Kjo është një situatë vërtet e paprecedentë.
Një kryeministër izraelit, në mes të një procesi gjyqësor që po vazhdon prej vitesh, kërkon falje edhe pse ende nuk është dënuar.
Dhe ai po e bën këtë me mbështetjen e presidentit amerikan, vullneti i mirë i të cilit – në kontrast me dënimin në rritje ndërkombëtar – tani qëndron në zemër të politikës së qeverisë izraelite.
Benjamin Netanyahu këmbëngul se do të shpallet i pafajshëm, edhe nëse gjyqi arrin në një përfundim. Argumenti i tij, i paraqitur në 111 faqe, është se procesi gjyqësor është një shpërqendrim kaq i madh saqë po dëmton interesin kombëtar dhe po ndikon në aftësinë e tij për të qeverisur.
Ai gjithashtu pretendon se hetimi u nxit nga një qëllim dashakeq për ta inkriminuar atë “me çdo kusht”, pavarësisht dekadave të tij në shërbim publik.
Por do të ketë të tjerë që do të argumentojnë të kundërtën absolute – se e gjithë struktura e drejtësisë varet nga mbajtja e njerëzve përgjegjës, sado të fuqishëm të jenë ata.
Pyetja që do të shtrohet është, si mund të falësh dikë që nuk është dënuar? Çfarë lloj precedenti do të vendoste kjo?
Ne e dimë se Donald Trump dëshiron që Netanyahu të falet dhe e ka thënë këtë publikisht, gjë që e lë Presidentin Isaac Herzog në një pozitë jashtëzakonisht të vështirë.
Ai do të dëshirojë të tregojë pavarësinë e tij, dhe sigurisht këshilltarët e tij nuk janë domosdoshmërisht mbështetës të Netanyahut. Si president, prej tij pritet të ngrihet mbi përçarjet e politikës partiake dhe të marrë vendimin e tij.
Por a do të dëshirojë ai vërtet të shkojë kundër Trumpit – vullnetit të njeriut më të fuqishëm në botë, i cili i ka ofruar një mbështetje kaq vendimtare diplomatike Izraelit që nga kthimi në detyrë?
E zorshme të dalësh kundër Presidentit Trump!