Spanja dhuroi një paraqitje spektakolare ndaj Francës në gjysmëfinalen e Kupës së Botës 2026, duke fituar 2-0 dhe siguruar me meritë një vend në finale. Mediat britanike e cilësuan suksesin e “La Roja”-s si një “leksion taktik”, ndërsa vlerësuan punën e trajnerit Luis de la Fuente, i cili dominoi plotësisht homologun e tij Didier Deschamps.
Edhe pse Franca konsiderohej favorite për fitimin e trofeut para nisjes së turneut, në fushë ishte Spanja ajo që kontrolloi lojën nga fillimi deri në fund, duke neutralizuar pikat më të forta të kundërshtarit dhe duke shfrytëzuar dobësitë e tij.
Rodri, dirigjenti i mesfushës
Një nga protagonistët kryesorë ishte Rodri, i cili zhvilloi një nga paraqitjet më të mira individuale të këtij Botërori. Mesfushori i Manchester City dominoi në qendër të fushës, duke prekur topin 85 herë dhe duke kontrolluar ritmin e lojës.
Spanja krijoi epërsi numerike në mesfushë falë lëvizjeve të Rodrit, Fabián Ruiz, Dani Olmo dhe Mikel Oyarzabal, i cili shpesh zbriste më prapa për të ndihmuar në ndërtimin e aksioneve.
Në krahun tjetër, dyshja Adrien Rabiot-Aurélien Tchouaméni nuk arriti të përballonte presionin. Mesfusha franceze u dominua plotësisht dhe vetëm pas ndryshimeve të pjesës së dytë Franca fitoi disi ekuilibër, por atëherë ishte tepër vonë.
Sulmet nga krahët shkatërruan mbrojtjen franceze
Një tjetër armë vendimtare e Spanjës ishte loja në krahë. Pedro Porro zhvilloi një ndeshje të shkëlqyer, duke qenë vazhdimisht aktiv në sulm dhe duke shënuar golin e dytë që vulosi fitoren. Spanjollët krijuan vazhdimisht epërsi numerike në krahë, duke kombinuar mbrojtësit e linjës me anësorët ofensivë. Kjo taktikë çorientoi mbrojtjen franceze dhe hapi hapësira të mëdha.
Në anën tjetër, Lucas Digne përjetoi një mbrëmje të vështirë përballë Lamine Yamal. Mbrojtësi francez mbeti shpesh i vetëm, pasi Bradley Barcola nuk ndihmoi mjaftueshëm në fazën mbrojtëse. Madje, Yamal realizoi edhe një gol që më pas u anulua për pozicion jashtë loje me diferencë minimale.
Oyarzabal dhe Yamal çorientuan mbrojtjen e Francës
Në repartin ofensiv, Luis de la Fuente përdori një skemë fleksibile. Mikel Oyarzabal tërhiqej vazhdimisht drejt mesfushës për të krijuar hapësira, ndërsa Lamine Yamal dhe Álex Baena sulmonin në thellësi.
Kjo lëvizje detyroi qendërmbrojtësit francezë Dayot Upamecano dhe William Saliba të tërhiqeshin vazhdimisht drejt portës së tyre, duke humbur kontrollin e vijës mbrojtëse.
Një rol të rëndësishëm pati edhe Marc Cucurella, pasimet e sakta të të cilit krijuan disa nga rastet më të rrezikshme të Spanjës. Pikërisht nga një aksion i ndërtuar prej tij erdhi edhe penalltia e fituar nga Lamine Yamal, të cilën Mikel Oyarzabal e shndërroi në gol.
Një triumf që konfirmon forcën e “La Roja”
Fitorja ndaj Francës u konsiderua nga analistët si një nga paraqitjet më bindëse të Spanjës në këtë Botëror. Ekipi i Luis de la Fuente dominoi në aspektin taktik, fizik dhe teknik, duke mos i lënë asnjë moment kundërshtarit mundësinë për të marrë kontrollin e lojës. Tashmë, Spanja pret fituesin e gjysmëfinales mes Anglisë dhe Argjentinës, me synimin për të rikthyer titullin e kampionit të botës pas 16 vitesh.
