Keir Starmer përballet me thirrje për dorëheqje pas goditjes elektorale të Laburistëve

Keir Starmer, kryeministri britanik, po përballet me presion në rritje për të caktuar një datë për largimin e tij, pasi zgjedhjet lokale në pjesën më të madhe të vendit rezultuan në humbje masive për Partinë Laburiste në pushtet. Me shumicën e rezultateve të numëruara pas votimit të së enjtes, Laburistët kishin humbur më shumë se 1,400 përfaqësues nga këshillat anglezë, strukturat e qeverisjes lokale që ofrojnë shumë shërbime në lagje. Kjo shifër e lartë nënvizon thellësinë e goditjes elektorale që ka pësuar partia e Starmerit.

Partia e Starmerit pësoi gjithashtu një humbje të rëndë në zgjedhjet për parlamentin e deleguar të Uellsit, ku kishte dominuar politikën e vendit për një shekull, duke shënuar një ndryshim historik. Për më tepër, ajo shënoi regres në përfaqësimin e saj në parlamentin skocez, duke treguar një dobësim të përgjithshëm të mbështetjes në të gjithë Mbretërinë e Bashkuar. Këto rezultate kanë shtuar panikun brenda Laburistëve, pasi partia humbi ndaj një sërë sfiduesish, duke përfshirë partinë populiste të krahut të djathtë Reform UK, të Gjelbrit të krahut të majtë, si dhe nacionalistët pro-pavarësisë në Uells dhe Skoci.

Këto zgjedhje, më të mëdhatë që kur Starmer mori pushtetin në mes të vitit 2024, treguan se si sistemi tradicional dypartiak i Mbretërisë së Bashkuar, i përbërë nga Laburistët dhe Konservatorët, është shkatërruar. Partia Reform UK mori numrin më të madh të votave, ndërsa të Gjelbrit, Konservatorët, Laburistët dhe Liberal Demokratët centristë u renditën pas saj me diferenca të ngushta. Edhe pse Starmer nuk duhet të përballet me zgjedhje për parlamentin kombëtar në Westminster për tre vjet, një numër në rritje i deputetëve të tij duan që ai të shpallë një afat kohor për largimin e tij, duke besuar se ai është shumë i dëmtuar politikisht për të ndryshuar situatën.

Duke folur të shtunën në mëngjes, një deputete, Debbie Abrahams, e cila përfaqëson një zonë në veri të Anglisë që dikur ishte fortësisht laburiste, por që gjithnjë e më shumë i është kthyer Reform UK, tha se Starmer duhet të “vendosë vendin në radhë të parë”. Ajo theksoi: “Duhet të njohim rreziqet në të cilat ndodhemi tani, se në këtë trajektore nuk duket mirë.” E pyetur se sa shpejt duhet të largohet Starmer, ajo u përgjigj: “Mendoj se është çështje muajsh.” Për momentin, megjithatë, Starmer ka mbështetjen e ministrave të tij të lartë, të paktën publikisht, duke përfshirë dy emra që përmenden rregullisht si sfidues të mundshëm: Wes Streeting, ministri i shëndetësisë, dhe Angela Rayner, e cila ishte zëvendëskryeministre deri vitin e kaluar.

Një faktor që ndërlikon planet e çdo komplotisti është se personi i konsideruar nga shumë brenda Laburistëve si zëvendësuesi më i mirë i mundshëm për Starmerin, Andy Burnham, nuk është në parlament. Ai është kryebashkiaku i Mançesterit të Madh dhe mund të kthehej në Dhomën e Komunave vetëm nëse një deputet tjetër jepte dorëheqjen dhe ai garonte në zgjedhjet për ta zëvendësuar. Starmer ka premtuar se do të vazhdojë luftën. Në një artikull opinioni për “The Guardian” të shtunën, kryeministri tha se i pranonte rezultatet si “shumë të vështira” dhe se duheshin nxjerrë mësime.

Megjithatë, ai hodhi poshtë argumentin e disa deputetëve se për t’u rimëkëmbur, Laburistët duhet të bëjnë më shumë për të rikthyer votuesit e krahut të majtë që kanë zhvendosur besnikërinë e tyre te të Gjelbrit. Ai shkroi: “Ndërsa duhet t’i përgjigjemi mesazhit që na kanë dërguar votuesit, kjo nuk do të thotë të shkojmë djathtas apo majtas. Kjo do të thotë të bashkojmë një lëvizje të gjerë politike.” Ekziston një konsensus, madje edhe mes aleatëve të tij më të afërt, se ndërsa Starmer ka pasur disa suksese në politikë dhe ka menaxhuar me shkathtësi situatën me Donald Trump dhe atë ndërkombëtare, qeveria e tij ka bërë shumë gabime dhe kthime mbrapa.

Më gjerësisht, shumë brenda Laburistëve shqetësohen se Starmer nuk është në gjendje të sfidojë si Reform UK, e udhëhequr nga Nigel Farage, politikani i njohur për nxitjen e Mbretërisë së Bashkuar për të votuar për largimin nga Bashkimi Evropian në vitin 2016, ashtu edhe të Gjelbrit, të cilët janë rritur ndjeshëm në sondazhe nën udhëheqjen e “ekopopulistit” Zack Polanski. Megjithatë, të tjerë në parti argumentojnë se ndryshimi i kryeministrave në mes të qeverisjes i mërzit votuesit po aq shumë. Nga viti 2016 deri në vitin 2022, Konservatorët, atëherë në pushtet, ndërruan kryeministrat katër herë dhe u ndëshkuan rëndë nga elektorati në zgjedhjet e ardhshme. Nën udhëheqësen e tyre të re, Kemi Badenoch, Konservatorët performuan dobët në votimin e së enjtes, duke humbur më shumë se 500 këshilltarë dhe duke humbur terren në Skoci dhe Uells.

Marrë nga The Guardian UK