Një nga ministret më me ndikim të Keir Starmer, Jess Phillips, ka dhënë dorëheqjen nga qeveria, duke i bërë thirrje atij të largohet dhe duke deklaruar se është lodhur duke parë “mundësitë për progres të ngecura dhe të vonuara”. Dorëheqja e saj vjen në një kohë kur tre ministra të tjerë u larguan të martën, duke iu bashkuar më shumë se 80 deputetëve që kanë kërkuar largimin e kryeministrit. Megjithatë, Starmer u tha kabinetit të tij më herët gjatë ditës se do të vazhdonte të luftonte si kryeministër, duke theksuar se pragu për një sfidë udhëheqjeje nuk ishte arritur.
Phillips, ministre e Zyrës së Brendshme, njihet si një aleate e ngushtë e sekretarit të Shëndetësisë, Wes Streeting. Në letrën e saj të dorëheqjes, ajo shprehu zhgënjimin e saj, duke thënë: “Mendoj se jeni thelbësisht një njeri i mirë, i cili kujdeset për gjërat e duhura, megjithatë e kam parë nga afër se kjo nuk mjafton.” Ajo shtoi se “dëshira për të mos pasur një debat do të thotë se rrallëherë bëjmë një debat, duke lënë mundësitë për progres të ngecura dhe të vonuara.” Kjo kritikë thekson një mungesë të guximit dhe vendosmërisë në qeverisje, sipas Phillips.
Menjëherë pas Phillips, dha dorëheqjen edhe Alex Davies-Jones, ministre për viktimat dhe luftën kundër dhunës ndaj grave dhe vajzave. Ministrja e Komuniteteve, Miatta Fahnbulleh, ishte ministrja e parë që u largua nga qeveria e Starmer, duke i kërkuar atij të jepte dorëheqjen. Fahnbulleh, e cila është e afërt me sekretarin e Energjisë, Ed Miliband, theksoi se do t’i “kërkonte kryeministrit të bënte gjënë e duhur për vendin dhe partinë dhe të vendoste një afat kohor për një tranzicion të rregullt”. Deputetja për Peckham tha se mesazhi nga zgjedhjet lokale ishte se kryeministri kishte “humbur besimin dhe konfidencën e publikut”.
Phillips dha disa shembuj ku qeveria kishte dështuar të shfrytëzonte momentin. Ajo përmendi një propozim të paraqitur mbi një vit më parë, i punuar nga nëpunës civilë të shkëlqyer, i cili do t’i jepte fund aftësisë së fëmijëve në Mbretërinë e Bashkuar për të bërë imazhe nudo të vetes. Ajo theksoi se 91% e abuzimit seksual të fëmijëve në internet gjenerohet nga vetë fëmijët e manipuluar dhe shfrytëzuar. “Ne mund ta ndalonim këtë abuzim,” tha ajo. “Më është dashur një vit për t’ju bindur të kërcënoni madje me legjislacion në këtë fushë. Jo të legjisloni, vetëm të kërcënoni. Ky është përkufizimi i ndryshimit inkremental. Asgjë e guximshme në të. Njoftimi ishte planifikuar për në mars.”
Davies-Jones, në letrën e saj të dorëheqjes, shkroi: “Shkalla e humbjeve elektorale në Senedd Cymru dhe në të gjithë Mbretërinë e Bashkuar ka qenë katastrofike. Vendi ka folur dhe ne duhet të dëgjojmë.” Ajo shtoi: “Ne pritëm 14 vjet për të ardhur në pushtet dhe për të ndryshuar jetën e atyre që përfaqësojmë. Tani është koha për veprime të guximshme, radikale. Ju lutem të veproni në interesin e vendit dhe të vendosni një afat kohor për largimin tuaj.” Më shumë se 80 deputetë laburistë kanë bërë thirrje publikisht që Starmer të largohet pas rezultateve të dobëta në zgjedhjet lokale dhe të deleguara në Angli, Uells dhe Skoci javën e kaluar.
