Como ëndërron Evropën, por Sinigaglia ka nevojë për ndërhyrje urgjente

Sezoni i jashtëzakonshëm i Como-s mund të kulmojë me kualifikimin në kupat evropiane, një arritje e paprecedentë në historinë mbi njëqindvjeçare të klubit. Shumë do të vendoset të dielën, në ndeshjen kundër Romës, ku në qytet mbretëron një atmosferë elektrizuese dhe biletat janë pothuajse të pamundura për t’u gjetur. Një rezultat pozitiv do ta afronte edhe më shumë objektivin, qoftë Liga e Kampionëve, Liga e Evropës apo Liga e Konferencës. Pavarësisht llojit të kompeticionit, do të ishte një sukses i madh.

Në rast kualifikimi, menjëherë pas arritjes së objektivit, klubi do të fillonte punën për të përshtatur stadiumin “Sinigaglia” dhe për të marrë dritën jeshile nga UEFA për të pritur netët evropiane. Aktualisht, stadiumi i vjetër, i inauguruar në vitin 1927, nuk i plotëson standardet e kërkuara për kupat evropiane. Vitin e kaluar, për të marrë licencën e UEFA-s 2025-2026, Como kishte treguar Udinen si stadium alternativ në rast se nuk do të mund të luante në brigjet e liqenit. Këtë herë, ideja do të ishte kërkimi i një vendndodhjeje më të afërt, ndoshta Reggio Emilia, por shpresa e madhe e klubit është të zgjidhë gjithçka duke filluar punimet sa më shpejt të jetë e mundur në “Sinigaglia”.

Problemi kryesor nuk është kapaciteti i stadiumit, pasi UEFA kërkon standarde relativisht të ulëta (8,000 vende), më pak se sa kërkohet për Serinë A, e cila vendos pragun minimal në 12,000 vende. Çështja e vërtetë për “Sinigaglian” janë infrastrukturat. Tribunat duhet të jenë të gjitha të ndërtuara mbi një themel mbajtës dhe nuk mund të mbështeten në struktura tubolare ose skela, siç është tribuna e tifozëve të Como-s. Kjo është një nga kritikat më të mëdha dhe më të vështira për t’u kapërcyer.

Ndër kritikat e tjera janë edhe vendet VIP: kërkohen 100 vende në tribunë dhe 150 vende parkimi për VIP-at, të cilat aktualisht mungojnë. Hapësira jashtë “Sinigaglia”-s nuk ofron shumë mundësi ndërhyrjeje, pasi është shumë e ngushtë dhe ka kufizime të qarta, duke qenë nën mbrojtje kulturore dhe peizazhistike. Përveç këtyre, ka edhe pengesa të tjera si zgjerimi i sallës së shtypit, hapësira për kamerat dhe zonat e punës për fotografët, tualetet, kriteret e ndriçimit, hapësirat për hyrjen dhe daljen e spektatorëve, zonat e ndihmës së parë dhe sistemet audio për transmetimin e mesazheve emergjente. Është një listë e gjatë dhe e detajuar kërkesash.

Të gjithë këta faktorë, përfshirë edhe fushën e lojës, janë të kapërcyeshëm. Cesc Fabregas e kishte zgjeruar fushën në 66 metra muajt e fundit, por rregullorja evropiane kërkon 68 metra. Problemi i vërtetë mbetet tribuna e tifozëve, pasi, siç u theksua, strukturat tubolare nuk lejohen dhe në nivel evropian është pothuajse e pamundur të merren përjashtime. Një precedent i afërt i stadiumeve të papërshtatshme është ai i Atalantës. Edhe stadiumi “Gewiss” i Atalantës është ndërtuar në qytet, por u desh të shembej dhe të rindërtohej plotësisht, duke detyruar zikaltrit të emigronin për ndeshjet evropiane. Ata luajtën në Reggio Emilia për Ligën e Evropës (2017-2018 dhe 2018-2019) dhe në San Siro për Ligën e Kampionëve (2019-2020). Megjithatë, Como, nëse do të arrijë në elitën e futbollit, shpreson të mos i duhet të ndryshojë shtëpi.

Marrë nga La Gazzetta dello Sport