspekte thelbësore për të kuptuar kontekstin e fillimit aktual.
Në sezonin 2015-2016, Napoli i Sarrit po kërkonte ende formacionin ideal. Sarri fillimisht promovoi skemën 4-3-1-2, e cila i kishte sjellë sukses në Empoli, pavarësisht se skuadra kishte lojtarë më të përshtatshëm për një lojë të zhvilluar në krahë, si Insigne, Mertens dhe Callejon, të cilëve u shtohej Higuain në sulm dhe mesfushorë të mirëfilltë si Hamsik dhe Allan. Rruga drejt gjetjes së skemës 4-3-3, e cila kulminoi me fenomenin e “Sarrismo”-s, ishte mjaft e trazuar: një humbje me Sassuolon, barazime me Sampdorian, Empolin dhe Carpin, dhe një fitore ndaj Lazios. Por, pas 20 shtatorit 2015, Napoli u shndërrua në një makinë golash: Higuain shënoi 36 gola, duke thyer rekordin e Serie A, ndërsa skuadra grumbulloi 82 pikë (aq sa u deshën për titullin e katërt) dhe e mbylli sezonin në vendin e dytë.
Nga ana tjetër, një fillim i mirë nuk garanton domosdoshmërisht vazhdimin me të njëjtin ritëm. Rastet më domethënëse janë ato të Carlo Ancelottit dhe Rudi Garcias. Në sezonin 2019-2020, Ancelotti e nisi me 9 pikë, duke mundur Fiorentinën, Sampdorian dhe Leçen, por humbi ndaj Juventusit dhe Cagliarit. Megjithatë, brenda tre muajsh, ai u shkarkua pas kaosit të krijuar nga “rebelimi” i skuadrës për një grumbullim të padëshiruar. Në vend të tij, De Laurentiis zgjodhi Gattuson, dhe Napoli e mbylli sezonin në vendin e shtatë.
Rudi Garcia, i cili mori trashëgiminë e lënë nga Spalletti pas titullit kampion të vitit 2023, fillimisht krijoi iluzione me fitoret ndaj Frosinones dhe Sassuolos. Më pas erdhi hapi i gabuar në shtëpi me Lazion, i ndjekur nga barazimet në transfertë me Genoan dhe Bolognën. Për të, shkarkimi erdhi në nëntor pas humbjes me Empolin, dhe pas tij, Mazzarri dhe Calzona nuk arritën ta ringrenin skuadrën, e cila madje ra në vendin e dhjetë.
Këto shifra, pra, nuk janë tregues absolutë, veçanërisht në një fazë fillestare të sezonit. Historia e Allegrit flet për një trajner të aftë për kthesa të bujshme, siç ndodhi pikërisht dhjetë vjet më parë, kur e çoi Juventusin nga -11 pikë në javën e dhjetë drejt titullit kampion. Për momentin, nuk ka arsye për t’u dëshpëruar. Sidomos sepse, nëse ka një person që mund të ndryshojë fytyrën e Napolit dhe t’i japë një shtysë krejt tjetër, ai është pikërisht Max Allegri.
Marrë nga La Gazzetta dello Sport