Megjithatë, disa ministra u mblodhën rreth Starmerit publikisht pas një takimi të Kabinetit. Sekretari i Punës dhe Pensioneve, Pat McFadden, tha se askush nuk e kishte sfiduar Starmerin në takim dhe se qeveria duhet të “vazhdonte” me punën e saj. Sekretarja e Teknologjisë, Liz Kendall, u tha gazetarëve në Downing Street: “Kjo qeveri do të bëjë atë për të cilën u zgjodhëm, që është t’i shërbejë popullit britanik. Kryeministri ka mbështetjen time të plotë në këtë.”
Gazeta “The Guardian” raporton se katër ministra të lartë të kabinetit – Shabana Mahmood, sekretarja e Brendshme; Yvette Cooper, sekretarja e Jashtme; John Healey, sekretari i Mbrojtjes; dhe zëvendëskryeministri, David Lammy – ishin ndër ata që folën me Starmerin të hënën. Disa i thanë kryeministrit se ai duhet të mbikëqyrte një tranzicion të rregullt të pushtetit pas humbjeve dërrmuese elektorale që rrezikonin të shënonin fundin e kryeministrisë së tij. Të tjerë diskutuan me Starmerin se si duhet të merrnin një qasje “të përgjegjshme, dinjitoze, të rregullt” ndaj asaj që mund të pasonte. Megjithatë, disa të tjerë, përfshirë Richard Hermer dhe Steve Reed, e nxitën atë të vazhdonte të luftonte.
Të martën, Darren Jones, një aleat i ngushtë i Starmerit dhe sekretar kryesor i tij, tha se kryeministri po “dëgjonte kolegët” që i kërkonin të vendoste një afat kohor për largimin, por do të merrte vetë vendimet e tij për rrugën përpara. Jones paralajmëroi rivalët e kryeministrit se ishte një punë “rraskapitëse”. “Kushdo që mendon se mund të hyjë thjesht në postin e kryeministrit dhe, si ardhja e dytë e Mesias, të rregullojë të gjitha problemet tona, ndoshta nuk ka menduar me kujdes të mjaftueshëm se sa e vështirë është,” tha ai. I pyetur nëse Starmer do të udhëhiqte Partinë Laburiste në zgjedhjet e ardhshme, Jones u përgjigj: “Nuk do të parashikoj asnjë vendim që kryeministri mund ose nuk mund të marrë.” Ai shtoi se Starmer ishte “shumë i qartë dje se nuk do të largohej, siç i kanë kërkuar disa nga kolegët e mi.” Jones theksoi se nga mbi 400 deputetë laburistë në Dhomën e Komunave, rreth 70 kishin shprehur shqetësime publikisht.
Jones i tha Times Radio se shumica e deputetëve dëshironin të përqendroheshin në përdorimin e kohës në qeveri për të zbatuar politikat e Laburistëve. “Ne duhet të punojmë së bashku si parti në këtë epokë të re politike të politikës me pesë parti, të rritjes së partive populiste në vendin tonë, për të qenë në gjendje të vendosim kursin për fitimin e zgjedhjeve të ardhshme.” I pyetur nëse fjalimi i mbretit do të mbahej ende të mërkurën, ai i tha Sky News: “Po, me sa di unë, fjalimi i mbretit do të mbahet nesër.” Ai shtoi se ishin duke punuar shumë për të hartuar një program ligjesh për sesionin e ardhshëm që do të adresonte sfidat me të cilat përballet vendi. Gjatë natës, disa deputetë laburistë filluan të shprehnin mbështetje publike për kryeministrin. Njëri, Neil Coyle, tha se ishte “i tmerruar nga kurthi i elefantit ku po bien kolegët. Ata që pretendonin se zgjedhjet e këshillit ishin për Keir nuk kishin asgjë për t’u ofruar komuniteteve lokale.” Një tjetër, Nick Smith, tha: “Një krizë globale e sigurisë dhe ndikimi i saj ekonomik në vendin tonë do të thotë se kemi nevojë për stabilitet politik. Uniteti është forcë.”
Marrë nga The Guardian UK