Mjekët e Diasporës rikthejnë dijen dhe përvojën në shërbim të shëndetësisë shqiptare

Zëvendëskryeministrja e Republikës së Shqipërisë, Albana Koçiu, ka ndarë përmes një publikimi në rrjetet sociale një lajm që e cilëson si një tjetër hap në pasurimin e sistemit shëndetësor shqiptar me profesionistë të formuar dhe të afirmuar jashtë vendit.

Bëhet fjalë për tre mjekë nga Diaspora, Dr. Ermelinda, Dr. Mikeli dhe Dr. Neritani, të cilët i janë bashkuar sistemit shëndetësor shqiptar, duke sjellë me vete jo vetëm përvojën e fituar në sisteme të tjera shëndetësore, por edhe njohuritë, profesionalizmin dhe standardet bashkëkohore të praktikës mjekësore.

Në një kohë kur Shqipëria përballet me sfidën e ruajtjes dhe forcimit të burimeve njerëzore në shëndetësi, rikthimi i profesionistëve të formuar jashtë vendit merr një domethënie të veçantë. Çdo mjek që zgjedh të rikthehet nuk sjell vetëm një diplomë apo një CV më të pasur; sjell një përvojë profesionale të ndërtuar në mjedise ku praktika mjekësore, teknologjia, kërkimi shkencor dhe standardet e kujdesit ndaj pacientit zhvillohen në ritme të larta.

Pikërisht këtë synon të shndërrojë në vlerë konkrete Platforma “Mjekë nga Diaspora”, përmes së cilës përvoja dhe ekspertiza e profesionistëve shqiptarë jashtë vendit kërkohet të rikthehet në sistemin shëndetësor të vendit, duke krijuar ura bashkëpunimi mes Shqipërisë dhe komuniteteve profesionale shqiptare në botë.

“Eksperienca e fituar përtej kufijve po kthehet në vlerë dhe kontribut konkret për përmirësimin e shërbimeve shëndetësore”, shkruan Koçiu, duke e paraqitur këtë nismë jo vetëm si një mundësi punësimi, por si një mekanizëm për të afruar Shqipërinë me standardet dhe përvojat e sistemeve shëndetësore më të zhvilluara.

Në thelb, rikthimi i mjekëve të Diasporës është edhe një histori për marrëdhënien që një vend ndërton me njerëzit e tij. Për shumë vite, emigrimi profesional është parë kryesisht përmes statistikave të largimit: sa mjekë, infermierë, specialistë dhe profesionistë të tjerë kanë zgjedhur të ndërtojnë karrierën jashtë Shqipërisë. Por një tjetër tregues, po aq i rëndësishëm, është ai i kthimit: sa prej tyre janë të gatshëm ta vendosin dijen e fituar në dispozicion të vendit nga kanë ardhur.

Sepse Diaspora nuk është vetëm një komunitet që jeton jashtë kufijve. Ajo është edhe një rezervuar dijesh, përvoje dhe profesionalizmi, që mund të shërbejë si urë zhvillimi për vendin. Një mjek i formuar në një sistem tjetër mund të sjellë metoda të reja pune, kultura të reja profesionale, qasje bashkëkohore ndaj pacientit dhe një perspektivë të ndryshme mbi organizimin e shërbimit shëndetësor.

Në këtë kuptim, rikthimi i tre mjekëve është më shumë se një lajm për një institucion apo për një strukturë shëndetësore. Është një mesazh se përvoja e fituar jashtë mund të mos mbetet e shkëputur nga vendi i origjinës, por të shndërrohet në kapital njerëzor për Shqipërinë.

“Më të mirët e Shqipërisë, pavarësisht se ku jetojnë, meritojnë mundësinë për të ndërtuar të ardhmen në vendin e tyre. Shqipëria meriton të ketë gjithmonë njerëzit më të mirë në çdo institucion e në çdo shërbim”, shprehet Koçiu.

Është një ide që shkon përtej shëndetësisë. Një Shqipëri që kërkon të ndërtojë institucione më të forta ka nevojë për dijen e njerëzve të saj, kudo që ata e kanë fituar atë. Dhe nëse emigrimi dikur u mor kryesisht si një rrugë largimi, sfida e së ardhmes është që ai të mund të shndërrohet edhe në një rrugë kthimi të dijes.

Mjekët që rikthehen janë, në këtë kuptim, më shumë se profesionistë që i bashkohen një sistemi. Ata janë një lidhje e gjallë mes Shqipërisë dhe botës, mes përvojës së fituar jashtë dhe nevojave të vendit, mes asaj që është mësuar në sisteme të tjera dhe asaj që mund të ndërtohet këtu.

Dhe ndoshta kjo është një nga mënyrat më të mira për ta parë Diasporën: jo si një humbje të përhershme të njerëzve që u larguan, por si një mundësi që një ditë dija, përvoja dhe profesionalizmi i tyre të rikthehen në vendin ku gjithçka nisi.

Albert Vataj