Një studim i fundit sugjeron se një test i ri gjaku, i cilësuar si “përparim”, mund të ndihmojë në identifikimin e shenjave kryesore paralajmëruese të sëmundjes së Alzheimerit. Kjo teknikë inovative, e cila përdor një mostër gjaku të marrë me një shpim gishti në shtëpi dhe dërgohet në laborator pa nevojën e ftohjes, mund ta bëjë zbulimin e sëmundjes shumë më të lehtë. Shkencëtarët theksojnë se kjo është veçanërisht e rëndësishme në zonat ku testet tradicionale janë të vështira për t’u aksesuar. Ata pretendojnë se metoda e vetë-marrjes së mostrës mund të “ndryshojë thelbësisht” mënyrën se si kryhet kërkimi mbi këtë çrregullim progresiv të trurit.
Alzheimeri është një lloj demence që prek kujtesën, të menduarit dhe sjelljen. Zakonisht, diagnostikimi i tij bëhet përmes skanimeve të trurit ose testeve të lëngut kurrizor, të cilat mund të jenë invazive dhe të kushtueshme. Ekzistojnë gjithashtu teste gjaku klinike gjithnjë e më të sakta, por ato kërkojnë personel të trajnuar dhe ruajtje të mostrave të gjakut në kushte të kontrolluara temperature, gjë që kufizon aksesin dhe përdorimin e tyre. Përballë këtyre sfidave, metoda e re ofron një zgjidhje të thjeshtuar dhe më të gjerë.
Në studimin e ri, shkencëtarët zbuluan se duke përdorur vetëm disa pika gjaku nga maja e gishtit dhe duke i tharë ato në një kartë të posaçme, ata mund të identifikonin proteinat e lidhura me sëmundjen e Alzheimerit dhe ndryshime të tjera në tru tek 337 persona. Rezultatet e këtyre testeve të gjakut treguan një korrelacion të fortë me testet më tradicionale. Një aspekt thelbësor i këtij studimi ishte aftësia e pjesëmarrësve për të marrë vetë mostrat e gjakut, pa ndihmën e studiuesve, duke dëshmuar thjeshtësinë dhe realizueshmërinë e metodës për përdorim në shtëpi.
Studimi u drejtua nga Nicholas Ashton, i cili punon në Institutin Banner Health në Arizona dhe për Akademinë Sahlgrenska të Universitetit të Gothenburgut. Ashton theksoi rëndësinë e këtij zbulimi, duke deklaruar: “Ky përparim mund të ndryshojë thelbësisht mënyrën se si ne kryejmë kërkimet mbi Alzheimerin, duke provuar se të njëjtët biomarkerë që mjekët përdorin për të zbuluar patologjinë e Alzheimerit mund të maten nga një shpim i thjeshtë gishti i mbledhur në shtëpi ose në mjedise më të largëta komunitare.” Ai shtoi se, ndonëse jemi ende vite larg përdorimit klinik, kjo metodë “hap dyer për kërkime që më parë ishin të pamundura – duke studiuar popullata të ndryshme, duke kryer studime shqyrtimi në shkallë të gjerë dhe duke përfshirë komunitete që historikisht kanë qenë të nënpërfaqësuara në studimet e Alzheimerit.”
Metoda e re e vetë-marrjes së mostrës, e cila kryhet në shtëpi dhe mostra e tharë dërgohet me postë, mund ta bëjë testimin e Alzheimerit shumë më të aksesueshëm. Anne Corbett, profesoreshë në kërkimin e demencës në Universitetin e Exeterit, i cili gjithashtu kontribuoi në kërkim, shprehu entuziazmin e saj: “Ajo që më emocionon më shumë është se kjo punë e bën këtë lloj kërkimi shumë më të aksesueshëm.” Ajo shtoi se po shkojmë drejt një të ardhmeje ku “kushdo, kudo, mund të kontribuojë në avancimin e kuptimit tonë për sëmundjet e trurit. Ky nuk është thjesht një përparim teknik – është një ndryshim paradigme në mënyrën se si ne kryejmë kërkimet në neuroshkencë.”
Bashkëautori Clive Ballard, profesor i sëmundjeve të lidhura me moshën në Shkollën Mjekësore të Universitetit të Exeterit, shpjegoi se puna e tyre e vazhdueshme do të përcaktojë nëse kjo mund të jetë gjithashtu një mënyrë e vlefshme për të identifikuar njerëzit në komunitet që do të përfitonin nga teste diagnostikuese më të detajuara për sëmundjen e Alzheimerit. Kjo qasje e re premton të transformojë jo vetëm kërkimin, por edhe qasjen e hershme diagnostikuese për miliona njerëz në mbarë botën.