Nesër, më 4 shtator, Gjykata e Posaçme e Apelit do të shqyrtojë në dhomë këshillimi ankimin e deputetit Vullnet Sinaj ndaj vendimit për pushimin e procedimit penal lidhur me ngjarjen e 30 tetorit 2023, kur deputeti Bledion Nallbati tentoi ta godiste me grusht gjatë një seance parlamentare. Kjo nuk është thjesht një çështje mes dy deputetëve, por një çështje që prek një parim shumë më të rëndësishëm, a zbatohet ligji njësoj për të gjithë, edhe brenda sallës së Kuvendit?
Ngjarja nuk ndodhi në një ambient privat dhe as në rrethana të paqarta. Ndodhi në sallën e Parlamentit, në prani të deputetëve, punonjësve të Gardës dhe kamerave që regjistronin seancën. Vetë materialet e procedimit përshkruajnë veprimet e deputetit Nallbati dhe ndërhyrjen që pengoi goditjen. Fakti që goditja nuk u realizua nuk e zhduk veprimin e ndërmarrë. Kodi Penal e njeh qartë rastin e tentativës.
Neni 22 përcakton kushtet në të cilat një vepër penale mbetet në tentativë, ndërsa neni 23 parashikon se personi që tenton të kryejë një krim përgjigjet për të. Dhe këtu lind pyetja që duhet t’i përgjigjet drejtësia, nëse një qytetar ndërmerr veprime të drejtpërdrejta për të goditur një person tjetër, por goditja pengohet nga ndërhyrja e dikujt tjetër, a ndryshon standardi vetëm sepse personi që tenton goditjen është deputet dhe ngjarja ndodh në Kuvend? Këtu kërkohet drejtësi.
Kjo është edhe arsyeja përse vendimi i Gjykatës së Lartë, që prishi vendimin e mëparshëm dhe e ktheu çështjen për rishqyrtim në themel, e bën të domosdoshëm një shqyrtim serioz dhe të plotë të rrethanave të ngjarjes. Një tjetër pikë që kërkon përgjigje është mënyra se si është kryer hetimi.
Një ngjarje e ndodhur publikisht, e filmuar dhe me shumë persona të pranishëm kërkon verifikimin e plotë të pamjeve dhe marrjen në pyetje të dëshmitarëve. Nëse këto veprime nuk janë kryer, atëherë pyetja nuk është vetëm nëse pati apo jo tentativë për goditje, por nëse faktet janë hetuar deri në fund.
Drejtësia nuk mund të funksionojë me dy standarde, një për qytetarin e zakonshëm dhe një tjetër për funksionarin publik. Madje, pikërisht sepse bëhet fjalë për deputetë, standardi duhet të jetë edhe më i lartë. Parlamenti është institucioni ku bëhen ligjet dhe ku përfaqësuesit e qytetarëve duhet të japin shembullin e respektimit të tyre.
Prandaj, kjo çështje nuk duhet parë si një përplasje personale mes Vullnet Sinajt dhe Bledion Nallbatit. Është një provë për një parim shumë më të madh. Nëse ligji është i barabartë për të gjithë, atëherë ai duhet të jetë i barabartë edhe brenda Kuvendit. Vullnet Sinaj ka zgjedhur rrugën e institucioneve dhe të drejtësisë. Nuk ka kërkuar hakmarrje dhe as privilegj. Ka kërkuar që një ngjarje e filmuar, e ndodhur para syve të të gjithëve, të shqyrtohet me standardin që ligji kërkon.
Tani është radha e drejtësisë të japë përgjigjen. Jo për një deputet, por për parimin se askush nuk është mbi ligjin.