Këto foto janë bërë rreth orës 01:00 të mëngjesit, në rrugën e malit të Krujës, në një moment kur situata po qetësohej disi. Por ajo që mbeti mbrëmë nuk ishte vetëm pamja e zjarrit… ishte njeriu përballë meje, shkruan në publikimin e tij, Denis Deliu.
Do t’i shkruaj këto rreshta për ty, Komandant Altin Shullazi, por edhe për të gjithë shokët e tu të panjohur, për policët, zjarrfikësit dhe forcat e armatosura që, në ditë të tilla, nuk mendojnë për veten, por vetëm për të shpëtuar të tjerët.
Në momentin që të takova dhe të pyeta: “Si je?” Ke nevojë për gjë?
-Sytë t’u mbushën me lot.
Dhe përgjigjja jote më preku më shumë se çdo fjalë:
“Nuk kam folur me një pjesë të shokëve të grupit të zjarrfikësve të Krujës… nuk e di a janë gjallë!”
Në atë çast kupton se pas uniformës ka njerëz. Ka baballarë, vëllezër, bashkëshortë, miq… njerëz që hyjnë në zjarr duke e ditur se mund të mos dalin prej tij.
Kjo nuk është një foto për një status.
Nuk është një moment për pëlqime apo komente.
Është një copëz e një nate që do të mbetet gjatë në kujtesën e Krujës.
Është një falënderim i thellë, njerëzor dhe i sinqertë për ju që qëndruat aty kur të tjerët largoheshin. Për ju që luftuat me flakët, lodhjen, frikën dhe pasigurinë, duke vënë jetën tuaj përpara jetës së të tjerëve.
Faleminderit, Komandant.
Faleminderit çdo zjarrfikësi.
Faleminderit çdo polici.
Faleminderit çdo ushtaraku dhe çdo njeriu që mbrëmë nuk u dorëzua.
Ndoshta shumë prej jush nuk do ta kuptojnë kurrë se sa shumë vlejnë për ne.
Por unë e pashë në sytë e tu.
E pashë lodhjen, frikën, dhimbjen dhe mbi të gjitha… ‘njerëzoren’.
Kruja do t’ju jetë mirënjohëse.
Jo vetëm për atë që bëtë mbrëmë, por për çdo natë që ju zgjidhni të jeni aty për ne.
Nata e kaluar në malin e Krujës nuk ishte vetëm një përballje me flakët që pëpinin çdo gjë përballë, por edhe një test i fortë i qëndresës, përkushtimit dhe mbi të gjitha, dhimbjes njerëzore. Përmes një fjalie të vetme, e cila mbart të gjithë peshën e ankthit dhe sakrificës së atyre që përballen me rrezikun në vijën e parë, Denis Deliu ka sjellë një dëshmi rrëqethëse nga terreni. Një fotografi e shkrepur në mesnatë dhe një bisedë me Komandantin e Zjarrfikësve, Altin Shullazi, zbulojnë dramën e padukshme të heronjve pa emër, të cilët mes lodhjes extreme e pasigurisë, hyjnë në zjarr pa e ditur nëse do të mund të kthehen më pas.