Mos e largoni ambasadorin shqiptar në Maqedoninë e Veriut, Denion Meidani!

Sot po përflitet në qarqet politike të mazhorancës se ministri i Jashtëm mund të largojë nga detyra Denion Meidanin, ambasador i Shqipërisë në Maqedoninë e Veriut, sepse ka mbeshtetur hapur kërkesat e studentëve shqiptarë në Shkup.

Nëse është e vërtetë që ambasadori shqiptar po vihet në diskutim apo po penalizohet politikisht vetëm sepse ka shprehur mbështetje ndaj studentëve shqiptarë që protestuan për të drejtën e përdorimit të gjuhës shqipe në provime, atëherë kemi të bëjmë me një precedent të rrezikshëm diplomatik dhe politik.

Një ambasador nuk është vetëm administrator i marrëdhënieve dypalëshe. Ai përfaqëson shtetin e tij, por edhe vlerat kushtetuese, të drejtat e njeriut dhe ndjeshmërinë kombëtare ndaj bashkëkombësve jashtë kufijve. Në këtë kuptim, të mbështesësh të drejtën për arsimim dhe vlerësim pa diskriminim gjuhësor nuk duhet parë automatikisht si ndërhyrje në punët e brendshme të një shteti.

Studentët shqiptarë në Maqedoninë e Veriut nuk po kërkojnë privilegje. Nëse protestat e tyre kanë qenë të fokusuara tek ruajtja ose garantimi i përdorimit të gjuhës shqipe në procese akademike, atëherë debati është mbi standardet e të drejtave gjuhësore dhe jo mbi përplasje etnike.

Në një situatë të tillë, një ambasador shqiptar që ndjek nga afër zhvillimet, dëgjon studentët apo mban qëndrim në favor të dialogut dhe respektimit të të drejtave nuk duhet domosdoshmërisht të konsiderohet problem.

Përkundrazi, pyetja që mund të shtrohet është: çfarë do të pritej nga diplomacia shqiptare? Të heshtte?

Natyrisht, diplomacia ka kufij dhe ambasadorët duhet të veprojnë brenda mandatit të tyre institucional. Por ekziston një dallim mes ndërhyrjes politike dhe mbështetjes së parimeve universale si mosdiskriminimi, e drejta për arsim dhe respektimi i diversitetit gjuhësor.

Nëse një ambasador largohet vetëm sepse është perceptuar se ka mbështetur studentë që kërkonin përdorimin e gjuhës së tyre, atëherë mesazhi që mund të lexohet publikisht është i gabuar: se mbrojtja e të drejtave është e pranueshme vetëm kur nuk krijon kosto politike.

Diplomacia nuk duhet të jetë vetëm gjuhë protokolli. Ndonjëherë duhet të jetë edhe prani morale.

Ndaj ajo që ka bërë ambasadori Meidani duhet përkrahur dhe jo fshikulluar nga qeveria. Qeveria shqiptare respekton në maksimum të drejtat e pakicës maqedonase në Bashkinë e Pustecit në qarkun e Korçës, çfarë ata duan, u plotësohet. Ndaj qeveria e Maqedonisë së Veriut të respektoj Kushtetutën dhe ligjin ku gjuha shqipe është detyrim kushtetues.