Edi Rama absolut në PS; as Braçe, Spiropali e Sinaj nuk marrin frymë, po i shikoi vëngër kryeministri!

Mbrëmë u pa qartë se kryeministri Rama është absolut në PS, asnjëri nuk guxon të marrë frymë nëse ai e shikon vëngër. Kjo u tregua kur tre deputetë si Erion Braçe, Elisa Spiropali dhe Vullnet Sinaj kundërshtuan hapur votimin e reformës territoriale, gjoja në mbrojtje të interesave të votuesve të tyre apo “parimeve”. Rrezikohej që të mos votohej nëse vota e tyre ishte kundër, ose së paku dy prej tyre nuk votonin.

Por sapo hyri Edi Rama, ata bënë shurrën në brekë!

Ndaj themi se kryeministri mbetet i plotfuqishëm dhe nuk ka njeri që e rrëzon. As brenda PS dhe as nga PD.

Në politikë, integriteti provohet kur vjen çasti për të votuar. Mund të mbash fjalime të zjarrta, të kundërshtosh projektin e qeverisë dhe të shpallesh mbrojtës i qytetarëve. Por, nëse në fund voton atë që ke kundërshtuar, publikut i detyrohesh një shpjegim shumë më bindës sesa fjalimi i radhës.

Reforma territoriale u miratua me 85 vota. Sipas raportimeve, Erion Braçe dhe Elisa Spiropali votuan pro, ndërsa Vullnet Sinaj e kishte ndryshuar qëndrimin e tij kundërshtues që në mbledhjen e grupit socialist. Kështu, kundërshtimet që kishin ushqyer pritshmëri për një qëndresë brenda mazhorancës përfunduan në mbështetje për projektin.

Çfarë ndryshoi mes kundërshtimit dhe votimit? U korrigjua projekti? U plotësuan kërkesat e tyre? Morën garanci konkrete për qytetarët që përfaqësojnë? Apo pesha e drejtimit të partisë rezultoi më e madhe se pesha e bindjeve të shpallura publikisht? Apo morën në mesnatë ndonjë copë pazari për interesat e tyre private?

Këto pyetje kërkojnë përgjigje. Sepse qytetari ka të drejtë të dijë nëse deputeti e ndryshoi mendimin për shkak të argumenteve apo thjesht pranoi të rreshtohej.

Rasti i Elisa Spiropalit është veçanërisht domethënës. Në Kuvend, ajo argumentoi se ndryshimi i hartës nuk përbën reformë të vërtetë pa autonomi vendore dhe decentralizim. Ky është një kundërshtim që prek thelbin e projektit. Prandaj vota pro kërkon të shpjegohet pikërisht në raport me këtë kritikë: çfarë u zgjidh përpara se të shtypej butoni?

Edhe Erion Braçe, i cili kishte kundërshtuar projektin, duhet të shpjegojë përse vota e tij përfundoi pro. Premtimi për ta sqaruar më pas vendimin nuk e heq kontradiktën; vetëm e shtyn përballjen me të.

Vullnet Sinaj, ndërkohë, duhet t’u shpjegojë qytetarëve që prisnin prej tij mbrojtjen e Selenicës se çfarë fitoi komuniteti nga ndryshimi i qëndrimit. Ai ishte i pari nga të tre që bëri spërdredhjen nga ato që kishte deklaruar. Berisha e akuzoi rëndë deputeti Sinaj duke e quajtur “eunuk”, etj.

Nga kjo sjellje del një përfundim politik: autoriteti i Edi Ramës brenda mazhorancës mbetet aq i fortë, sa kundërshtimi publik i deputetëve nuk u kthye në pengesë gjatë votimit. Nuk kemi prova për të përcaktuar se çfarë presioni konkret mund të jetë ushtruar. Por kemi një rezultat të dukshëm: projekti mori mbështetjen edhe të atyre që e kishin kritikuar fort.

Kjo e dëmton besimin te fjala e deputetit. Herën tjetër që të dalin përpara kamerave e të shpallin kundërshtimin e tyre, publiku do të kujtojë votën e kësaj seance.

Një parti mund të kërkojë disiplinë. Por deputetët që pretendojnë se mbrojnë parime duhet të marrin përgjegjësi edhe për çastin kur heqin dorë prej tyre. Përndryshe, debati brenda mazhorancës rrezikon të kthehet në një shfaqje ku lejohen të gjitha fjalët, për sa kohë vota përfundon aty ku e kërkon kryetari.

Rama siguroi votat. Braçe, Spiropali dhe Sinaj duhet të provojnë tani nëse u ka mbetur besueshmëria. Sepse fjalimet mund të harrohen, por vota mbetet: ajo është firma politike që secili vendosi poshtë projektit që kishte kundërshtuar.

Edi Ramën nuk e rrëzon askush, as nga brenda dhe as PD-ja! Ai mbretëron i qetë dhe ecën drejt synimeve të tija të deklaruara. Ishte deklaruar se do bëhej nami para parlamentit, por as 200 veta nuk erdhën.

Ndaj kryeministri Rama shkon drejt planeve të tija pa asnjë shqetësim.

Dhe po mbrëmë u vërtetua ajo që thuhet nën zë se PD nuk ka forcë ta rrëzojë kryeministrin Rama. Në vend që të kishte mijëra vetë para parlamentit, siç bëri thirrje Berisha, erdhën afro 200 veta! Një turp i madh për opozitën, por edhe për gjoja “Shqiperia e RE”. Nuk mbledhin dot 500 veta! E si do të vijnë në pushtet PD dhe opozita?! Ata, me sa duket, dinë vetëm të bërtasin në parlament e të hedhin shishe uji, të ulërijnë nëpër studio televizive etj., por nuk krijojnë besim që t’i votojnë njerëzit për t’u rikthyer në pushtet.