Në një intervistë me email të botuar sot në revistat Tablet dhe Commonwealth, me gazetarin Austen Ivereigh, Papa Francesku tha se përhapja e koronavirusit është një nga përgjigjet e natyrës ndaj qenieve njerëzore që injorojnë krizën ekologjike.
“Ekziston një shprehje në Spanjisht: ‘Zoti gjithmonë fal, ne falim ndonjëherë, por natyra kurrë nuk fal’. Ne nuk iu përgjigjëm katastrofave të pjesshme. Kush flet tani për zjarret në Australi, ose kujton se 18 muaj më parë një anije mund të kalonte Polin e Veriut sepse akullnajat ishin shkrirë të gjitha? Kush flet tani për përmbytjet? Nuk e di nëse këto janë hakmarrja e natyrës, por ato sigurisht që janë përgjigje të natyrës”, tha Papa.
Më tej Papa vazhdoi: “Kemi një kujtesë selektive. Dua të ndalem në këtë pikë. U mahnita nga përkujtimi i shtatëdhjetë vjetorit të uljeve të Normandisë, në të cilën morën pjesë njerëz në nivelet më të larta të kulturës dhe politikës. Ishte një festë e madhe. Është e vërtetë që shënoi fillimin e mbarimit të diktaturës, por askush nuk dukej të kujtonte 10,000 djemtë që mbetën në atë plazh.
Kur shkova në Redipuglia për njëqindvjetorin e Luftës së Parë Botërore, pashë një monument të bukur dhe emra mbi një gur, por kjo ishte ajo. Unë qava, duke menduar për frazën e Benediktit XV dhe e njëjta gjë ndodhi me mua në Anzio në ditën e të gjithë shpirtrave, duke menduar për të gjithë ushtarët e Amerikës së Veriut të varrosur atje, secili prej tyre kishte një familje, dhe si ndonjë prej tyre mund të ketë qenë unë.
Në këtë kohë në Evropë kur kemi filluar të dëgjojmë fjalime populiste dhe të dëshmojmë vendime politike të këtij lloji selektiv është gjithçka shumë e thjeshtë të kujtosh fjalimet e Hitlerit në 1933, të cilat nuk ishin aq të ndryshme nga disa nga fjalimet e disa politikanëve evropianë tani”.