Zgjedhja e Donald Trumpit për të nisur “operacione të mëdha luftarake” në Iran përbën bastin më të madh të ndërmarrë nga çdo president amerikan që nga pushtimi i Irakut nga George Bush më shumë se dy dekada më parë. Komandanti i Përgjithshëm i SHBA-së – i cili erdhi në pushtet si një kundërshtar i thekur i të ashtuquajturave “luftëra të përjetshme” të Amerikës – ka parashtruar objektiva ambicioze dhe të gjera për sulmin e tij kundër Republikës Islamike. Ai ka deklaruar se synon të parandalojë këtë “diktaturë të ligë dhe radikale” të kërcënojë Shtetet e Bashkuara, duke e konsideruar këtë një prioritet absolut. Megjithatë, theksohet se ai nuk ka kontroll të plotë mbi zhvillimet e ngjarjeve.
Zoti Trump po vë bast se fuqia dërrmuese ushtarake ajrore e SHBA-së – në vend të trupave tokësore – do të jetë e mjaftueshme për të shkatërruar regjimin iranian. Por Teherani – ndonëse ushtria e tij është dobësuar ndjeshëm nga sulmet e mëparshme amerikane dhe izraelite – nuk po tregon asnjë shenjë dorëzimi apo kapitullimi. Përkundrazi, Irani ruan aftësinë për të shkaktuar dëme të konsiderueshme ndaj Izraelit, si dhe forcave amerikane të pozicionuara në rajon, dhe tashmë ka filluar të kundërsulmojë. Shkalla e këtij hakmarrjeje dhe aftësia e SHBA-së dhe Izraelit për t’u bërë ballë kundërsulmeve do të jetë një tregues thelbësor për të vlerësuar ecurinë e konfliktit.
Trump e ka përgatitur vendin e tij për mundësinë e vrasjes së ushtarakëve amerikanë, duke thënë në fjalimin e tij video: “mund të kemi viktima. Kjo ndodh në luftë”. Ai ka llogaritur se çdo dhimbje që pëson pala amerikane ia vlen për t’i dhënë fund kërcënimit të paraqitur nga Irani. Dhe ai i shpalosi qartë këto objektiva – një veprim që mund t’i kthehet kundër nëse nuk arrihen. Kryesorja ndër këto qëllime lufte është zotimi për të parandaluar Iranin që të ketë ndonjëherë armë bërthamore. Por presidenti amerikan është zotuar gjithashtu të shkatërrojë aftësitë raketore të Iranit dhe të “asgjësojë” marinën e tij.
Ai lëshoi një ultimatum për të gjithë anëtarët e forcave të armatosura dhe shërbimeve të sigurisë iraniane, nga Garda Revolucionare deri te policia, duke u thënë atyre të dorëzojnë armët “ose të përballen me vdekjen e sigurt”. Megjithatë, nuk ka asnjë tregues se forcat e sigurisë iraniane janë gati të tradhtojnë regjimin. Fakti që Irani tani po hakmerret duke lëshuar raketa kundër Izraelit është një shenjë e qartë se Teherani nuk është trembur nga goditja fillestare e zotit Trump dhe është gati të luftojë.
Edhe nëse regjimi rrëzohet, momenti tjetër i rrezikut është ajo që vjen më pas. Presidenti amerikan e bëri të qartë se dëshiron që populli iranian të ngrihet dhe “të marrë në dorë qeverinë tuaj”. Por, sërish, ai nuk ka aftësinë të kontrollojë se si do të dukej kjo dhe nëse ajo që vjen më pas do të jetë më e mirë se ajo që ai kërkon të shkatërrojë. Historia e luftërave në Lindjen e Mesme tregon se asnjë plan nga asnjëra palë nuk i mbijeton kontaktit të parë me armikun.
Marrë nga Sky News